.........................................................................
اگر همه موجودیت شهرستان را در گرو
1- مشارکت برای توسعه ملی
2- مشارکت در توسعه استانی
3- فراهم آوردن امکان رقابت با دیگر شهرستان های استان
4- فراهم آوردن امکان شناساندن شهرستان در سطح ملی
بدانیم قطع به یقین متوجه این مهم خواهیم شد که درمحوریت همه این اقدامات بسیار حیاتی و سخت می باید
1-نمایندگان مردم در شورا
2- نماینده مردم در مجلس
3- فرماندار و مدیران اجرایی
قرار داشته باشند تا با هماهنگی هم بتوانند قدرتی را ایجاد کنند که به صورت ید واحده بتواند در سطح شهرستان همگرایی مطلق بر سر منافع ،در سطح استان زبانی برای بیان و دفاع از مطالبات عمومی و در سطح کلان قدرتی برای برقراری ارتباط و منعطف کردن نظر مدیران ارشد کشوری برای برخورداری از اعتبارات در اختیار آنان تولید کند و این ممکن نمی شود مگر آنکه
ابتدا سه مرکز قدرت در میدان عمل در هم تلفیق و قدرت واحده ای را بسازند
آن سه قدرت از همه ظرفیت های قانونی خود در یک کاسه استفاده کنند
و آن سه قدرت با دست برداشتن از تفکر ملوکی و مطلق دانستن برداشت و فهم خود از مطالبات مردم و آنگاه با مراجعه به متن چالش های اجتماعی و ظرفیت های آن برای حلشان از شهرستان چهره ای را در داخل شهرستان ،استان و کشور بیرون بدهند که خود نماد اقتدار و هماهنگی بین سطوح باشد
و این مکن نخواهد شد مگر این که
نمایندگان مردم در شورا کمیسیون های فنی و تخصصی را دقیقا در همراستایی با فلسفه آنها دایر کنند
نماینده مجلس دفترش را به مرکز پژوهش و تحقیق میدانی در موضوع کمبودها و نیازمندی های واقعی شهرستان تبدیل کند
و فرماندار شهرستان با دست کشیدن از این توهم که او همکاره شهرستان و تصمیم گیرنده تام و تمام آن است در دفتر خود اتاق فکری را راه اندازد که در آن با آینده پژوهی از مطالباتی پرده برداری شود که ضمن برطرف کردن نیازمندی های نسل فعلی افق روشنی را فرا روی نسل های آینده باز گشاید
و یا به عبارتی شهرستانی رو به سوی توسعه نخواهیم داشت مگر آنکه در آن نمایندگان شورا و مجلس ، فرماندار و مدیران مختلف بتوانند با کنار گذاردن پوسته سخت قدرت آنهم در برابر و برخورد با مردم و دانایان که متاسفانه بشدت در میان مدیران اقتدار گرا تجلی یافته است قدرت نرمی را تولید کنند که بتواند برای امروز حرف نو و برای فردا طرحی تازه و برنامه ای علمی ارائه دهند
این امر به تحقیق شدنی نخواهد بود زیرا نه اعضای شورای ما ،نه نماینده ما درمجلس و نه فرماندار و مدیران ما اهل چنین اقداماتی نیستند زیرا که
چه کسی لذت بالا نشینی و صدور فرمان را بکناری می گذارد و با فرمانبران و آنهم تنها برای کار و گفتگو جهت حل مشکل ، خود را همسان و برابر می کند !!!
درباره من
«عضو مركز توسعه وبلاگ نويسي ديني خراسان جنوبي با كد عضويت 50051»
به نام خدا
کار را با نام خدایی آغاز می کنم که آرامش دهنده دل هاست خدایی که عشق را آفریدوبه انسان یاد داد که دوست بدارد وامیدوارم در راهی که آغاز نموده ام آنچه از دلم بر می آید بر دل های مشتاق به محبت مردم عزیزمان بنشیند زیرا که من هم به محبت تمام مردم نیاز مندم وبرای جلب آن از هیچ کوششی دریغ نمی ورزم
و امادر باره وبلاگ ثمر ابهر
پیدایش فضای مجازی و کاهش رسانه های سنتی در شهرستان ابهر و بر خورد سلیقه ای اربابان آنها به اجباربرای ایجاد ارتباط با مردم خوب ابهر استفاده از فضای مجازی را انتخاب نمودم که آرزو دارم در بهره گیری از این امکان مناسب اولا به هوای نفسم اجازه جولان ندهم ثانیا تنها برای ارتقاء سطح فرهنگ منطقه فعالیت نمایم و در نهایت اینکه چیزی را بنویسم که مرضای خداوند متعال و صاحبان حق باشد در این راه چون خود را کم توان و نیازمند کمک می دانم از عموم دوستاران فعالیت های فرهنگی در خواست می کنم که مرا در بجا اوردن رسالتی که بر دوش خود احساس می نمایم یاری دهند.
پی طاعت الهی به زمین جبین نهادن
گه و گه به آسمان ها سر خود فراز کردن
به مبانی طریقت به خلوص راه رفتن
ز مبادی حقیقت گذر از مجاز کردن
به خدا قسم که هرگز ثمرش چنین نباشد
که دل شکسته ای را به سرور شاد کردن
به خدا قسم که کس را ثمر آنقدر نبخشد
که به روی مستمندی در بسته باز کردن
"شیخ بهایی"
به نام خدا
کار را با نام خدایی آغاز می کنم که آرامش دهنده دل هاست خدایی که عشق را آفریدوبه انسان یاد داد که دوست بدارد وامیدوارم در راهی که آغاز نموده ام آنچه از دلم بر می آید بر دل های مشتاق به محبت مردم عزیزمان بنشیند زیرا که من هم به محبت تمام مردم نیاز مندم وبرای جلب آن از هیچ کوششی دریغ نمی ورزم
و امادر باره وبلاگ ثمر ابهر
پیدایش فضای مجازی و کاهش رسانه های سنتی در شهرستان ابهر و بر خورد سلیقه ای اربابان آنها به اجباربرای ایجاد ارتباط با مردم خوب ابهر استفاده از فضای مجازی را انتخاب نمودم که آرزو دارم در بهره گیری از این امکان مناسب اولا به هوای نفسم اجازه جولان ندهم ثانیا تنها برای ارتقاء سطح فرهنگ منطقه فعالیت نمایم و در نهایت اینکه چیزی را بنویسم که مرضای خداوند متعال و صاحبان حق باشد در این راه چون خود را کم توان و نیازمند کمک می دانم از عموم دوستاران فعالیت های فرهنگی در خواست می کنم که مرا در بجا اوردن رسالتی که بر دوش خود احساس می نمایم یاری دهند.
پی طاعت الهی به زمین جبین نهادن
گه و گه به آسمان ها سر خود فراز کردن
به مبانی طریقت به خلوص راه رفتن
ز مبادی حقیقت گذر از مجاز کردن
به خدا قسم که هرگز ثمرش چنین نباشد
که دل شکسته ای را به سرور شاد کردن
به خدا قسم که کس را ثمر آنقدر نبخشد
که به روی مستمندی در بسته باز کردن
"شیخ بهایی"
موضوعات
آرشيو
تاريخ: پنجشنبه بیست و پنجم آذر ۱۴۰۰ ساعت: ۴:۳۳ ب.ظ
تازه ترين مطالب
لينک هاي روزانه
لينک هاي مفيد
ابزارک هاي وبلاگ