ما عادت داریم که هنوز کاری را به سرانجامی نرسانده ویا اصلاح وتکمیل نکرده مرحله دیگری از کاررا آغاز نماییم مثلا امروز که زمزمه آغاز مرحله دوم طرح هدفمندی یارانه ها را می شنویم کسی نیست از مسئولان محترم دولت و یا آنانی که درمجلس اصراربه ادامه کار دارند بپرسد که دوستان آیا در طول مدت کار و فعالیت درعرصه هدفمندی مرحله اول تیم های کار شناسی آمدند تا ببینند که تاثیر انجام مرحله اول بر تولید،ریشه کنی فقر،کاهش فاصله طبقاتی،سمت حرکت ثروت،تاثیر بر نرخ سرمایه گذاری،سمت دهی به نگرش مردم برای مشارکت دربهبود تولیدداخلی،حجم انباشته ولجام گسیخته واردات و....چه بوده که به اصرار دنبال مرحله دوم هدفمندی می باشید.

درست است که مشابه این طرح ها را درکشورهایی چون استرالیا و یا کانادا به انجام رسانده اند وهمین امروزدر استرالیا از محل هدفمندی به بومی ها هزار وپانصد دلار و به غیربومی ها هزار دلارماهانه یارانه می دهند اما باید توجه داشت که دراین کشور قوانین سخت گیرانه ای وجود دارد که بر اساس آن گیرنده یارانه باید کل مبلغ دریافتی را به مصرف برساند وحق نداردازآن درزمینه پس انداز استفاده نماید وازسوی دیگر این اجازه به کانون های خاص داده نشده تا با واردات کارهای بنجل چینی ودر آینده روسی وفروش به هرقیمت آن دربازار سمت حرکت ثروت از قاعده هرم اجتماعی به سوی تعدادی افراد خودی شکل بگیردویا به عبارتی خزانه درتیول عده ای افراد قراربگیرد تا هرچه دلشان می خواهد واردنمایند وبه هرقیمتی دلشان خواست بفروشند ودرنهایت تولیدنفتی ودرآمدهای حاصله ازآن تنها به جیب افرادی ریخته شود که خودشان درخارج ازکشور سکنی دارند ومباشرانشان زمینه های چپاول و انتقال پول به حساب آنها درایران را تدارک می بینندوبه انجام می رسانند

دوستان دولتی و نمایندگان درمجلس ما باید بدانند که روند کاردر مرحله اول موجبات فروپاشی اقتصاد ملی درعرصه تولید،حرکت پرشتاب به سمت واردات،افزایش فاصله طبقاتی،ریشه دارترشدن فقراز مسیرسمت حرکت ثروت و....گردیده که مسلما ادامه کار غیرواقع بینانه به شدت آن خواهدافزود زیرا که تزریق پول درجایی که زمینه های تولیدداخلی نابود شده باشد جزبه فقر و فاقه نخواهد انجامید.

یکی ازچهره های پایداردرورزش استان که چندروز پیش طومارمدیریتش درهم پیچیده شد آقای رحمانی مدیر کل سابق تربیت بدنی ویا ورزش وجوانان استان زنجان بود که از امتیازات ومولفه های لازم برای تکیه بر جایگاه مدیریت ورزشی تنها دو گوش شکسته را ملاک ومعیارداشت ودرتمام سال های مدیریت احتمالا در جایگاه ریاست تربیت بدنی شهرستان زنجان و سپس سال ها معاونت ورزشی اداره کل و حدود نه سال جلوس برکرسی مدیر کل ورزش استان مقوله ای که رنگ وبوی علمی از اعمال مدیریت برورزش داشته باشد چیزی ازایشان به چشم نیامد وانصافا داشتن چنین انتظاری هم ازایشان درست نبود زیرا که اساسا درایران ما هنوز هم به ورزش نه به عنوان یک صنعت که می بایدبرای مدیریت آن یک فرد تکنوکرات بلکه به عنوان یک تفریح نگاه می شود که مشخصا مدیریت چنین حوزه ای را فردی با اختصاصات نگرشی و رفتاری جناب رحمانی می تواند برعهده داشت باشد زیرا ایشان فردی بودند که خوب حرف می زدند ،خوب ارتباط برقرارمی کردند وبه نوعی خوب می توانستندبا مشغول نمودن سروته قضیه را هم بیاورند والحق هم چنین فردی برای ورزش به مفهوم عاملی برای تفریح وسرگرمی مدیر توان مندی می تواندمحسوب گردد

اما اگرقراربود که به ورزش به عنوان یک صنعت توجه شود مسلم بود که مدیرآن باید فردی با قابلیت های مدیریت منابع و مدیریت فرصت ها می بایدباشد تا بتواند با تلفیق منابع مادی وانسانی با تقویم سیاسی ومدیریتی که فرصت کار وبرنامه ریزی می باشد فرایند خلق امکانات وابداعاتی را برای ورش استان فراهم آورد که درمتن آن تن برای سلامت وعقل برای مشارکت تعلیم وتربیت یابد ویا به عبارتی ورزشکاری تربیت شود که اگربرای قهرمانی نیاز به توان بدنی داشت این توان برای انجام کارهای سخت دراختیارش باشد وبیا اگرازاوبرای توسعه فعالیت ها دعوت بکارشدبتواندبه عنوان مربی و یا معلمی توان مند برای تربیت نسل های آینده بکار گرفته شود

به اجمال آنکه رحمانی رفت ومتاسفانه ازخود باری را به یادگارگذاشت که هرکسی را توان اززمین برداشتن وبه مقصد حمل نمودنش نیست زیرا که این بارنه برمبنای ساختاری چیدمان شده است ونه برارکانی مهندسی شده گسترش یافته است ودرنهایت باریست که اگر کمترین تکانی بدان داده شود چون آواری برسر تکان دهنده آن خواهدریخت مگرآنکه بکناری نهاده شود وبا روش های علمی مهندسی نوین چیدمان جدیدی به عناصر آن داده شود والحق این عمل نه درتوان معاونان ایشان است ونه مجموعه تربیت بدنی و یا ورزش وجوانان استان چنین نیرویی را درختیاردارد و نیازبه این هست که از توان مندان موجود درعرصه های مدیریتی دیگر برای این کاردعوت شود