ما عادت داریم که هنوز کاری را به سرانجامی نرسانده ویا اصلاح وتکمیل نکرده مرحله دیگری از کاررا آغاز نماییم مثلا امروز که زمزمه آغاز مرحله دوم طرح هدفمندی یارانه ها را می شنویم کسی نیست از مسئولان محترم دولت و یا آنانی که درمجلس اصراربه ادامه کار دارند بپرسد که دوستان آیا در طول مدت کار و فعالیت درعرصه هدفمندی مرحله اول تیم های کار شناسی آمدند تا ببینند که تاثیر انجام مرحله اول بر تولید،ریشه کنی فقر،کاهش فاصله طبقاتی،سمت حرکت ثروت،تاثیر بر نرخ سرمایه گذاری،سمت دهی به نگرش مردم برای مشارکت دربهبود تولیدداخلی،حجم انباشته ولجام گسیخته واردات و....چه بوده که به اصرار دنبال مرحله دوم هدفمندی می باشید.

درست است که مشابه این طرح ها را درکشورهایی چون استرالیا و یا کانادا به انجام رسانده اند وهمین امروزدر استرالیا از محل هدفمندی به بومی ها هزار وپانصد دلار و به غیربومی ها هزار دلارماهانه یارانه می دهند اما باید توجه داشت که دراین کشور قوانین سخت گیرانه ای وجود دارد که بر اساس آن گیرنده یارانه باید کل مبلغ دریافتی را به مصرف برساند وحق نداردازآن درزمینه پس انداز استفاده نماید وازسوی دیگر این اجازه به کانون های خاص داده نشده تا با واردات کارهای بنجل چینی ودر آینده روسی وفروش به هرقیمت آن دربازار سمت حرکت ثروت از قاعده هرم اجتماعی به سوی تعدادی افراد خودی شکل بگیردویا به عبارتی خزانه درتیول عده ای افراد قراربگیرد تا هرچه دلشان می خواهد واردنمایند وبه هرقیمتی دلشان خواست بفروشند ودرنهایت تولیدنفتی ودرآمدهای حاصله ازآن تنها به جیب افرادی ریخته شود که خودشان درخارج ازکشور سکنی دارند ومباشرانشان زمینه های چپاول و انتقال پول به حساب آنها درایران را تدارک می بینندوبه انجام می رسانند

دوستان دولتی و نمایندگان درمجلس ما باید بدانند که روند کاردر مرحله اول موجبات فروپاشی اقتصاد ملی درعرصه تولید،حرکت پرشتاب به سمت واردات،افزایش فاصله طبقاتی،ریشه دارترشدن فقراز مسیرسمت حرکت ثروت و....گردیده که مسلما ادامه کار غیرواقع بینانه به شدت آن خواهدافزود زیرا که تزریق پول درجایی که زمینه های تولیدداخلی نابود شده باشد جزبه فقر و فاقه نخواهد انجامید.