تاريخ: یکشنبه بیست و هفتم بهمن ۱۳۹۲ ساعت: ۱۰:۵۰ ق.ظ
عمریست تا ز زلف تو بویی شنیدهام
بدون تردید آنچه از یار درمقابل دیدگان ویا یکی از احساس های عاشق هویدا می گردد چنان تاثیری بر روح وجانش می گذارد که تا هستی برایش مقدر باشد آن را فراموش نمی نماید واگر فرغتی افتاده باشد دلش را به یاد یار وبا یاد آوری آن حسن وامتیاز دراختیار ازیار خوش می دارد
پس ای آنکه در دل خویش عشقی را به رنج وتعب هجر می رویانی ومی خواهی که وفادارنه همیشه با یادش باشی بدان که هر وجهه وصفتی از یار به یاد داشتنیست زیرا که درنبود اومی توان بدان اتکاء کرد وآتش دوری یار را بدان سرد نمود همانگونه که حافظ بزرگ فرمود.
زان بوی در مشام دل من هنوز بوست