تاريخ: چهارشنبه پانزدهم خرداد ۱۳۹۲ ساعت: ۹:۵ ق.ظ
بدانيد كه زيان نمي رساند شما را ضايع شدن چيزي از دنياي شما، اگر اساس دين خود را پاس بداريد.سودي نبخشد شما را، پس از ضايع كردن دينتان، آنچه از دنياي خود در ضبط آريد.' [ نهج البلاغه، خ 173. ]
نمی دانم که چرا ما بیش از آنکه برای دینمان دل بسوزانیم دنیایمان را چسبیده ایم وباز نمی دانم که چرا با دیدن ولمس این واقعیت که ازمیان ما بهترین هایمان بدون آنکه بتوانند اندکی از داشته های خودرا همراه ببرندازاین دنیا می روندچشم بر واقعیت تنگی دنیا می بندیم و چنان آن را برای بدست آوردن موقعیتی ناپایدار سخت می چسبیم که گویی طفلی برپستان مادر خودچسبیده است
اما می دانم که این همه ناشی ازآن است که در باورویقین دینمان سست پیمان وبی خردیم و گرنه آنکه می داندخواهدرفت وآنکه می داندوفایی به دنیا وداشته های مادی آن نیست چرا بایدبرای کسب دنیا به دینش صدماتی واردکندکه با هیچ چیزی نه امکان برطرف وترمیم آن ضایعات وجود داردونه فرصتی براین کار در اختیارخواهدداشت
پس آنانی که نان به دین می خورندو یا آنانی که موقعیت ووجاهت خودرا ازدین کسب می نمایندبایدبیش از کسانی چون من که هیچ تباری ازدین نداشته ام وندارم مواظب دینشان باشندچون صدمه ای که ازمحل بی توجهی و یا مسامحه کاری آنها درامور دینی به اساس دین واردمی شودنه تنها دین خودآنها بلکه باور دینی آنانی که دین را در مکتب وکلاس آنها یادگرفته اندواردمی کندکه هیچ چیزی نمی تواندخلاء ناشی ازآن را پرنماید