برادر حقيقي تو آنست كه از لغزشت در گذرد ، نيازت را بر آورد، پوزش تو را بپذيرذ، عيبت را بپوشاند، ترس را از تو دور كند، و آرزويت را بر آورد. امام علي ع ميزان الحكمه

انسان موجودی اجتماعی،مختار،پر تلاش،زیاده خواه،بی مبالات،عجول،خودخواه و....است وهریک ازاین صفات می تواند او را وارد بازی هایی بنماید که با وروددر آنها حد ومرز خود را نشناسد و واردمحدوده شخصی دیگران و یا شکستن حرمت اجتماعی افراد وگروه ها گردد اما با یافتن آگاهی به این موضوع که کار خطایی نموده است وادار به برجای آوردن عذر تقصیر شود ویا به عبارتی با رسیدن به این درک که با عملش موجبات واردآمدن رنجش و یا خسارتی بدیگری شده است در صدد برآیدکه به نوعی تلطیف خاطری صورت دهد تا بتواند دوباره ازهمان بار حمایتی و همراهی دیگران در گذر از شرایط سخت زندگی برخوردار بماند

مسلم است که باید او بخشوده شود زیرا که او موجودی اجتماعی است ونمی توان اورا از داشتن این حق محروم ساخت حتی اگر خطایی نموده باشد و از این روست که قرار دادها و قوانینی تنظیم شده است که با عنایت به آنها می توان فردرا به اندازه جرم وخلافی که انجام داده تنبیه نمود اما نمی توان او را ازحقوق اجتماعی محروم ساخت و بایداجازه دادکه دوباره به جامعه بازگردد از سوی دیگربایدبه خاطر داشت که راه توسعه جامع و پایدار هرجامعه ای ازمیان مردمی رد می شودکه به صورت متحد ومتفق ودر جهت هدفی واحد تلاش می نمایندودر این راه حذف افرادتنها بدلیل اینکه خطایی داشته اندمی تواند موجبات کاسته شدن از ظرفیت کارو فعالیت به خاطربروز اختلاف وتفرقه شود که بایدبا بخشش ازاین وضعیت اجتناب گردد.

براستی چرا افرادی به خود این مقدار حق می دهند که در انتقام گرفتن از کسانی که اشتباه نموده اندو یا خطایی داشته اند از پیامبرو ائمه برحق (س) پیشی بگیرندوجایی که آنان حکم برعفو وبخشش می دهند اینان شدت عمل را مدنظر قرار دهند.

اینها را که گفتم برای بخشش گناه کار است زیرا که دربرخی ازاوقات مشاهده می شودکه شدت عملی بسیار بیشتراز برخوردبا یک گناه کار در موردکسانی بکارمی رودکه ظن خطا در باره آنها وجود دارد ویا حتی تعریفی که ما از گناه وخطا داشته ایم و ای بسی که ممزوج با منفعت خواهی و خودخواهی ما بوده آنها را گناه کار اطلاق نموده است.

دوستان درهمه حوزه های رفتاری نظر اسلام به گذشت وارفاق است تا مردم در کنارهم برای برآوردن احتیاجات خودعمل نمایند پس آیا بهتر نیست که نسبت به هم مهربان باشیم وبا بکار گرفتن نگاه حمایتی نسبت به آنانی که با ما در دین ومیهن مشترک و یا حداقل هموطن ما شناخته می شوند حداقل شرایط همزیستی مسالمت آمیزرا دربین خود جاری سازیم تا با هم وبرای هم مملکتی را بسازیم که از سر رویش آبادانی و شادابی ببارد