تاريخ: پنجشنبه بیست و سوم خرداد ۱۳۹۲ ساعت: ۱۰:۳۲ ق.ظ
اِتَّقُوااللهَ فِی عِِبادِهِ وَ بِلادِهِ فَاِنَّکُم مَسئُولُونَ حَتّی عَنِ البِقاعِ وَ البَهائِمِ وَ اَطِیعوا اللهَ وَ لا تَعصُوهُ
از خدا نسبت به بندگان و شهرهایش پروا کنید زیرا دارای مسئولیّت هستید حتّی نسبت به زمینها و حیوانات و خداوند را اطاعت کنید و از نافرمانی او بپرهیزید.
درروز مهم و اثر گذاری در تقویم سیاسی چهارسال آینده قرار گرفته ایم و می باید تا ساعات پایانی امروز تکلیف خود را ابتدا با خود و وظیفه ای که درقبال جامعه داریم روشن نماییم به نحوی که ابتدا قادربه این باشیم که خودمان را قانع بنماییم که شرکت کنیم وبهترین انتخاب را داشته باشیم تا اگر روزی روزگاری از ما خواسته شدکه صداقتمان را در باب علاقه مندی به سرنوشت جامعه وتعهدمان را نسبت به این موضوع نشان دهیم با به سردست گرفتن نشانه ای از حضور که بودن در پای صندوق و دادن رای است عنوان بداریم که بودیم و با آگاهی تصمیم گرفتیم ودویم آنکه بدیگرانی که ازما هماوایی وهم گرایی انتظاردارند عنوان بداریم که همراهتان هستیم و با دست گذاشتن دردستان کریم شما تلاش می کنیم که سرنوشتی را برای جامعه ترسیم نماییم که هم برای ما رافع کمبودها و هم برای نسل های آینده برطرف کننده نیاز مندی ها باشد.
اما ضرورت است که همه ما به این نکته توجه داشته باشیم که درموضوع انتخابات بایدبا تاسی به دستورات صزیح قران اصول وقوانینی را رعایت نماییم که برخی ازاین دستورات عبارتند از
الف- إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَن تُؤَدُّوا الاَْمَانَاتِ إِلَى أَهْلِهَا;(نساء،58) خداوند امر فرموده شما را که امانات را به اهلش بسپارید.
یعنی اینکه من وما در واگذاردن اصل اقتدار و مدیریت عمومی باید متوجه این واقعیت باشیم که کاررا به کاردان ومتعهدی بسپاریم که برنامه دارد ومی داندچه وظیفه ای را برای تحقق چه آرزویی برعهده گرفته است تا مبادا با رفتارهای منبعث از سلیقه ومنفعت شخصی و حزبی مایه تباهی در فرصت ها وامکانات را فراهم آوردو با دمیدن در کوره گدازان فاصله طبقاتی که از محل شیفت ثروت وسرمایه عموی به سوی دارندگان قدرت سیاسی آغاز و در جریان است اوضاع ترسیم شده برمبنای فقر عمومی در فرهنگ واقتصاد را عمیقترنماید
ب- وَلَن يَجْعَلَ اللّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَي الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلا) [نساء: 141] و خداوند هرگز كافران را بر مؤمنان تسلّطى نداده است.
اگر مفهوم کافر را پوشاننده بدانیم وبراین مبنا کسی که بخواهد خدا و فرامین او را واقع نپندارد کافر بشناسیم مسلم است که مومن نمی تواندگردن براراده و دستوراونهد زیرا که دراصل خدا و دستورات اوبرای نجات انسان می باشد و کسی که منکر این دستورات می باشد و در عمل برخلاف آنها حرکت می کندنه تنها نمی تواند انسان را نجات دهد بلکه اورا با هدایتی که به سوی ظلمات می کندبه نابودی وگمراهی می کشاند اما این همه داستان نیست زیرا کفرتنها به این نیست که فردبگوید من خدا ودستورات او را قبول ندارم بلکه آنکه به زبان اقراربه دینداری و خداشناسی وتعهدبکارگیری اصول دین را دارد ولی درعمل نه تنها بدانها عمل نمی کند بلکه با مال خودنمودن تمام منابع و به انحصار در آوردن تمام فرصت های برخورداری از طریق هزینه نمودن از نام اسلام و ایمان به خدا مردم را بدبین کندمسلم است که از هر کافرحتی حربی کافرتراست ومردم نبایددر انتخاب خود توجهی به شعارها ووعده های چنین افرادی بکنندو به آنها رای بدهندچون چنین افرادی حق برتری و امامت برمسلمانان و مومنان را ندارند.
ج - "یا أیُّها الّذینَ آمَنوا لِمَ تَقولونَ مَا لا تَفعَلونَ،کَبُرَ مَقتَا عِندَ اللهِ أن تَقولوا مَا لا تَفعَلون"
"ای کسانی که ایمان آورده اید:چرا سخنی میگویید(وطرفداری وتصویب میکنید)که عمل نمیکنید؟نزدخدابسیارموجب خشم است که سخنی بگوئید که عمل نمیکنید"
مطمئنا درست کرداری تنها ازمحل اعتقادو عمل به قول محقق می گردد و مسلمان حق نداردکه شعاری بدهد وعده ای را مطرح سازد و چون پای عمل فرا می رسد سست ایمان وبی تمکین به آنها باشد پس در انتخابات یکی ازراه های وثوق در انتخاب خوب این است که در زندگی افرادمطالعه وتحقیق شود و اگرآنها را ثابت قدم وپایمرد در شعارو وعده خود یافتندبدان ها رای بدهند واما بایدبه این نکته هم توجه داشت که موکلین هم بایددر پیگیری خواست های خوداز طریق نمایندگان خود ثابت قدم باشندزیرا دربسیاری از اوقات که شعارو عده ای ازسوی نماینده ای محقق نمی شودو یا فراموش می گردد ریشه دراین داردکه مردم بنا به مناسباتی آن خواست وآرزو را فراموش می کنندودنبال موضوع را نمی گیرند.
پس حال که قراراست فردا با حضوردر پای صندوق های رای به انتخابی دست بزنیم وامانتی را از جانب خودبه وکیلی درسطح ریاست جمهور و یا نمایندگان شورا واگذاریم بایددقت کنیم که او اهل عمل ومهارت در بکارگیری منابع وفرصت ها باشد.ایمان واعتقادخودرا تنها درزبان مطرح نکند بلکه اگربه خدا و فرامین او ایمان دارداین ایمان را درعمل نشان دهد ودرنهایت اینکه به گفته های خوداعتقادداشته ودر هرشرایطی عامل به وعده ها و شعارهای خودباشد و با هربادی به سویی خم نگردد
