تاريخ: شنبه یکم تیر ۱۳۹۲ ساعت: ۱۱:۱۷ ق.ظ
انتخابات ریاست جمهوری و هیاهوی ناشی از اهمیت وعظمت جایگاه وتحولات مربوط به آن باعث شدکه انتخابات شورا های اسلامی شهروروستا چندان به چشم نیاید و حتی پس ازبرگزاری انتخابات مربوط بدان خاطرمردم را مجذوب خویش ننمایدو یا به نوعی این انتخابات در قفای انتخابات ریاست جمهوری به انجام رسیدو توجهی به اقداماتی که باید منتخبین این عرصه داشته باشندو یا توصیه هایی که از سوی مردم به این عزیزان درخصوص نامرادی هایی که متوجهشان شده است نشد.
اما حال که کمی ازحال وهوای انتخابات دور شده ایم و گرد وغبارناشی از رفت وآمدها و قال وقول ها خوابیده است و به قولی چشم چشم را می بیند مناسب آن است که با نگاهی مجمل به جایگاه شوراها در اندیشه دینی ونهادینه شدن درمتن ساختارهای دموکراتیک دنبال این نکته باشیم که اساسا اعضاء شورا بایددنبال چه اموری باشند واگردر گذشته شوراها نتوانسته اند موافق با این خواست قانونی وانتظارعقلانی عمل نمایند برای محو آثارمخرب این بی توجهی و غفلت دوستان نماینده جدید چه اقداماتی را بایددردستورکارقراردهند.
همانگونه که می دانید خداوند به انسان دردو جنبه امربر مشورت گرفتن از دیگران نموده است که اولین آن در کارهای فردی می باشد که با عنوان و شاورهم فی الامر بیان گردیده است و در جای دیگر امر برمشورت نمودن در کارهای مشترک ویا جمعی می باشدکه آیه شریفه وامرهم شورا بینهم مویدآن است .
پس دراصل انسان مسلمان موجودی مسئول درقبال خودوجامعه است که برای تحقق این مسئولیتش موظف است درکارهای مربوط به خودو کارهایی که مشترک بین او ودیگران است از تجربه ودانش دیگران به طریق مشورت بهره ببرد
اما در دموکراسی که ازآن به حکومت مردم برمردم یادمی شود واساس تحقق آن برانتخاب و واگذاردن کاربه وکیل که بایدکاردان واهل فن باشد مبتنی است اگرمشورت درانتخاب نباشد مطمئنا نمی توان به نتیجه دلخواه رسید وازاین روست که در کوران مبارزات انتخاباتی این همه هیاهو برپا می گردد زیرا که امر خطیری به انجام می رسد که متاسفانه ما از فهم دقیق واثربخشی آن تا به امروز کمترآگاه شده وبه انجام دقیق آن واقف وصاحب دغدغه شده ایم زیرا که نه درامور فردی خود طالب مشورت می باشیم و خریدار نظر دیگران می گردیم ونه اساسا کار و امری را جمعی تلقی می کنیم تا برای انتخاب راهی که همه در آن رای ونظرمثبتی داشته باشند ازهمه دعوت به ابرازنظر و ارائه رای کنیم!!!
وازاین روست که تا به امروزنتوانسته ایم امروزمان را بهتر از دیروزمان و فردایمان را بهتراز امروزمان حتی تصور وتصویرنماییم چه برسدبه این که آن را انجام وحس کنیم هرچندکه خودرا مسلمان ومومن می نامیم و دراین موضوع هم تعصب زیادی به خرج می دهیم.
بگذریم گذشته ها گذشته وچه خوب وچه بد شورای سوم هم به پایان خودرسیده وشورای چهارم در استانه شروع بکارخودقرارگرفته ولی اگرخواهان آنیم که تلخی های شوراها در چهارده سال گذشته را دوباره تجربه نکنیم بیاییدوبه اعضاء جدید شورا بگوییم که
1- زمان موجود تا افتتاح شورای چهارم را به مطالعه در خصوص وظایف شورا وعملکرد شوراهای گذشته اختصاص بدهندتا بدانندکه مردم وقانون ازآنها چی می خواسته اندو نمایندگان گذشته چه کرده اند که هم قانون وهم مردم ازآنان ناراضی می باشند.
2- برای انتخاب اعضاء کمسیون های فنی وتخصصی که درعمل کابینه شورا وکمسیون های مجلس می باشنددنبال آدم های کاربلد بگردند.
3- برای تشکیل هیئت رئیسه آنهم بدون حب وبغض های معمول اقدام نمایند
4- برای انتخاب شهردار توان مندو قادربه اعمال مدیریت به سیستم شهرداری که مار خورده واژدها شده است اقدام نمایند
ودرنهایت اینکه بیاندیشندکه چه کاری باید بکنندزیرا که با عدم نظارت اعمال شده در چهارده سال گذشته این فکرعمومی شده که فرد به شورا می رود تا وصع خودش را بهبودبخشدو ازاین روست که فردی مثلا پنجاه میلیون خرج می کندتا به شورا برود و در طول چهار سال عضویت در شورا مثلا سی میلیون حق الجلسه دریافت دارد
یاللعجب عجب آدم های دل سوز و مشتاق به خدمتی پیدا می شوندکه راضی می شونداز جیبشان پول خرج کنندتا مردم به آنها رای بدهندتا بروندو برای مردم کارکنند !!!!