آخرین بخش

دررمضان چهلم هجری تیغی ازجفا برون آمد و با مسمومیتی که از تحجر و کینه جویی مرضی یافته بودعدالت را درمحراب صلاه وصلاح مقتول ساخت واثری ازخود درتاریخ برجای گذاشت که فکرمی کنم تا قیام قیامت باقی مانده ولعن ونفرین تمام انسان های جویای عدالت را متوجه ومتمرکزدراو خواهد ساخت نه ازآن جهت که امام و پیشوایی را ازامتش جدا ساخته ویا نه ازآن جهت که مانع ازتحقق عدالت شده است بلکه به خاطر آنکه تیغی را که باید برای هموارساختن تحقق اهداف علی(ع) که همانا بخشی ازفلسفه خلقت بود وهست بکارمی رفت درجایی بکاربرده است که دقیقا درجهت مخالف این واقعیت قرارداشت وعمل می نمود و این گواه برآن است که انسان با هرآنچه که مخل درروند تاریخی حرکتش ودرجهت ممانعت ازدست یابی به تکاملش مواجه شده است برآمده ازاقداماتی بوده که درآن افرادجاهل ونادان ملعبه دست افرادی منفعت طلب وسودجو شده اند وبا استفاده ازجهل کوری که داشته اندضربه وصدمه ای را برتمدن وفرهنگ بشری وارد ساخته اند که اگرچنین واقعه ای رخ نمی داد مسلم بودکه انسان می توانست زندگی به مراتب بهتر و زیباتری داشته باشد.

گفتم که علی(ع) شهیدعدلی شدکه بدان وفادار و تلاشگر درمسیرتحقق آن بود واین مزیتی بودبرای او و گواهی براین واقعیت که اودر معامله با خدا و باورهای خودکم فروشی ننموده بودپس شهادت اوج آرزو وانتظارعلی(ع)بودتا جایی که پس ازواردآمدن ضربت که ازهرانسانی درچنان شرایطی فریادبه عجز و لابه را به هوا بلندمی کند ازایشان جمله به خدای کعبه رستگارشدم را برمی خیزاندکه نشان ازخرسندیشان را دارد خرسندی ازاینکه به پیمانش با خدا عمل نموده است اما براستی اگربرای علی(ع) خرسندی ازاین ضربت وشهادت برجای مانده  برای ما که خودرا پیرو اومی نامیم وباید چون او برعهدمان درپیروی وفادار بمانیم ازاین شهادت چه مانده است و یا به روایتی دیگرازاین شهادت چه آسیبی به تاریخ تمدن اسلامی وارد شده است ؟

این سئوالیست که فکرمی کنم تا بدین روزکسی بدان فکرنکرده است و یا اساسا دنبال آن نبوده تا بداند که اگرعلی(ع) شهید نمی شد و به صورت طبیعی درمی گذشت چه مقداربشرمی توانست با موضوع عدالت خواهی وجایگاه علی(ع) درآن واقع بینانه تر برخوردنماید وبهره بیشتری ببرد.

حتما با مطالعه این سطور تعجب نمودید وازخودپرسیدید این دیگرچه نوعی از آسیب شناسی می باشد؟ درپاسخ به این سئوال وبرای برطرف نمودن این ابهام لازم است به پاره فرهنگ مسلط مغفول ماندن اهداف ائمه (س) درزیرمصائبی که به آنها رفته است اشاره نمایم تا خوانندگان عزیز بدانندکه ما ناخواسته وای بسی با برنامه ای که ازسوی حکومت ها طراحی وبرنامه ریزی می شود تحت تاثیر واقعه شهادت قرارمی گیریم و با این حالت ازاقدام برای درک فلسفه شهادت و اتفاقی که این موضوع برای تمدن وفرهنگ انسانی حادث گردانده غافل می گردیم مثلا شما اگربه واقعه شهادت علی(ع) در رمضان چهلم هجری توجه بکنیدو گذر حدود هزاروچهارصدواندی سال ازآن واقعه را موردکنکاش قراردهیدملاحظه خواهیدنمودکه همه موجودیت تاریخی وعقیدتی علی(ع) تحت الشعاع یک ضربت و سه روزعزا وماتم برای ایشان که درهمه آن سه روز هم موضوع سر ازکجا آمدن ووکجا خوابیدن وبا که ملاقات نمودن ابن ملجم دورمی زند قرارمی گیرد و دربقیه ایام کسی ازخودنمی پرسدکه مثلا درروز یکشنبه دوسال قبل ازواقعه شب نوزدهم علی چه کارمی کرده است و یا در بیست سالی که ایشان استخوانی درگلو وخاری در چشم انحراف سریع وگسترده را ملاحظه می نموده اندچکارکرده اند؟

من نمی خواهم بگویم که تحقیق دراین موردصورت نگرفته است ویا کتاب ومقاله ای به نگارش درنیامده است بلکه تا دلتان بخواهد افرادی برای کسب تقرب به مولا ویا حتی برای خوش نام نشان دادن خود کتاب ها ومقالات فراوانی تدوین ومنتشرساخته اند اما چرا یکی از آنها حتی با نام نهج البلاغه که برادر قرآن شناخته می شود به عنوان اساسنامه فعالیت ویا منشور مراجعه و دستورالعمل زندگی ما واقع نشده است سئوالیست که فکرمی کنم که نپرسیدنش ظلمی بزرگ نسبت به علی(ع) ونهج البلاغه خواهدبود ؟

نگوییداین نگاهی غیرواقع بینانه به موضوع آسیب شناسی می باشد بلکه کلاه خودتان را قاضی بنماییدوبه این سئوال پاسخ بدهیدکه درهمه ایامی که زیسته ایدبه چنددستورازامام علی(ع) آشنایی یافته وبه چند تا ازآنها عمل کرده ایداما تا دلتان بخواهدپیراهن سیاه پوشیده ایدوبه قول خودتان برای علی(ع)که مخالف عجز و لابه است فغان وزاری سر داده اید؟

واقعیت انکارناپذیر دوری رو به گسترش ما از دین و شوربختانه زمینه شدن خصوصیت دین گریزی وسیع درنزدجوانان ازهمان جایی آغازشده است که من آن را آسیب ناشی ازخوابیدن درپشت هیجانات برآمده از مطرح ساختن محض مظالم ویا شهادت ائمه(س) می نامم زیرا که به جای عمل بدستوراتی که ائمه برای این دنیای ما داشته اندو عمل بدانها می توانست زیبایی زندگی اسلامی را دررواق دیده جوانان به نمایش بگذارد ما همت خودرا مصروف بزرگداشت مراسمی نموده ایم که واردشونده به مراسم نه می داند که ریشه پیدایش این مراسم مربوط به چیست و یا اساسا چرا ائمه که می توانستند با برخورداری از جایگاه قدسی که دارند زندگی راحت ومرفهی داشته باشند برای خودسرنوشتی را رقم زده اند که نتیجه اش بریده شدن سرشان وبه اسارت رفتن ناموس وعزیزانشان بوده است واین مولفه ای فرهنگی می باشدکه ازسوی قاتلان و یزیدیان برجامعه ما تحمیل شده است زیرا که با چنین مراسمی ما بیشتر علی(ع)دوست می شویم وازعلی جویی والگو برداری ازآن فراری می گردیم زیرا کدام انسانی را یافته ایدکه بتواندبا مهمیز زدن به رفاه وآسایش طلبی کاردرزیرتابش مستقیم آفتاب را بر خوابیدن درزیرخنکای کولر ترجیح بدهد وکدام انسان رفاه زده ای را سراغ دارید که با شنیدن کلامی ازامام (ع) که می فرماید:

تحقيقا گشايش و آزادگي در عدل است و کسي که محيط عدل و داد در نظرش تنگ آيد عرصه جور و ستم بر وي تنگتر خواهد بود . الحديث جلد 2 صفحه 265

.........................................................................................................

آنچه را که به ناحق گرد هم آورده است به صاحبان اصلیشان باز  گرداند و خودبه تنگ دستی تن دهد تا جور وستم عمومی نگردد

 دوستان ما اگرامروز بی توجهی به امانت های عمومی را حتی ازافرادی ملاحظه می نماییم که متولی رسمی ترویج دینند ویا علاقه متدی ودلدادگی به استبداد دررای را درنزدتمام مسئولان وحتی مردم ملاحظه می نماییم واین عاملی جدی وخطرناک برای تعمیق باورمندی دینی در نزدجوانان مان شده است ناشی ازهمان آسیبی می باشدکه آن شمشیربر ارکان ساختار فکری ما واردنموده است که باید با تمهید برنامه هایی به برافکندن بقای آن آسیب ها اقدام نماییم.