تاريخ: دوشنبه بیست و یکم مرداد ۱۳۹۲ ساعت: ۷:۱۳ ب.ظ
افراط گرایی مهلکترین ضربه اش را برعقیم گذاردن فرایند گفتمان که مذاکره ومناظره با هدف تعالی جامعه است واردمی نماید وبا ازکارانداختن این فرایند امکان تعامل در تشخیص منافع ومصالح و اتخاذتصمیم های کلان ازبین می رودو یا به حدی ضعیف می شود که نمی توانددرمعادلات اجتماعی موثر واقع شود به تحقیق درجامعه ای که گفتمان ازبین برود اتخاذ تصمیم دراختیارمحافلی قرارمی گیردکه برای جلوگیری از مناقشه ویا حتی مباحثه کار ورود وابرازنظرصاحب نظران را نا ممکن می سازند و عملا با راندن اموربه محافلی که امربری مقام های فرا دستی را دارند شرایط اتخاذ تصمیم های دمکراتیک را که با حضورمردم وازطریق رای وانتخاب نمایندگان صالح ممکن می شود ازبین می برند.
درچنین محیط هایی پس ازپایان هردوره تقویمی و حادث شدن اتفاقات نامیمون وخسارت زا نه مقصری برای خطاها یافت می شودونه امکان بازگردادن اموربه مجرای اصلی خود فراهم می آید.
ودرنهایت توالی تلخ کامی ها به بی اعتمادی عمومی منجرشده وجکومت را ازدسترسی به حمایت عمومی محروم نموده و پیش برداهداف کلان را به بن بست می کشاند ازاین روست که به دوستان تندرو درهرمرام ومسلکی که هستنداندرز داده می شودکه ادامه تحرکاتشان بیش ازآنکه مانع ازشکل گیری جریان های به زعمشان مخالف گردد مانع ازشکل گیری فرایند سالم بررسی وشناسایی کمبودها ونیازمندی ها گردیده و نوعی ازسرگردانی وتحیر را به جامعه تزریق می کندکه بزرگترین محصولش فرارمغزها وسرمایه ها و فرسایش شدیدنیروها وابزارها خواهدبود