بی گمان یکی از روز هایی که مسئولان ورودآن را با اکراه اطلاع می دهند روزخبرنگاراست زیرا که اگربخواهندآن را با جلال وجبروت برگزارنمایند حتما کسانی درداخل سیستم پیدا خواهندشدوازآنها توضیح خواهندخواست که شما به چه حقی و با چه مجوزی برای افرادی که مخل انضباط اجتماعی ،عامل اصلی تشویش اذهان عمومی ،ازمروجان تهمت وافترا،ازمبلغان سیاه نمایی،از گستراندگان اختلاف ونفاق وستون .... هستند وما نمی خواهیم که سربه تنشان باشد مراسم جشن بگیریدتا آنها بتوانندبا این جشن بکارهایشان مشروعیت ببخشند والحق هم که اگردرچنین شرایطی مراسمی گرفته نشودبسیاربهترازآن است که گرفته شودزیرا بازبهانه ای ایجادمی شودو حرف وحدیث هایی گفته می شود وبیچاره خبرنگارکه تمام سال را تلخ کامی کشیده با این حرف ها تحقیر هم می شود.
هرچندکه با تمام این تفاسیر همه ساله مراسم هایی گرفته می شد و امسال هم که تغییرات مدیریتی در اداره فرهنگ وارشاداسلامی ابهررخ داده بوداین امیدواری بیشتربه چشم می آمدکه مراسمی گرفته شود تا بلکه با برطرف شدن اجحافی که دردوران مدیریت سابق بر برخی ازافرادمی شدو مراسم روزخبرنگاربیشتربه یک گرد همایی محفلی می مانست با برنامه وهدف خاصی برگزارگردد که فکرمی کنم این گونه نشده ویا اگرهم شده بنده همسان سال های قبل خبر دار نشده ام.
اما چرا باید روزی تحت عنوان روزخبرنگارو یا هرحرفه دیگربرگزارگردد و این الزام چگونه مسئولان را وادار می نمایدکه برای ارزش نهادن برای کار و حره های ف تحت تولیت خودروزی را به مناسبت آن حرفه معرفی وبرگزارکنند سئوالیست که متاسفانه کمتربدان پرداخته شده است برای فهم حسی موضوع بیایید مثلا روزپاسدار،جانباز،پرستار،پزشک ،معلم ،کارمند ،کارگرو... را موردبررسی قرار دهیم تا مشخص شودکه این روزها به چه منظوری نامگذاری گردیده و چرا بایدبرگزارشود؟
درپاسخ به این سئوال بایدگفت که متاسفانه ما نتوانسته ایم تعریف روشنی ازبرگزاری روزبا نام های مختلف ارائه دهیم واین موضوع بدان خاطراست که ماهمه چیز را دولتی نموده ایم ودولت را با مقدس شمردن صاحب همه چیز ولی نعمت عموم مردم ومالک تمام منابع ساخته ایم وازاین روست که مسئولان عملا با قرارگرفتن درموقعیت ملوکی فکرمی کنندکه اگرروزی با عنوان خاصی برگزارمی شودآنها باید با پوشیدن لباس نو وگرفتن قیافه ملوکی بیایندو با تهیه جوایز ویا هدایااز محل اعتبارات ملی آن را به نخبه های آن مجموعه تحویل دهند درحالی که اگر می دانستیم تعیین یک روزبرای ارزش نهادن به یک قشرخاص با هدف نمادینه نمودن مشکلات ومسائل همان قشراست و روزیست که باید اعضاء آن جامعه دریک جا جمع شوندو ازوضعیت صنفی خودبگویندوحتی با اعتراض به نحوه عملکردمسئولان درخصوص مسائل صنفی به مردم بگویندکه ایهالناس بدانیدو آگاه باشید که ما با این همه اهمیتی که برای جامعه داریم وبدون ما این بخش ازفعالیت های اجتماعی لنگ می ماند کارمان لنگ بی توجهی و عدم دقت نظرمسئولان است تا افکارعمومی با سمت یابی به سوی حمایت ازآن قشرخاص مسئولان را به برطرف نمودن مشکلات آنان را وادار سازند.
مثلا اگر به روزخبرنگار توجه نمایید با عنایت به توضیح فوق متوجه خواهیدشد که دراین روز بایدخبرنگاران هرشهردرجایی جمع شوندوبا جمع بندی نقطه نظرات صنفی خویش وبا تدوین بیانیه ای ازمسئولان بخواهندکه به عنوان مثال درخصوص مسائلی چون بیمه ،مسکن،تامین امنیت شغلی و.... کار حمایت ازخبرنگاران بایدصورت گیرد اما چرا نمی شودو یا مسئولان عملا با اقداماتی روزخبرنگاررا به شکلی برگزارمی نمایندکه درآن خبرنگارمجاب می گردد که درطی سال پیش روی همه اش از خوبی وتوان مندی مسئولان بنویسد به خاطرآن است که مسئول ما ازنقد که عامل گشایش درکارها و بررسی وشناسایی مشکلات می باشدواهمه دارند وآن را به جای چرخه اصلاحی اطلاعات و روش ها نوعی تخریب و براندازی نه نظام بلکه خودمدیران می دانند وازاین روست که خبرنگار را آدم مزاحمی می شناسند که کاروزندگیش را ول می کندومی گردد تا گزکی ازمسئولان بدست آورد و آن را وسیله ای برای زیرفشارقراردادن مسئولان وبدست آوردن نان ونام برای خود کنند
درظاهرهم همینگونه است زیرا که بسیاری از آدم هایی که نان قلم می خورند و خودرا خبرنگارمی نامندازاین طیف آدم ها هستنداما آن اندک افرادی که دغدغه اخلاص درکارو فعالیت دارندومی نویسندتا تغییری حاصل آید کسانی می باشندکه گرفتن روزخبرنگاربرای دادن کارت هدیه پنجاه ویا بیست هزارتومانی ویا چای ساز و... را توهین وتحقیرخویش می دانند.
با این همه طول وتفضیل بازهم برای من مشخص نشده که آیا روزخبرنگارامسال درابهربرگزارشد و یا نه