درپاسخ به این سئوال است که نگارنده این حق را به خودمی دهد که بگوید این حق حق با هاوکینگ است که با پا گذاردن روی نظریات بی مایه گذشته وبا مطرح ساختن نگاهی نو و ازدریچه ای فراخترازگذشته بگوید که اگرخدای خالق عالم و مسلط برتمام قواعدحاکم برپیچیدگی های موجوددرعالم خلقت این است که من وگذشتگان من تصورش را دارندوداریم من این خدا را به این دلایل قابل اثبات نفی می نمایم ونمی توانم به چنین خدایی باورداشته باشم مثلا شما اگربه بخشی ازنظریات ارائه شده ازسوی هاوکینگ ودرموردجاذبه وتاثیر ویا نقش محوری آن درخلقت توجه کنید متوجه درستی بیانات هاوکینگ خواهیدشد و آن را دقیقا با منطق خدا باورانه علمی هماهنگ خواهیدیافت زیرا آنجا که هاوکینگ اعتقادش را براین باورمتکی وابلاغ می داردکه جاذبه مانع ازمتلاشی شدن ودورشدن موجودات ازهم در داخل عالم می گردد واین دورنشدن منجربه پیدایش پیوندها وارتباط هایی دربین موجودات شده وادامه نسل وتغییرگونه ها را باعث می شودو خدا درچنین تحولی نقشی مستقیم ندارد دقیقا حرفی علمی وحتی عقلی است که متاسفانه ما چون جرات ورود درآن را نمی یابیم وعادت داریم که هرچیزی را نفهمیدیم مال دشمن ویا دیگران بدانیم هول ورمان داشته و فکرمی کنیم که جناب هاوکینگ حرف به گزاف می زنند.!!!

حال اگرخوانندگان گرامی به من اجازه بدهند با استفاده ازچندمنطق عقلانی وبا گریز به برحی ازاعتقادات دینی خودمان همین بیان جناب هاوکینگ را اثبات دینی می کنم تا خوانندگان مطلب به این باوربرسندکه گفته جناب هاوکینگ درهمین حد دقیقا با مفاهیم دینی ما همراستایی دارد.

شما اگربه به اعتقادات خودمان بازگردید ما دربخشی ازآنها عنوان می داریم که خدا آن چنان بزرگ است که بزرگیش حتی درتصورما نمی گنجد حال اگر پهنای تصوریک انسان درحدانیشتین را مدنظرقراردهیم آیا متوجه نخواهیم شد که خدایی که درتصورچنین آدمی نگنجد بایدچقدربزرگ باشد ویا عنوان می داریم که خداوندخالق زمین وزمان(چون هردو متعلق به عالم خلقتندوبا آن بوجودآمده اند) است وبا این عنوان به خودی خود باورمی کنیم که امکان قرارگرفتن خدا درزمین(عالم امکان) وزمان وجودندارد خوب وجودی که نمی تواند درزمین وزمان قراربگیردچگونه می توانددرآنها واردگردد وخارج شود مگرآنکه قوانین واصول لایتغییری را خلق نموده که اجرایی شدن آنها باعث تحقق تحولات وتغییرات شده باشد که یکی ازآنها همین قانون جاذبه می باشد قانونی که هرچیزی را دردرون فضای وسعت یافته از مه بانگ اولیه درکنارهم ویا تاثیروتاثرازهم نگه داشته و نگه می داردتا جایی که نیروی وارده تا آخرین توان خودآنها را برای منظوری که علم درنهایت قادربه پاسخ دادن به آن خواهدبودنگه خواهدداشت.

حال با همین برداشت بیایید خودمان را اززمان ومکان خلاص کنیم وبا سفردرتصور خودرا به زمان قبل ازمه بانگ برسانیم تا ببینیم که موضوع را چگونه می توان تصورنمود.

فرض کنید(فرض محال که محال نیست)الان داریم نگاه می کنیم ومی بینیم که توپ گردی به صورت بسیارفشرده آماده شده وقدرتی فرای تصوروباورانسان به نام خدا برای او طرح ونقشه بسیارگسترده وپیچیده ای تدارک دیده تا جایی که ماهرچقدرفکرمی کنیم نمی توانیم بفهمیم که آن توپ برای چه آنگونه جمع آوری و آماده شده است حال سئوال اول این است که  آیا چون ما نمی فیهمیم ونمی دانیم که برای چه این همه تمهیدات وتدارکات آماده شده خدا هم بایددست ازبرنامه وکارخودبکشد خلاصه این توپ بادمی شود تا جایی که تمام ظرفیت آن پرمی گرددو مناسبات درونی آن براه می افتدوارتباط های درونی اجزاء را برقرارمی سازدو ادامه فعالیت بر مبنای این مناسبات منتهی به افزایش انرژی داخلی متقارن شده و انفجاری با قدرت تمام صورت می گیرداما ازآنجا که اندازه این توپ بسیاربزرگ و شدت انفجارچنان گسترده است همه اجزاء دقیقا با حفظ تناسب وفاصله ثابتی ازهم دورمی شوند وچون درپیرامون آن هم هوا ویا مانعی وجود نداردکه مانع ازیکنواختی دردور شدن اجزاء گردد پراکندگی دقیقا درراستای هم وبا منطق همپوشانی رخ می دهد تا زمانی که انرژی وارده به پایان برسد اما دردرون این اجزاء به تناسب همبودی که وجود دارد پیوند های همگرایانه ای موجود است که اجازه نمی دهد تا آنها ازهم پراکنده گردند وهمین نزدیکی منتهی به آن می شودکه به صورت تزو آنتی تز درهم تداخل نموده ومحصول نهایی ومشترکی تحت عنوان سنتزبیرون بدهندکه درهرمرحله ای خودهمان سنتز ها هم عمل آغازشده را با تغییراتی که زمان ومکان وتعالی مناسبات درآنها ایجادمی کندادامه می دهندوگونه های جدیدی ایجاد می شوند که متفاوت ازنوع گذشته خودخواهندبود 

پس تا بدینجای کارمعلوم می شودکه جناب هاوکینگ حرف نویی نزده وهمان چیزی را گفته که ما درباورهای دینی خودبدانها اعتقادداشته ایم وادامه این بحث وارتباط درون عالم خلقت با موجودیت بیرون ازآن است که مهم است وجناب هاوکینگ بدان پاسخ نداده است(چون برای علم این سئوال مهم نیست زیرا که با علم ارتباطی ندارد) زیرا که اگرتنها بخواهیم مقوله حیات وفلسفه آن را درداخل عالم بررسی نماییم با سئوالات بسیارساده ولی مهمی روبروخواهیم شد که می تواندبدون پاسخ ماندن آنها زندگی وحیات را واقعا با مشکل مواجه سازد مثلا این سئوال که خوب گیریم که جاذبه عامل تدوام نسل وتنوع درمخلوقات است ادامه این کاربا چه منظوری وبرای چه هدفی است ویا تکامل وتداوم تا کی وبرای چه منظوری ادامه خواهدیافت؟

ادامه دارد