تاريخ: دوشنبه هجدهم شهریور ۱۳۹۲ ساعت: ۴:۵۴ ب.ظ
تمنای داشتن رفاقت وهمراهی همیشه به امید و خواهشی آغاز و با گسترده ترشدن وتلاش برای تامین آنها استمرارمی یابد ویا به عبارتی می توان گفت که تا نیازی شناخته و به انگیزه ای برای برطرف شدن نیانجامد دوستی و رفاقتی شکل نمی گیرد و رفته رفته با تبدیل شدن به عشق و اشتیاق پیوندی مستحکم ایجادنمی کندتا فردی با اعتصام بدان ایام به یادیار گرما دهد و اوقات درهجراو به سرآورد.
اما بایددانست که این تمایل و اشتیاق همیشه مادی و قابل اندازه گیری است ونمی توان دوستی و رفاقتی را پیدا نمودکه چون ازدو سوی آن پرسیده شودکه این اشتیاق را ازبرای چه درخودایجادنموده ایدعنوان بدارند که همینطوری و یا انگشت اشارت به سوی اوهام بگیرند که من ....
پس با عنایت به این واقعیت که امید دانه ای دو سوی رفاقت را به سوی هم کشانده است تاکیدنمودکه بر هردوسوی رفاقت است که حرکت به سوی تامین نیازهای هم حرکت نمایند تا با تامین آن و حرکت برای ارتقای خواست و تلاش برای فراهم آوردن امکان تحقق، دوستی ومراوده های عاطفی را جدی و رو به رشدنگه دارند
