تاريخ: جمعه بیست و دوم شهریور ۱۳۹۲ ساعت: ۱:۱۳ ب.ظ
وقتی به تحولات جدید درسوریه توجه می شود و آمار مربوط به زرادخانه شیمیایی آن کشور آنالیزمی گردد این واقعیت درمنظردیدواقع می شودکه به حق است اگرگفته می شودکه سلاح شیمایی یک عنصر بازدارنده است وکشوری نمی تواند جرات حمله به دارنده چنین سلاح هایی را به خود بدهد مثلا آنچنان که گفته می شودسوریه همین امروزبزرگترین کشوردارنده سلاح های شیمیایی می باشد که برآورد گردیده که حدود هزارتن از گازهای موردمصرف دراین سلاح ها را بکارگرفته وآماده استفاده دارد حال اگرهمین میزان از گازها را درمنطقه خاورمیانه بکاربگیرندمسلم است که به خاطرتراکم بالای جمعیتی و ضعف ساختاری مراکزو ابزارهای مراقبتی ودرمانی فاجعه ای رخ می دهد که وسعت و تبعات آن غیرقابل پیش بینی خواهد بود.
حال همین تفسیررا به حملات امریکا گسترش دهیم تا ببینیم که اگرامریکا می خواست که به مراکزانبارو نگهداری این نوع ازسلاح های موجوددرسوریه حمله نماید تبعات حاصل ازآن چه می توانست باشد؟
همانگونه که می دانیدپادگان ها و انبارمهمات کشورهایی ازنوع سوریه چون با نیت حداکثرتوان بهره برداری در بحران های داخلی وخارجی ساخته شده انداکثرا نزدیک شهرهای بزرگ وپرجمعیت می باشندخوب اگرامریکا یا هرقدرتی بخواهدبه این مراکزحمله کند خودبه خود سطح بزرگی ازگازها درمناطق مسکونی منتشرخواهد شد و یا حتی اگرشرایط اقلیمی وآب وهوایی به گونه ای باشد که این گازها جریان بیابند مسلم است که تبعات آن یک فاجعه منطقه ای را بدنبال خواهد داشت که کنترل ویا مهار تبعات آن درنزد افکارعمومی غیرممکن خواهدبود
پس مشخص می شودکه چرا انگلستان و یا مجالس امریکا وفرانسه مایل به بازگذاردن دست دولت های خود درحمله به سوریه نبودند ویا حتی خوددولت امریکا با عنایت به بازبودن دستش ازمحل اجازه قانونی به اتخاذ تصمیم برای حمله نخواست که بی گداربه آب بزند زیرا که ممکن بود حتی خوداسراییل هم ازتبعات این حمله درامان نماند