تاريخ: سه شنبه بیست و ششم شهریور ۱۳۹۲ ساعت: ۸:۱۳ ق.ظ
اندرزی ازامام رضا(ع)
...........................
آن کس که خود را در معرض تهمت قرار دهد نباید کسی را که به او گمان بد برده است ملامت کند.
به مناسبت میلاد با سعادت امام هشتم شیعیان وتنها محوروملجاء معصوم شیعیان ایران درکشور هدیه ای ازایشان را تقدیم می دارم وامیدوارم دوستانی که تصمیم می گیرند که نگاهی به این مطلب بیاندازندآن را تا پایان مطالعه فرمایندچون تصمیم دارم که به این اندرز از منظری کاملا متفاوت نگاه بنمایم.
همانگونه که می دانید شخصیت واعتبارهرکس معلول نوع نگاه وتعاملی می باشدکه مردم با آن برقرارمی کنند و یا محصول قضاوتی است که مردم درخصوص آن به انجام می رسانند.
پس اگرخدای ناکرده دررابطه با ماهیت فکرو رفتارآدمی در صحن علنی جامعه شکل گیری افکارو آراء عمومی موافق با خواست وانتظارآدمی نمی گردد فردو یا گروه های اجتماعی قبل ازآنکه مردم را به انواع ضعف ها ونقص ها متهم نمایند بهتر است که به خودبازگردندودر فحوای کلام ودر ترم ارتباط و اقدام به میدانی وعملی نمودن افکارخود کنجکاوانه مرور فرمایندتا ببینندکه مشکل ازکجا بوده است و یا اگرکسی به خاطرخوشنامی و رضایت مردم مقبول خاص وعام می شود تا جایی که دیگران اقبال و انعطاف مردم را درمقابل او با حسادت برنمی تابند مناسب آن است که اندکی مجال مطالعه وغوردرعمل وفکراوبه خودبدهندتا بدانندکه مردم به چه جهت محبت و اعتمادخودرا معطوف به او نموده اند.
حال بیایید و اجازه بدهیدکه موضوع را ازجنبه مهمترو عمومی تری موردبحث قراردهیم
دوستان یکی ازحوزه هایی که آبرو واعتبارفرددرمحک امتحان وتجربه مردم قرارمی گیرد حوزه مدیریت و مسئولیت است تا جایی که اگر مسئول را فردی که موردسئوال درمفهوم پرسش ودرخواست درنظربگیریم و عنوان بداریم که مردم پس از اعتمادنمودن به فرد و سپردن امانات خودبه اوبرای اینکه درمسیر رفع موانع و ارائه خدمات برای دست یابی به رفاه مورداستفاده قراربگیرد اگربیایند ازاو بپرسندکه با امانت های موردبحث چه کارکرده است و یا به او مراجعه بکنندو ازاوبخواهندکه ازامانت های سپرده شده سهم آنها را بدان ها بپردازد اونبایدناراحت شودو باید با طیب خاطرخواست وتمنای آنها را به انجام رساند واگرچنین نکندو یا پاسخش به سئوال وبرگرداندن امانت مردم با ابهام همراه شودمسلم است که اعتبارو آبرویش درخطرواقع شده وممکن است که به اواتهام هایی زده شود که منشاء آن درنوع پاسخ به سئوال و یا نوع بازگرداندن امانت ها به صاحبانش می باشد.
یعنی آنجا که فردی خود را با فریفته شدن درمقابل رانت ها وامتیازات مدیریتی و یا بر مبنای اعتقادی که به خدمت به مردم دارد وارد میدان می کند درعمل خود را به سیبلی تبدیل می کندکه هرکسی به تناسب دریافتش ازحقوق شهروندی تیری را به سوی اونشانه می رود واین اوست که باید برای درامان ماندن از تیرهای زهرآگین اتهام وتهمت مراقب نوع مزاقبتش از امانت های مردم باشد.
مدیری که مسامحه کارانه به ایجادارتباط با مواضعی که دارای ابهامند اقدام می نماید ویا به شکلی عمل می نماید که مردم به روشنی نمی توانند نیت او را دراقدامات تشخیص وارزیابی نمایندمسلم است که آماج تهمت های واقع می گردد که مردم درساخت وانتقال آنها کمترمقصرمی باشند و نباید مورد توهین وتخریب قرارگیرند
درپایان وبرای تلطیف خاطرهم که شده می خواهم مطلبی آموزشی اززندگی آن امام همام (ع) را خدمتتان ارائه نمایم
بی گمان برای هریک ازما این سئوال پیش آمده که چرا به آن امام (ع) رضا گفته می شود درپاسخ به این سئوال می توان گفت که لقب رضا ازآن جهت به ایشان داده شده که درزمان حیاتشات مخالف وموافق ازنوع عمل و ارتباطی که ایشان با آنها داشته اندرضایت مندبوده اند وازاین روست که به ایشان رضا گفته شده است