وبلاگ فرهنگی ،اجتماعی ثمر ابهر

خانوادگی ،اجتماعی،ثمرابهر،وبلاگ

درباره من
«عضو مركز توسعه وبلاگ نويسي ديني خراسان جنوبي با كد عضويت 50051»
به نام خدا
کار را با نام خدایی آغاز می کنم که آرامش دهنده دل هاست خدایی که عشق را آفریدوبه انسان یاد داد که دوست بدارد وامیدوارم در راهی که آغاز نموده ام آنچه از دلم بر می آید بر دل های مشتاق به محبت مردم عزیزمان بنشیند زیرا که من هم به محبت تمام مردم نیاز مندم وبرای جلب آن از هیچ کوششی دریغ نمی ورزم
و امادر باره وبلاگ  ثمر ابهر
پیدایش فضای مجازی و کاهش رسانه های سنتی در شهرستان ابهر و بر خورد سلیقه ای اربابان آنها به اجباربرای ایجاد ارتباط با مردم خوب ابهر استفاده از فضای مجازی را انتخاب نمودم که آرزو دارم در بهره گیری از این امکان مناسب اولا به هوای نفسم اجازه جولان ندهم ثانیا تنها برای ارتقاء سطح فرهنگ منطقه فعالیت نمایم و در نهایت اینکه چیزی را بنویسم که مرضای خداوند متعال و صاحبان حق باشد در این راه چون خود را کم توان و نیازمند کمک می دانم از عموم دوستاران فعالیت های فرهنگی در خواست می کنم که مرا در بجا اوردن رسالتی که بر دوش خود احساس می نمایم یاری دهند.

پی طاعت الهی به زمین جبین نهادن
گه و گه به آسمان ها سر خود فراز کردن
به مبانی طریقت به خلوص راه رفتن
ز مبادی حقیقت گذر از مجاز کردن
به خدا قسم که هرگز ثمرش چنین نباشد
که دل شکسته ای را به سرور شاد کردن
به خدا قسم که کس را ثمر آنقدر نبخشد
که به روی مستمندی در بسته باز کردن
                         "شیخ بهایی"
نويسنده :حسن اسدی
تاريخ: شنبه چهارم آبان ۱۳۹۲ ساعت: ۷:۱ ب.ظ
درواقع اگر عشقی وجودنداشته باشد تا برجان وتن عاشق سوزهجران بیاندازد ودلی را بی تاب روی یاربنمایدمسلم است که حس گفتن ونالیدن درانسان بوجودنمی آید ویا به قولی مولوی که فرمود:
بشنوازنی چون حکایت می کند 
ازجدایی ها شکایت می کند
نای انسان هم صدایی حزین ازخودخارج نمی نماید تا دیگران بدانندکه اوازجدایی کدام یار درسوزوگدازشده است.
اما حیف که درروزگارما روزمرگی ها ودورافتادن همه ما ازاصل مان کاررا بدانجا رسانده است که حتی فرصتی وموقعیتی برای عشق ورزیدن به خود نمی یابیم تا چه رسد به دیگرانی که خداوندآنها را برای عشق ورزیدن آفریده است.
براستی چرا کارما بدانجا رسیده است که ادیبی چون فریدون توللی به فریادمی گویدکه
الهامگر ِ طبع سخنور ، همه عشق است 
عشقی چو نباشد ، سخنی ، باز نمانده است !