دربخش پیشین مطلب پس از  واگویه ای که برمشکلات موجوددر استان ها داشتیم بحث جامعی را درموضوع ساختارسنتی که مانع حضورونقش آفرین دارندگان تخصص ودانش روزآمد درمسائل می گردد ارائه نمودیم ودراین شماره بحث دیگری را ارائه می نمایم تحت عنوان

ب- نداشتن آمار واطلاعات دقیق از متخصصان وتوان مندان فکری درسطح استان 

ساختارسنتی واتکای جامعه به حل مشکلات وبرقراری روابط برمبنای روش های عامیانه وکدخدا منشی منجربه آن شده که با وجودمراکزمتعدد آموزش عالی که می تواندومی بایدبه کاربومی نمودن تولیدعلم وواردنمودن اندیشه علمی به مجامع تصمیم ساز و مراکزتصمیم گیر بپردازد وخیل عظیمی ازدانش آمختگان که ازاین مراکز تربیت وب هجامعه تحویا داده می شوند همچنان امور برمبنای تمرکز وتوجه به آنچه که کانون های مخفی ومحفلی مطرح می سازندو ازآن دفاع می کنند  موردتجزیه وتحلیل واقع شوند وتصمیم سازی ها برمبنای تولیدات فکری ایگونه ازمحافل صورت بگیرد.

وازاین روست که دوباره کاری ها،کندی روندتوسعه،کاهش نرخ رشداقتصادی،بالا رفتن هزینه های تولید وحتی مراقبت ازامکانات و....توان ما را برای اعمال تغییرو تحول درابتدایی ترین امور مبتلابه جامعه به نقصان بردو نظام اجتماعی ما درعهدانفجاراطلاعات ودانش مجبور به چرخش بر محوریت رمل واسطرلاب نمود

پیدایش ودوام چنین وضعیتی مشخصا بد دلایلی استوارمی باشدکه ازاهم آنها می توان به 

1- ارکان جامعه ما همچنان علم گریز بوده و روابط خودرا برسنت استوارمی نمایند.

اگرارکان بنیادین اجتماع انسانی را خانواده،سیستم آموزشی و درنهایت صحن علنی جامعه و معادلات ومبادلاتی که دراین صحن به انجام می رسدوتمام تحولات درمتن این سه عرصه شکل می گیرد ودروجودافرادنهادینه می شودبدانیم درکدام یک از شهرستان ها ویا استان های ما مناسبات حاکم براین عرصه را مناسبات شکل گرفته برمبنای نگاه وبرداشت علمی از امورسر وشکل می دهد ویا کدام خانواده را سراغ داریدکه با توجه به داشتن فرزندان فارغ التحصیل درمقاطع عالی آموزشی مناسبات خود را بر  مشارکت ومشورت بنیادنهاده باشد ویا درکدام صحن علنی ازجامعه ما می توانیداستیلای منطق مشورت برحوزه های تصمیم سازی وتصمیم گیری را مشاهده نمایید.

مسلم است که درخانواده ای که امور بر تسلط دیدگاه پدر سالارانه آن هم ازنوع سنتیش به حرکت درمی آیدو یا درجامعه ای اعمال اقتداربرمحوریت دیوان سالاری سنتی صورت می گیرد نمی توان منتظروشاهد تغییرات وتحولات علم بنیان بود

2- متخصص فارغ التحصل جامعه ما اعتبارخودرا ازمجامع ومحافل سنتی دریافت می دارد

مشخص است که انتشار مناسبات مبتنی بر سنت ازخانواده و دیوان سالارانه ازجامعه اجازه نمی دهدکه اعتبار و موقعیت محترم اجتماعی برمبنایی ابداع و تنوع درنگاه توزیع گردد و مسلم است که در چنین شرایطی دانش آموخته مسلح بدانش نوین نمی توانددیدگاه ونظرات خودرا عریان وشفاف دراختیارجامعه قراردهدویا دیدگاه های سنتی درجامعه را به چالش کشدزیرا که اعتبار مرجعیت برای جامعه را کانون هایی صادرمی نمایند که نمی توانندنگاه نو را خارج ازقواعدوقالب های خودبپذیرندوبا آنها همسوگردند 

ازاین روست که نخبه فکری وابزاری مجبور است ابتدا عرض وطول خود را تحدیدنمایدتا بتوانددرقالب های سنتی جا بگیردودر گام بعدازاندازه های فکری خودبکاهد ونظرورای خودرا به گونه ای شکل دهد که با قواره فکری مور قبول جامعه تضادی نداشته باشد ویا به عبارتی دانش آموخته می باید با آراستن خودبه مظاهرجدیدی از تکنولوژی ودانش که نشانگر وابستگی آنان به آن جایگاه است به زبانی حرف بزندو از اصول وقواعدی برای اثبات رای ونظر خوداستفاده نمایدکه موردتایید مجامع دیوانی ومحافل ریش سفید جامعه وخانواده باشد وگرنه یا کسی حرف او را نخواهدشنیدویا اینکه حرف اوبرعلیه خودش مورداستفاده واقع خواهدشد ومسلم است که درچنین شرایطی بسیاری ازتحصیل کردگان صواب را درآن می بینندکه اصلا تولیدفکری نداشته باشندویا حرفی برزبان نرانندتا دچارمشکل نشوند.

3- ساختاراجتماعی ما دوام وقوام تحمل تحول وتغییررا ندارد

رسوب عملکردی واثربخشی آیتم هایی که بدانها اشاره شد لایه های سخت وشکننده ای را بوجودآورده است که کمترین تلنگری می تواندتمام ساختاررا درهم فرو ریزد وازاین روست که درشهرستان ها و روستاها دانش آموختگان از قرارگرفتن درمتن چالش های فکری ورفتاری دوری می گزینندو کمترین تحرکی را برای مواجه با شرایط و تلاش برای تغییردر آنها به خود نمی دهند واین امکان مانور را به حداقل رسانده و ثبات وبی تحرکی موجبات بی رمقی و نا امیدی را پدیدارساخته است تا جایی که تقویم سیاسی می آیدومی رودودردرون وبیرون مجموعه های اداری نیروهای بالنده جدیدی که بتوانندبا دمیدن روح تحول خواهی ویا تجدد جویی حرکتی را بیافرینند دیده نمی شوندو یا پرورش نمی یابند تا جایی که همان اندک تحرکی هم که معتمدان به همگرایی وهم اندیشی ویا حساسیت به شرایط می دادند نابودمی گردد وازبین می رود.

به اجمال آنکه مدیران میانه دولت که قراراست دراستان ها مشغول به انتقال اهداف دولت وتلاش برای تحقق آنها گردند درکناردغدغه فراهم آوردن فضای هماهنگی وهمکاری،اعتبارات وبودجه می باید برای اعمال تغییرات جدی درروند شکل گیری نوع نگاه و استفاده ازدانش آموختگان ویا برطرف نمودن نگاه و روش مسلط سنتی برتصمیم سازی وتصمیم گیری فکری اساسی بکنند وگرنه با روش و شرایطی که همینک بر مناطق مختلف استان ها حاکم است دیرنخواهدبودکه درآنها اساسا کسی پیدا نخواهدشدکه برای تغییر ومدیریت آن حوصله ووقت بگذارد ودر نتیجه فضای رخوت وسکون موجبات ازبین رفتن آن اندک رمق همگرایی وتلاش جمعی هدفمندرا هم ازبین خواهدبرد ویا به نوعی همه چیز را متصل ومرتبط به دولتی خواهدنمودکه می بایدبرای تمام نقاط کشورخودفکر تولیدکند واندیشه برای رفع موانعش داشته باشد

ادامه دارد