تاريخ: یکشنبه سوم آذر ۱۳۹۲ ساعت: ۸:۴۰ ق.ظ
ره نمودن به خیر ناکس را
پیش اعمی چراغ داشتنست
نیکویی با بدان و بیادبان
تخم در شورهبوم کاشتنست
اگر کس را به عنوان نیروی یاری گری بدانیم که خیرو صلاح خود ودیگران را می شناسدوازاطریق این شناخت سعی می نمایدکه به نحوی مقتضی به یاری نیازمندان برود می توان ناکس را به فرموده سعدی بزرگ وار اعمی (کور) دانست که ناتوان ازدیدن منافع ومصالح خودوعموم مردم است و هراقدامی که می کنددراصل قدم گذاشتن بر روی منافع ومصالحی می باشدکه حداقل درصورت سالم ماندن می تواندقدبکشدو مردم را به نعمتی افزونترامیدوار سازد.
درچرایی کور بودن ناکس به منافع ومصالح مردم می توان به این نکته اشارت داشت که درنزداینان تنها چیزی که محترم و دفاع کردنی می باشد خواسته نفسانی خود آنان است و این چیزی است که با دیده منطق واصول آن حوزه قابل بحث وبررسی نمی باشد ویا به عبارتی کسی که همه چیزرا درخودوتمنیات هوس انگیز و شهوانی خودمی بیند دیگراین اشتیاق را درخودایجاد نمی کندکه بگوید و بداند که دیگران چه می خواهندو یا برای دیگران چه چیزی مهم است تا برای ایجاد آن ویا حداقل مراقبت ازآن دقت بکاربرد و چنین کسی مسلم است که جز خود چیزی نمی بیندوبه چیزی جزخواست ومیل خود نمی اندیشد و نتیجه فعالیت چنین آدمی یا محروم نمودن دیگران است از طریق مال خود نمودن همه چیز و یا پای گذاشتن بر منافع ومصالح عموم است ازطریق بی توجهی به اهمیت آن چیزی که نابود ومنهدم می گردد حتی اگربه فرمایش سعدی کسی بخواهد وتلاش کندکه به چنین افرادی راه وروش درست اندیشیدن و درست رفتارنمودن را یادبدهد زیرا که اینان بستراندیشه ونیت خودرا برباطل هموارنموده اندو غیرازآن چیزی را نمی شناسند ونمی یابند تا درآن بکارند ویا
نیکویی با بدان و بیادبان
تخم در شورهبوم کاشتنست
حتی اگرچیزی هم درآنها کاشته شود کیفیت و بافت خاکشان به نوعی است که چیزی ازآن بیرون نمی آیدزیرا که اززمینی که به شوره آلوده شده است نمی توان انتظارمحصولی را داشت و یا با تخم افشاندن درآن دنبال دست آوردی گشت هرچندکه ممکن است بدون کاشتن و یا تلاش برای کاشتن توسط آدمی باد بذر خاروخاشاک را درآن بریزد و به جای محصولی برطرف کننده نیازانسان علف هایی درآن برویدکه با خلیدن پای هر رهروی مزاحمت ودردی را برای گذرکننده ازآن محل ایجاد کند.