با مطالعه درخصوص موضوع امربه معروف ونهی ازمنکر ازدیدگاه قرآن بحثی کلی را مطرح نمودم که برای مصداقی نمودن آنها ودست یابی به این نکته که مگرامام حسین در مکتب جدبزرگوارشان نبی گرامی اسلام(ص) و پدربزرگوارشان امام علی(ع) چه خوانده ویادگرفته بودندکه برای درس پس دادن از تمام موجودیت خودوخانواده هاشم استفاده نمودند دو مطلبی را هم به نگاه ونظرنبی گرامی(ص) و امام علی (ع) درباب امربه معروف ونهی ازمنکراختصاص می دهم 

قال رسول الله صلى ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله :

مَن أَمَرَ بِالمَعرُوفِ وَنَهى عَنِ المُنكَرِ فَهُوَ خَليفَةُ اللّه‏ِ فِى الرضِ وَخَليفَةُ رَسُولِهِ؛

هر كس امر بمعروف و نهى از منكر نمايد، جانشين خدا در زمين و جانشين رسول اوست.

مستدرك ‏الوسايل، ج12، ص179، ح13817

اگر برای خدا صفاتی چون رزاق،رحمان،رحیم ،قاسم و.... قائل گردیم وبر هریک ازآنها وظیفه ای رامترتب بدانیم وآنگاه برمبنای فرمایش نبی گرامی اسلام(ص) که آمربه معروف وناهی ازمنکررا به نوعی جانشین خدا درزمین بدانیم مسلم است که می بایددر نزداین فرد صفاتی ازخدا و وظایفی وعملکردی که نشانگر این صفات باشد دیده شود مثلا آنجایی که من وما اعتقادمان به این است که خداونددرجای حق نشسته واجازه نمی دهد که ظالمی بتواندحق مظلومان را بالا بکشد مسلم است که با جانشین دانستن انسان برای خدا می بایداین انتظاررا از اوداشت که اونیزبا ظلم به مبارزه برخیزد تا با بازگرداندحق مظلوم وبرجای خودبازگرداندن ظالم  جامعه ای ساخته شودکه روی رفاه وسعادت را خواهددید

 ازاین روست که امام حسین که درمکتب جدبرگوارشان تلمذنموده وتربیتی موافق با اعتقدات ایشان یافته اند خودرا دورازمحضرخدا ووظایف خدایی نیافته اند و نه تنها خودظلم نخواهندنمود حتما با هرظالمی هم که برعلیه قوانین ودستورات روشن خدا قدعلم خواهدکرد به مبارزه برخواهندخواست همچنان که ایشان درزمان معاویه هم تا جایی که شرایط اجازه می داد به مبارزه اقدام نمی نمودند.

حال اجازه بدهیدبه بخش دوم حدیث روایت شده ازنبی گرامی اسلام(ص) بپردازیم که می فرمایندآمر به معروف وناهی ازمنکرجانشین رسول خدا درزمین است ودراین رابطه با اشاره به وظایفی که رسول خدا آنها را برای خودبرشمرده اندکه ازاهم آنها می توان به تزکیه وتعلیم و بکارگیرنده شدت عمل دربرابر مخالفان استقرار حاکمیت الله اشاره نمود عنوان بدارم که امام حسین (ع) نیز با تاسی به چنین وظایفی خودرا برآن میداشتند که قیام بنمایندتا وظایف ورسالت جدشان را به اتمام برسانند تا جایی که درصحن علنی کربلا با ادبیاتی بسیارروشن وصدایی بسیارقرآ عنوان می دارندکه اگر دین جدم محمدجزبا ریخته شدن خون من پابرجا نمی ماند پس ای شمشیرها دریابیدمرا 

زیرا که مجموعه دین محمد رسول الله(ص) را می شد در همان مبارزه بی امان با عوامل ممانعت کننده ازبرقراری حکومت الله بر زمین که صفت ممتازه آنها ظلم و محروم داشتن امت اسلامی از شناسایی وتربیت استعداد ها وظرفیت هایشان برای به انجام رساندن وظایف ورسالتشان می باشد شناسایی ومعرفی نمود که آمر به معروف وناهی ازمنکر موظف به مبارزه برای هویدا نمودن آنها است 

با این حساب وبا توجه به حدیث بسیارارزشمند فوق می توان عنوان نمودکه حساسیت کار و ارزش مبارزه درمحل امربه معروف ونهی ازمنکرچنان بالاست که امام حسین (ع) بی توجه به تمام تبعات آن بدان دست زده اند ودراین راه روایت روشنی ازعمل خالصانه به وظیفه ودستورات باقی گذارده اند.

پیامبرگرامی اسلام درحدیث دیگری چنین می فرمایند:

مَن أمَرَ بِمَعروفٍ فَلیَکُن أمرُهُ بِذلِکَ بِمَعروفٍ.

کسی که امر به معروف می کند باید این کار را به روش خوبی انجام دهد.

کنزالعمل ج552 

منظورازروش خوب همانا معادل با کارمقدس می بایدبا استفاده ازابزارهای مقدس به انجام رسداست ویا به عبارتی روشنتر ارزش واهمیت کار نشان می دهد که برای انجامش بایدازچه روشی استفاده نمود 

حال اگربا این نگرش به موضوع نگاه کنیم وآن را با حدیث آورده شده درفوق درهم بیامیزیم و یک موضوع متحدی بسازیم متوجه می شویم که کسی که می خواهد  کار خدا را درزمین به انجام رساندو یا مسئولیت رسول خدا را بر دوش بگیردباید همسان آنان با تمام دست ودلبازی عمل کندو نهایت گذشت وفداکاری را به انجام برساندزیرا که صداقت در بکارگرفتن داشته ها برای انجام نیت وقصدی که وجوددارد مسلم است که دردیگران ویا کسانی که می خواهند الگویی برای ورودوانجام وظیفه درآن وادی داشته باشندبسیارمهم است وبرای همین است که امام حسین(ع) با تمام یاران وداشته های مادی وانسانی خودواردمیدان می شودو با هدیه آنها به دم شمشیرهای به ظلم برآمده ویا اسارتی که اوج اخلاص وایثاراست به انجام وظیف امربه معروف ونهی ازمنکراقدام می کند زیرا که می خواهدالگویی باشددرعمل بوظایف اخلاقی و سمبلی باشدبرای آنانی که بعدازاومی خواهند درعمل بدستورات دینی و یا بجا آوردن وظیفه خلیفه الهی پای درمیدان گذارند.

ادامه دار