تاريخ: جمعه هشتم آذر ۱۳۹۲ ساعت: ۳:۵۳ ب.ظ
بی گمان درهرجا و با هر عنوانی مراسم بزرگداشتی برگذار گردد برازنده خواهدبود زیرا یادآوری ازکسانی که عمرو سرمایه جانی ومالی خودرا صرف سلامت وموفقیت جامعه نموده اند موجب می شودکه دیگرانی که امروزدستی درکارو توانی برای فعالیت های عام المنفعه دارند صاحب انگیزه گردند و برای انجام چنین کارهایی پیش قدم شوند.
درعرصه ورزش چنین امرمهمی به همت بزرگان ورزش و جامعه همیشه به انجام می رسد ومایه خوشحالی می گردد زیرا که ورزشکاران قهرمانانی می باشند که تا زنده هستند و روپا می باشندومی تواننددرمیادین باعث شادی وموفقیت گردند به یادداشته می شوندو ازاین روست که می گویندپلوان زنده را عشق است.
امروزهم ازسوی برخی ازپیش کسوتان ورزش ابهرمخصوصا فوتبال مراسمی با عنوان بزرگداشت یادوخاطره مرحوم رجب محمدبیگی ازبازیکنان ارزنده فوتبال و گرامیداشت دو پیش کسوت این رشته یعنی عبدالله حیدری و بزرگواری که من نام ایشان را پس ازپایان جلسه فراموش نمودم و ازبازیکنان فوتبال ابهردر دهه سی وچهل بوده اند مراسمی برگزارگردیدکه درنوع خوددرابهر تازگی داشت که بایدازاین حیث ازبانیان آن تقدیروتشکرنمود زیرا که درکنارنام بردن ازبزرگانی چون رجب محمد بیگی فورواردی که هرلحظه ازبازی بوی گل می داد ویا عبدالله حیدری که چه درزمان بازی ویا داوری ازمردان خوشنام فوتبال ابهربودند موجب شده بودکه بزرگان فوتبال با قرارگرفتن درکنارهمدیگراز گذشته ها بگویندگذشته های که با عنایت به فقر عمومی جامعه وفقدان منابع وامکانات مادی درعرصه ورزش بسیارپرخاطره وجذاب بود.
بنده هم که با سفیدی موی سر و عمری به مقدارسی سال که برای فوتبال صرف نموده ام امروزجزیی ازپیش کسوتان آن شناخته می شوم امروزدوستانی را مشاهده وزیارت نمودم که دوران های بسیارشیرین وجذابی را با آنها داشته ام وباوربفرماییدکه حدود دوساعتی را که باهم گذارندیم وبا بازخوانی خاطراتی که هریک ازما ها داشتیم ودرنزذبرخی ازماها فراموش شده بودند به نوعی فیلم سینمایی را تجدید دیدارنمودیم که بخش بزرگی اززندگی ما را به نمایش می گذارد ازحضوردرچنین مجمع ومحفلی بسارخوشحال شدم
براستی آیا بزرگانی چون علی شزیفلو،حسین وعلی اکبر داودبیگی ،ابراهیم مقصودی،فروهرامینی،اصغرحمیدی،حس
می شودو هستند اما حیف که درنزدمدیران ما چیزی که مهم نیست پرشوروشلوغ بودن زمین های ورزشی می باشد وحیف که دراین مقصودالحق که توانمندی های اعجاب انگیزی ازخودنشان می دهندتا جایی که تنها با یک زمین خاکی وسنگ لاخ امجدیه سابق صدها فوتبالیست تربیت می شدندوهزاران هوادار وتماشاگر وقت خودرا درمحیطی گرم وبا صفا پر می نمودند وامروزبا چندزمین چمن نه بازیکنی وجوددارد ونه فوتبالی تا تماشاگری را به خودجلب نماید
براستی آیا نمی توان ازمسئولان فعلی ورزش پرسیدکه دوستان برنامه شما برای آینده چیست ویا نکندکه اساسا در دیدگاه شما آینده ای وجودنداردتا برای آن نسل جوانی نیازباشدوبرای سالم و به نیرو کردن آن برنامه ای برای ورزش تدارک دیده شود؟