تاريخ: شنبه شانزدهم آذر ۱۳۹۲ ساعت: ۹:۱۹ ق.ظ
پروردگار خلق خدایی به کس نداد
تا همچو کعبه روی بمالند بر درش
از مال و دستگاه خداوند قدر و جاه
چون راحتی به کس نرسد خاک بر سرش
..............................
اگر ازمحل کرامت پروردگاربزرگی و هیمنه ای کسی را سزا گردیده است اوبایدبداند که این بازبودن دررحمت و بخشیدن بزرگی نه ازبرای آن است که پروردگار فراموش گردد و انسانی خاکی برجای خدای بنشیندودیگران برای بدربردن جان ویا به کف آوردن نان جبین بر آستان او بسایندبلکه ازبرای آن است که اوامتحان شود وبداند که اگرروزی بخشی ازقدرت خداونددریدبا کفایت اوقرارگرفت بایدخلافت خدایی کندوعدالت بگستراند تا اگرقرارشدتاریخ دراین خصوص قضاوت کندبگویدکه اورا ظرفیت وجنبه قدرت وبرخورداری از یدطولا بود.
اما آنکه عنوان بندگی خدا یافته و روزی خواربارگاه او شده است بایدبداندکه سهمش از نعمت های خداوندی گرفتنی است و نبایدبرای بهره بردن ازآنچه که خدا برای بندگانش ازکبر وترسا آفریده تا بخورندو سختی نکشند گدای و التماس روا وشایسته نیست
با این حساب بایدگفت که اگر انسان آگاه وعالم بوظایف خودبرای دراختیارگرفتن سهمش اززندگی به پای خیزد دیگرامکان آنکه کسی خدایی بکندبوجودنخواهدآمد زیرا که امکان آن وجودنخواهد داشت که فردی بتواندبا دست درازی به اموال وفرصت های عمومی چیزی فرای سهم خودازامکانات وفرصت ها دراختیاربگیرد تا دیگرانی که سهمی بدانها نرسیده است بگدایی به سرای او بروندو طوق بندگی برگردن نهند
اما آنجا که نشدوتعدادی غافل خوابیدند و یا دچار حماقت شدندو با واگذاردن سهم خوداززندگی کسی وگروهی را برگردن خودسوارنمودند سوارشدگان نیز بایدبدانند که این فرصتی است برای نشان دادن قابلیت وظرفیت انسانی خودتا با کمک به همنوع وبازگرداندن سهمی که آنان درقدرت وثروت دارندشرایطی را فراهم نمایندکه بندگان خدا تنها جبین برخاک آستان خدا و به حق وحرمت منابع وفرصت هایی که دراختیارشان قرارداده است بنهندو این گونه نباشدکه عبادت و زیارت درظاهربرای خدا ودرباطن برای قربت الالدارنده ثروت وقدرت وازبرای دور داشتن گزند خود خواهی وزیاد طلبی اوباشد