تاريخ: دوشنبه بیست و پنجم آذر ۱۳۹۲ ساعت: ۹:۳۳ ق.ظ
اگردوستان اندک ره توشه ای ازمطالب گذشته بهمراه داشته باشند خاطرشان مستحضراست که دربخشی ازآنها بیان داشتم که امروزه کارتولید دانش و یا حتی توزیع ره یافت های مطالعه وتحقیق بنیان موسسات ازعهده دولت خارج گردیده وبا جایگاهی شدن دانش وتاثیرآن بر زندگی انسان تولیدوتوزیع آن یکی ازفعالیت های مهم وپردرآمدشناخته شده و افراد وموسسات مختلفی کار تولیدوتوزیع آگاهی های موردنیازمردم را با استفاده ازسرمایه های خصوصی برعهده گرفته اندکه یکی ازاین موسسات با اهداف چندمنظوره مطبوعات می باشدوهمچنین عنوان شدکه درمناطق دورازمرکز کشورو فراموش شده دراستانها مطبوعات محلی با عنایت به موقعیت ومحبوبیتی که می توانند درنزدمردم داشته باشند دراین عرصه دارای ظرفیت ها و تاثیراتی هستند که متاسفانه کمتر مورداستفاده قرارمی گیرندو یا اساسا فعالیت ها درآن مسیر قرارداده می شوند.
درچرایی این مشکل عنوان شدکه تولیدوتوزیع دانش وآگاهی که بتواند درشکل گیری مشارکت مهم تلقی گردد نیازمند مزین بودن فرد شاغل به این حرفه به دانش ومهارت موردنیاز می باشد که متاسفانه درنزد فعالان مطبوعات محلی این مهم کمترموردتوجه قرار می گیرد زیرا که با غلطیدن مطبوعات محلی به سمت وسوی نوشتن از منفعت و گراییدن به مصلحت نه تنها نوشتن محتاطانه و متملقانه یک ضرورت برای تولید درآمدبلکه یک مزیت وهنربرای نویسنده تلقی می شود زرا که می توانداو ومطبوعه محل کاراو را به خوان نعمت نزدیک گرداند
اما موضوع دیگری که درنزد مطبوعات محلی مکتوم می ماند این نکته است که فعالان دراین عرصه توجه نمی کنند که آنها ابزاری جدی برای شکل گیری فرایندتصمیم سازی درست درسطح مناطق دورازمرکزو یا شهرستانی درقالب وقاموس استانی می باشند وازاین روی است که درمجموع چهارو یا پنج مطبوعه ای که درسطح شهرستان ابهر تولید وتوزیع می گردد مطلبی درخصوص برنامه ریزی و آینده نگری به چشم نمی آید درحالی که اگرفعالان این عرصه خودبه دانش و آگاهی لازمه ارائه تصویری روشن ازآرمان ها وایده آل ها مزین بودند ومی دانستندکه بدون واضح نمایی این آیتم های ضروری دربحث توسعه نمی توان به حرکت وتعالی امیدواربودآن گاه این عزیزان مطالبی را تهیه و تولیدمی کردند که درآنها یک تصویرروشنی از آینده دیده می شد ومردم دردرون آن تصویردنبال آموزه ها و یا مولفه هایی می گشتندکه با نهادینه شدنشان در ساختارشخصیتی و یا کنش فردی واجتماعی افرادآنها را به خواست های عالمانه هدایت ورهبری می ساخت .
برای نمونه اگراجازه بدهید به ارائه تصویری ازساختار مدیریتی کشوردرعرصه های اجرایی که به نوعی می توان آن را ساختارسیاسی مملکت نیز تلقی نمود اقدام می کنم تا به روشنی مشخص گردد که اگرمی گوییم مطبوعات محلی وفعالان قادر به کمک و یا رهبری جریانات اجتماعی و حتی کشش فردی برای مشارکت نمی باشند ازچه رویی است
همانگونه که می دانید مردم با مشارکت درانتخابات فراگیرو ملی فردی را برای ریاست جمهوری انتخاب می نمایندوایشان با انتخاب افرادی به عنوان اعضای هیئت دولت تقویم مدیریتی چهارسال این کشوررا سروشکل می دهند تا بتوانند با بهرخورداری ازتصمیم سازی های درست که از طریق مراجعه به افکارعمومی شکل می گیردبهترین تصمیم ها را برای توزیع منابع و فرصت ها اتخاذنمایند.
تا بدینجای کارمشکل خاصی وجودندارد زیرا که افکارعمومی با انسجام درحمایت ازفردوجریانی خاص ریاست جمهورخودرا انتخاب می نماید اما موضوع ازآنجایی دارای مشکل می شود که دیگر نه ریاست جمهورخودرا موظف به مراجعه به افکارعمومی برای دریافت نیازمندی های واقعی مردم می یابد ونه افکارعمومی که ریاست جمهور را درخدمت خودنمی یابد با اعمال فشار برای وادار نمودن ریاست جمهوربرای شنیدن حرف ها وخواست های خود دوباره شکل منسجمی می یابد زیرا که رسانه که می بایدمحور اتفاق واتحاد افکارعمومی و انتقال خواست وانتظار آن باشدبه ابزاری برای گمراه نمودن وتحمیق افکارعمومی تبدیل می شود مثلا همین صدا وسیما که مهمترین ابزاررسانه ای درکشوراست درچه زمانی توانسته که به عنوان سخن گوی افکارعمومی و یا محور شکل گیری رونددرست تصمیم سازی به ابزاری برای انتقال روشن خواست ونیازمردم به مسئولان تبدیل گردد ودرراستای تحقق تعامل منسجم وهدفمند مردم ومسئولان عمل نماید. اما تا دلتان بخواهدبا تولیدرنگ وانگ برای بخشی ازافکارعمومی که بدلیل دراختیارنداشتن ابزار برای تعامل ویا متوجه نمودن مسئولان به خواست وانتظار به حق خود اقدام به فریادنموده است آنها را مسئله دار نموده است وهزینه هایی را برای جامعه ایجاد کرده است. اما تا دلتان بخواهدبا تولیدرنگ وانگ برای بخشی ازافکارعمومی که بدلیل دراختیارنداشتن ابزار برای تعامل ویا متوجه نمودن مسئولان به خواست وانتظار به حق اقدام به فریادنموده است آنها را مسئله دار نموده است وهزینه هایی را برای جامعه ایجاد کرده است.
مطبوعات محلی هم دریک اشل کوچکترهمین رفتاررا داشته اندزیرا که پس از شکل گیری مدیریت های اجرایی درسطح مناطق ودقیقا آنجا که مردم نیاز داشتندتا از طریق امکانات اطلاع رسانی بدانندکه مسئولان چه مقدار با خواست واراده آنها برای تغییرهمراهندو یا بتوانندبا انتقال خواست وعلاقه واقعی خود مسئولتان را دقیقا درراستای منافع ومصالح عمومی بگردانند مطبوعات محلی با نزدیک شدن به مسئولان وحلوا حلوا نمودن آنان که درنهایت به دادن چندآگهی وچرب چیلی نمودن سفره آنان ختم شده است همه چیز برهمان پاشنه ای چرخیده که قبلا درحال چرخیدن بود ویا به عبارتی پس ازکلی هزینه ازمنابع مادی وانسانی و اتلاف درفرصت هایی که می شداز طریق آنها تغییرات عمیقی را برنامه ریزی نمود کاربه همان روال سابق بازگشته است.
برای نمونه همین یک سال پیش که زمزمه انتخابات شوراهای شهر وروستا راه افتاد ومردم به جان آمده ازاقدامات خودسرانه ومنفعت جویانه شوراهای گذشته امیدواربه انتخاب اعضای جدیدی برای شورا شدندوالحق هم به هیچ یک ازاعضاء گذشته رای آری ندادند وشورای جدیدی انتخاب شد کدام مطبوعه درابهر با اقدامی عالمانه به آسیب شناسی اقدامات شورای گذشته اقدام نمود تا شوراییان جدیدبدانندکه اگرمردم با پشت نمودن به اعضای گذشته اقبال خودرا متوجه آنها نموده اند دراصل با این تغییر بدنبال چه بوده اند ویا چه خواست وانتظاری نداشته اند؟
ادامه دارد