تاريخ: شنبه سی ام آذر ۱۳۹۲ ساعت: ۱:۳۸ ب.ظ
اگریادتان باشد درآخرین بخش از سلسله مطالب با عنوان شهرداری ابهربیش ازهرنیازی به چابک سازی سازمانی نیازمنداست عنوان داشتیم که شورای اسلامی شهرابهربا انتخاب شعاری با محتوای
شهری یکپارچه،هماهنگ،برنامه محور ، توانمند ، شهروندمدار ،امن ،سرسبز و زیبا،معنوی، عدالت گراوآباد وبا نشاط
والصاق آن بردیوارسالن برگزاری نشست های رسمی شورا این امیدواری را درمراجعان ایجادنموده که شایددراین دوره برنامه واقدامی آینده نگرانه را ازسوی شورا مشاهده نمایند ودربخش مقدمه این مطلب هم باورود درعرصه هایی که مدنظرقانون گذار ازتدوین قانون شوراها بود حرف را بدانجا کشاندیم که اگراز همه آنچه که گفته آمد به قولی مرتبط با جایگاه قانونی وانتظارات مردم بود فاکتوربگیریم وبه اصل موضوع بپردازیم آیا درعمل با این سئوال مواجه نخواهیم شدکه اساسا مشکلات فراروی شورای چهارم ابهر چه مسائلی می باشندو شورا چگونه می باید بدانها بپردازد ویا شورا با چه اقداماتی می تواندمشکلات واقعی خود را دریابدو بدرمان آنها بپردازد تا محصول برآمده ازفعالیت چهارسال فرا روی نشانگر توجه وعمل درراستای تحقق شعارمزبورباشد.
درپاسخ بوظیفه مشارکت درتصمیم سازی که برعهده هرشهروندی متعهددرقبال سرنوشت خودوجامعه می باشد نگارنده تلاش خواهد نمودتا با وانمایی ابعادی ازشعارمزبور وانطباق آن با مسئولیت هایی که متوجه شورا می باشد و منابع وفرصت هایی که شهر ودولت می تواننددراختیارآن بگذارند پاسخ هایی برای سئوالات فوق اراده داده باشد.
همانگونه که می دانید درتقویم سیاسی ایران هرنهادبرآمده ازفرایندهای دموکراتیک که مبتنی بر حضورآگاهانه وانتخاب مشارکت جویانه مردم باشد چهار سال مسئولیت ووظیفه شناسایی ودریافت انتظارات ومطالبات مردم را برعهده می گیردتا با فراهم آوردن امکانات لازم ،برنامه ریزی دقیق وآینده نگرانه ودر چهارسال فرصت موجود آن آرزوها را محقق گرداند ومتاسفانه کمتر نهادی ویا موجودیتی توانسته به چنین مهمی دست بیابدکه با یک آسیب شناسی جدی می توان دلایل این ناکامی را در بی اهمیت دانستن تعهدات و عدم سخت کوشی که در رابطه با چگونگی به انجام رساندن مسئولیت ها گریبان آنها را به چنگ می آورد دانست
اما درچرایی این سهل انگاری ویا تسامح وتساهل می توان بیان داشت که اولا مردم خودپیگیرخواست ها وانتظاراتی که ازنهاد ها دارندنیستند ،افرادی که برگزیده می شوند نگاه خودمحورانه وخو خواهانه ای به قدرت دارند وداشته اندودرنهایت هم می توان عنوان نمودکه نهادهای رسمی ناظرهم سخت گیری و جدیتی در رابطه با مسئولیت های خودنداشته وندارند
وگرنه اگرقراربودکه مردم ،خود وکلا ونمایندگان ودرنهایت نهادهای ناظر براموربوظایف ومسئولیت های محوله دقت داشته باشندوداشتند ممکن نبودکه درمدت چهارده سال گذشته شورای شهرابهرنتواند ازمیان تحصیل کردگان این شهروبا دایرنمودن کمسیون های فنی وتخصصی نیروهایی را شناسایی وبا میدان دادن در راه اندازی فرایند بررسی و شناسایی کمبودها ونیازمندی ها وارائه راه کارها برای برطرف نمودن آنها مدیرانی را به جامعه معرفی نمایدکه هریک ازآنها سالها کارعملی وبا برنامه دراین حوزه داشته باشند.
شوراهای گذشته اگرقدردان فرصت دراختیار ومتعهد درقبال استفاده حداکثری ازحدودواختیارات خودبودند وبکار شناسایی وپرورش نیروهای تحصیل کرده برای تصدی مدیریت ها می پرداختند مسلم است که امروز شهری چون ابهر نمی توانست چنان محروم باشدکه شهردارش را یک نیروی غیربومی انتخاب نمایندو یا درانتخاب وبکارگیری نیرودرحوزه های مدیریت های اجرایی چون فرماندار کسی دراستان برای معرفی نیروهای ابهری تره هم خردنکند
هرچندکه درکنارشورا نهادهای دیگری چون نمایندگی مردم درمجلس ،فرمانداری ،مطبوعات محلی وحتی خودمعتمدین وخانواده هایی هم که با خون دل جوانان تحصیل کرده ای را بارآورده اندوبه جامعه تحویل داده اند ولی موردبی مهری قرارگرفته اندنیزمقصرمی باشند که برای گذرازشرایط موجود می بایدبرای هماهنگ نمودن این مراجع اقدامات جدی بکارگرفته شود تا درطول این چهارسال بلکه شورا بتواند به منشاء خیری برای شهرتبدیل گردد.
پس اولین مسئولیت ووظیفه مهم در مقابل شورا شناسایی وپرورش نیروی انسانی آشنا با مسائل مدیریت خدمات شهری ومدیریت های اجرایی می باشد که لازم است دوستان شورایی ما دراین رابطه به جای این دست واون دست نمودن سرعت عمل بکارببرندوبا ایجادکمسیون های مختلف اقدام به سامان دهی موضوع شناسایی وپرورش نیروی انسانی بنمایند
دراهمیت این موضوع می توان به این نکته اشارت داشت که کمبود نیروی انسانی توانمندکه امروزخودرا درهیبت قحط الرجال نمایان می سازد وتاثیرش را درانتخاب مدیران اجرایی درعرصه های مختلف نمایان می سازد خود مشکلی است که تا حل نشوداثرش را بردیگر مبادی شکل گیری تصمیم سازی ها وتصمیم گیری ها اعمال خواهد نمود زیرا درجایی که دانش آموختگان به حساب نیایند ویا برای عملیاتی نمودن آموخته ها ومهارت های علمی خویش فرصتی دراختیارشان قرارنگیرد امکان آنکه تصمیم گیری ها بومی گردد وتناسبی با شرایط اقلیمی و یا فرهنگی بیابد بدست نخواهد آمد ودرنتیجه یا تصمیمی اتخاذنخواهدشد ومسئله مشمول مرور زمان خواهدگردیدویا اینکه تصمیم ها تناسبی با موضوع نخواهدیافت که درهر دو صورت هزینه ها بالا خواهدرفت وکندی دردست یابی به نتایج درخورنا امیدی وعدم اعتمادبه تصمیم گیران را درنزدمردم نهادینه خواهدساخت
ادامه دارد