تاريخ: دوشنبه دوم دی ۱۳۹۲ ساعت: ۱۱:۲۰ ق.ظ
اربعین آمدومن نتوانستم بوعده هرروزیک مقاله درماه محرم و صفر واتمام کتابی به نام این حسین (ع) کیست که جانها همه.....اوست جامه عمل بپوشانم ومجبورم ازمحضر شهدای کربلا و سید وسالارشان امام حسین(ع) و شما دوستان عزیزم به خاطراین خلف وعده عذرتقصیربخواهم شایدکه بتوانم دراین ده روزباقی مانده ادامه کار را به نحو مطلوب داشته باشم
بگذریم درشمارگان گذشته پس از ارائه گزارش مبسوطی ازتاریخ عربستان وپاسخ به برخی ازسئوالات معمول و پرداختن به حوادث بعدازرحلت نبی اکرم و چگونگی بنیان گیری قیام کربلا و سخنرانی جنجالی امام (س) درکربلا که می توان آن را وجه روشنی ازامربه معروف درمیان امت است به بحث بسیط نهی ازمنکر با مراجعه به کلامی ازامام علی(ع) که درآن تا حدودی وجوه نهی ازمنکرو درقالب خصوصیات سیاست مذموم می باشد اشاراتی به اجمال نمودیم ودراین شماره ودرادامه آن به بحث دررابطه با چندویژگی دیگرازسیاست مذموم که امرنهی ازمنکررا الزامی می نمایدخواهیم پرداخت
اگر یادمان باشد عنوان نمودیم که درمنظرنگاه مولای متقیان علی (ع) سیاست مذموم صفاتی دارد چون ظلم،سختگیری بعد از رسیدن به قدرت ویا کسب پیروزی،میدان دادن به خویشان ،باریافتن متلمقان وچاپلوسان،میدان داری بخیلان وآزمندان در مشورت دادن، اسراف،تندخویی،بهانه تراشی وعمل به سهو وخطا که اگردر حرکات وسکنات حکومت وحکومتیان به چشم بیاید برهرفردمسلمان لازم است که با نهی ازمنکر که درنهایت از طریق مقاومت درمقابل اوامرحکومتیان به مرحله نزاع منتهی می گردد آنان را وادار به بازگشت واصلاح امورنمایندودر سه شماره پیشین تعدادی ازاین ویژگی ها و آثارآنها درجامعه اسلامی را موردتفسیرقراردادیم ودراین شماره نیز به تعداد دیگری این ممیزات اشاره می نماییم
7- اسراف.
انسان چه به صورت فردی و چه دررفتارهای گروهی امانت دار امکانات واموالی شناخته می شود که می بایددر راستای تحقق حکومت الله برزمین و بازگشت وتوبه می بایدمورداستفاده قرارگیرند واین امرچنان جدی ومهم ازنظراصول اعتقادی اسلام مطمع نظرواقع می شود که به انسان تکلیف گردیده است که درمصرف اموال وامکاناتی که حتی مال خوداوست واز طریق فعالیت های سالم وسخت اقتصادی نیزبدست آمده است اسراف ننماید تا چه برسدبه اینکه اموال عمومی که شخص حاکم و یا دست اندکاران امور حکومتی وظیفه امانت داری و استفاده دقیق ومنطقی ازآنها را دارندازاین اموال درجایی به غیر ازجای خودو درمقداری بیش از آنچه که برای آن کار لازم است استفاده نمایند.
این منطق برای امویان چندان باب طبع نبوده زیرا که آنان اولا به اسلام واصول موردتوجه درآن اعتقادی نداشتندچون معاویه وبه صراحت به مردم بیان کرده بودکه من برای دین و به بهشت رفتن شما کاری ندارم وآمده ام که حکومت کنم واین نوع نگاه دست او را دراستفاده ازمنابع بازمی گذاشت و همینکه آنها دنبال حکومتی ایدئولوژیک نبودند که با ایمان واعتقاد مردم کارداشته باشندو با عمل دقیق به اصول ایمان واعتقاد را تقویت نمایند زیرا که آنان خودرا قومی برگزیده ودشمن با تمام اقوام واعتقادات می یافتندو ازاین روی بودکه برای بزرگ نشان دادن خودو به زبونی ودنائت کشاندن دیگران ازآنچه که اموال عمومی شناخته می شدودر دسترس داشتندبرای تحقق این دوامراستفاده می کردند که این خودنوعی اسراف تلقی می گردد که می بایددربرابرش ایستادگی شودزیرا که اموال عمومی که دراسلام نام بیت المال می یابد دراصل برای تامین وتوسعه فضای شناسایی وپرورش استعدادها بکارگرفته شود و استفاده ازآن درراههایی که منفعت عمومی را درپی نداشته باشدحرام و منکرتلقی می گردد.
8-بهانه تراشی
یکی از راه های بسیاربد حذف وسخت گیری بر افرادی که غیرخودی خوانده می شوند ومتاسفانه همه حکومت ها به نوعی ازآن استفاده می نمایند بهانه تراشی می باشد زیرا که اولا انسان موجودی جستجو گر و پرسشگراست و عمل به این خصوصیت ها شرایطی را فراهم می نمایدکه درلوای آن انسان ممکن است خطا واشتباهی داشته باشد وهمین امکان خطا و اشتباه می توانددرهرزمان گزکی را دراختیارحاکمان قراردهدکه آنان با استفاده ازآن بتوانندمخالفان ومنتقدان خودرا تحت فشار قرارداده ویا حذف نمایند وازسوی دیگر شرایط دارای خصوصیت متغییری می باشند که دربسیاری ازاوقات با تاثیر منفی بر پیش بینی ها وبرنامه ریزی ها ممکن است که باعث غلط ازآب درآمدن نتایج ومحصولات موردانتظار شود وهمین عاملی گردد برای زیرفشارقراردادن مخالفان وبهانه گرفتن از آنان
درحالی که دراسلام این دین خدایی برای برون رفت ازاین شرایط حکم کلی آمده است که مضمون آن این است که عمل را به نیات می سنجند ویا درزمانی که قراراست قضاوتی صورت گیرد تنها نمی توان به محصولی که بدست آمده است اکتفاء نمودبلکه بایددید که منظورونیت انجام دهنده کارچه بوده است زیرا که دربسیاری ازاوقات منظورواقعی انجام دهنده کاراین نیست که با بدست آوردن نتایج بدودوراز انتظارآبروی خودو امکانات جامعه را بهدردهد بلکه نیت این است که با دست یابی به محصولی متعالی امکانی دراختیارجامعه قرارگیرد که بتواندمشکلات مردم را حل کند.
درحکومت امویان همسان دیگرحکومت های جائر بهانه تراشی از ابزارهایی بسیارقوی محسوب می گردیدتا با استفاده ازآن هم خودرا دورازخطا نشان دهندوهم به طریقی خود وحکومتشان را از دست رقبا نجات دهند.
9- عمل به سهو وخطا
زمانی که درقرآن نتیجه کارخوب وبدحتی اگربه اندازه خردلی باشد متوجه انجام دهنده آن کاراست سهو وخطا ازسوی هرکسی که باشدمذموم شناخته شده وبایدبا آن برخوردگردد اما اگرحکومت بخواهددربرخوردبا مردم عادی که خطا می کنندو یا سهل انگاری درکارها نشان می دهند سخت گیرباشدو دربرخوردبا عوامل خود توجهی به موضوع نداشته باشد این عین انجام منکراست که باید هرمسلمانی درمقابل چنین پدیده ای بیستد.
با این علامت ها وخصوصیاتی که از بکارگیرندگان سیاست های مذموم برشمرده شد وخوشبختانه همه آنها درحکومت های جائر وجودداردودرنزدامویان به عریانی به چشم می آمدمسلم بودکه حسین بن علی(ع) خودرا موظف می یافت که برای نهی ازمنکر هم که شده قیام نمایدتا با وادار نمودن حکومت به رعایت حرمت اصول وخود داری از عمل به منکرات جامعه اسلامی را از خطرانحطاط وانقراض دوردارد.
ادامه دارد