تاريخ: دوشنبه بیست و سوم دی ۱۳۹۲ ساعت: ۹:۱ ق.ظ
صبر بر قسمت خدا کردن
به که حاجت به ناسزا بردن
تشنه بر خاک گرم مردن به
کاب سقای بیصفا خوردن
.............................. .......................
بی گمان انسان موجودی خلق شده درسختی ورسالت یافته بر خلق زیبایی به رنج وزحمت است ودراین راه آنچه را که خداوندبرایش مقدردارد موجودیتی قابل اعتناء وارزشمندبه شکرو سپاس است زیرا که چیزی می باشدکه درتقدیر او گنجانده شده است واگرچیزی فراتربخواهد لازم است که سختی های فراوانتری را به جان بخردکه نتیجه آن فراموش نمودن فلسفه وجودی و حق لذت بردن از زندگی می باشد تازه اگربدان دست نیابد برایش شکستی محسوب می گردد که می تواندبر روحیه اواثرات سویی داشته باشد
ازسوی دیگربایدبه خاطرداشت که راضی بودن به آنچه که مرحمت خداوندی ودسترنج خودفرداست شرایطی را فراهم می نمایدکه درلوای آن فرد نیازمند به آن نمی شودکه منت افراددارای امکاناتی را بکشدکه بخل وحسادت تاروپود فکرو اندیشه آنها را آلوده نموده است زیرا که دربسیاری ازاوقات زیر منت افرادی قرارگرفتن که ارزش درخواست ندارند خودبدترازهر درد ورنجی می باشد ویا به عبارتی نیازبردن به درب سرای کسی که ازانسانیت بویی نبرده است ودرسرای اوچیزی به نام صفا ومعرفت وجودندارد همانند آن است که آب ازسقایی طلب کنی که دربرخرود اوصفای انسانی وجودندارد.
