تاريخ: سه شنبه بیست و چهارم دی ۱۳۹۲ ساعت: ۹:۴ ق.ظ
ورای طاعت دیوانگان ز ما مطلب
بی گمان سرگشتگی و عمل برمبنای عشق نمی تواند معیاربردار ومبتنی برسنجه های عقلی باشد زیرا که این خودمعیارها وسنجه هایی داردکه اگردررفتارعاشقی دیده نشودنمی توان او را عاشق صادقی دانست که درراه یار به بیخودی ازخودمی رسد
پس آنجا که حافظ بزرگ عنوان می داردکه:
که شیخ مذهب ما عاقلی گنه دانست
منظور تاییدهمان معیارهای دنیای عشق است که درآن عمل برمنطق عقل عافیت جو ومصلحت طلب نا صادقی خوانده می شود و عاشق از رهروی دراین راه برحذر داشته می شود
پس ای آنکه راه به کوی یار برگزیده ای نگران ازاین نباش که عده ای بخواهندتورا با انگ ورنگ متهم به ندانستن قدرعافیت وارزش مصلحت بنمایندودیوانه ات خطاب سازندزیرا که دراین راه عقل باید مغفول ماندوعافیت و مصلحت به هیچ انگاشته شودچون اگرغیر ازاین باشد آنجا دیگر عشق کاری نباشد
