وبلاگ فرهنگی ،اجتماعی ثمر ابهر

خانوادگی ،اجتماعی،ثمرابهر،وبلاگ

درباره من
«عضو مركز توسعه وبلاگ نويسي ديني خراسان جنوبي با كد عضويت 50051»
به نام خدا
کار را با نام خدایی آغاز می کنم که آرامش دهنده دل هاست خدایی که عشق را آفریدوبه انسان یاد داد که دوست بدارد وامیدوارم در راهی که آغاز نموده ام آنچه از دلم بر می آید بر دل های مشتاق به محبت مردم عزیزمان بنشیند زیرا که من هم به محبت تمام مردم نیاز مندم وبرای جلب آن از هیچ کوششی دریغ نمی ورزم
و امادر باره وبلاگ  ثمر ابهر
پیدایش فضای مجازی و کاهش رسانه های سنتی در شهرستان ابهر و بر خورد سلیقه ای اربابان آنها به اجباربرای ایجاد ارتباط با مردم خوب ابهر استفاده از فضای مجازی را انتخاب نمودم که آرزو دارم در بهره گیری از این امکان مناسب اولا به هوای نفسم اجازه جولان ندهم ثانیا تنها برای ارتقاء سطح فرهنگ منطقه فعالیت نمایم و در نهایت اینکه چیزی را بنویسم که مرضای خداوند متعال و صاحبان حق باشد در این راه چون خود را کم توان و نیازمند کمک می دانم از عموم دوستاران فعالیت های فرهنگی در خواست می کنم که مرا در بجا اوردن رسالتی که بر دوش خود احساس می نمایم یاری دهند.

پی طاعت الهی به زمین جبین نهادن
گه و گه به آسمان ها سر خود فراز کردن
به مبانی طریقت به خلوص راه رفتن
ز مبادی حقیقت گذر از مجاز کردن
به خدا قسم که هرگز ثمرش چنین نباشد
که دل شکسته ای را به سرور شاد کردن
به خدا قسم که کس را ثمر آنقدر نبخشد
که به روی مستمندی در بسته باز کردن
                         "شیخ بهایی"
نويسنده :حسن اسدی
تاريخ: پنجشنبه بیست و ششم دی ۱۳۹۲ ساعت: ۹:۴۸ ق.ظ
ای نفس چون وظیفهٔ روزی مقررست
آزاد باش تا نفسی روزگار هست
از پیری و شکستگیت هیچ باک نیست
چون دولت جوان خداوندگار هست
..................................................
اگرانسان به خودباوری رسیده باشد و این باوررا ملکه ذهن خود نموده باشد که درپهنه خاکی زمین انسان اگربخواهد وتلاش داشته باشد ازگرسنگی نخواهدمرد مسلم است که با این باور به پادشاهی خواهدرسید زیرا که نفس خودرا از آلوده شدن به پلشتی تکریم صاحب مالی وموقعیتی آنهم به بهای رفع جوع بازخواهد داشت .
اما اگرچنین نشود و فردبا فراموش نمودن ظرفیت های خودو کرامت وبخششی که خداوندبرای تامین معاش و رفع تنگناهای موجوددرزندگی برایش فراهم نموده است برای دریوزگی ابتدایی ترین امکانات زیستی به درب سرای صاحب مالی وموقعیتی برود ازاووشخصیتش چیزی باقی نخواهدماندتا با تکیه برآنها بتواند سر بالا بگیرد وگردن فراز داردکه انسان است وبرای تحقق رسالت انسانی تلاش می نماید .
وازاین روست که سعدی حکیم عنوان می دارندکه نفسی که اعتقادبه سهم داشتن ازروزی داشته باشد وبداند که با پای گذاشتن درسنین کهولت بازخدایی که طبیعت جوانی را آفریده اجازه نخواهدداد تا او گرسنه بماند هیچگاه نا امیدنخواهدگشت واجازه نخواهد داد تا با زیر پا گذاردن کرامت خویش روزی را گدایی نماید