وبلاگ فرهنگی ،اجتماعی ثمر ابهر

خانوادگی ،اجتماعی،ثمرابهر،وبلاگ

درباره من
«عضو مركز توسعه وبلاگ نويسي ديني خراسان جنوبي با كد عضويت 50051»
به نام خدا
کار را با نام خدایی آغاز می کنم که آرامش دهنده دل هاست خدایی که عشق را آفریدوبه انسان یاد داد که دوست بدارد وامیدوارم در راهی که آغاز نموده ام آنچه از دلم بر می آید بر دل های مشتاق به محبت مردم عزیزمان بنشیند زیرا که من هم به محبت تمام مردم نیاز مندم وبرای جلب آن از هیچ کوششی دریغ نمی ورزم
و امادر باره وبلاگ  ثمر ابهر
پیدایش فضای مجازی و کاهش رسانه های سنتی در شهرستان ابهر و بر خورد سلیقه ای اربابان آنها به اجباربرای ایجاد ارتباط با مردم خوب ابهر استفاده از فضای مجازی را انتخاب نمودم که آرزو دارم در بهره گیری از این امکان مناسب اولا به هوای نفسم اجازه جولان ندهم ثانیا تنها برای ارتقاء سطح فرهنگ منطقه فعالیت نمایم و در نهایت اینکه چیزی را بنویسم که مرضای خداوند متعال و صاحبان حق باشد در این راه چون خود را کم توان و نیازمند کمک می دانم از عموم دوستاران فعالیت های فرهنگی در خواست می کنم که مرا در بجا اوردن رسالتی که بر دوش خود احساس می نمایم یاری دهند.

پی طاعت الهی به زمین جبین نهادن
گه و گه به آسمان ها سر خود فراز کردن
به مبانی طریقت به خلوص راه رفتن
ز مبادی حقیقت گذر از مجاز کردن
به خدا قسم که هرگز ثمرش چنین نباشد
که دل شکسته ای را به سرور شاد کردن
به خدا قسم که کس را ثمر آنقدر نبخشد
که به روی مستمندی در بسته باز کردن
                         "شیخ بهایی"
نويسنده :حسن اسدی
تاريخ: شنبه بیست و هشتم دی ۱۳۹۲ ساعت: ۱۰:۲ ق.ظ
ضرورتست به توبیخ با کسی گفتن
که پند مصلحت آموز کاربندش نیست
اگر به لطف به سر می‌رود به قهر مگوی
که هر چه سر نکشد حاجت کمندش نیست
............................................................
درنظام آفرینش و به تاسی ازآن درنظام های تعلیمی وتربیتی آدمی برای تنبیه آفریده نشده است تا عده ای خودرا موظف به تنبیه دیگران بدانندو با این تصورخودرا مالکی تصورکنندکه مال وجان دیگران دردستان آنان می باشد بلکه انسان موجودی دارای ظرفیت تربیت وتزکیه می باشدتا ازطریق آن برای انجام هدفی وتحقق رسالتی آماده گردد وازاین روست که نبی گرامی اسلام محمدمصطفی (ص) بیان می دارندکه من آمده ام تا تزکیه نمایم وتعلیم دهم
وز این روست که سعدی بزرگ هم عنوان می دارندکه درجایی که می شود به ملاطفت و تزکیه فردی را براه آود واین درذات انسان است چه نیازی به این هست که ازابزارهای تنبیه برای درراه داشتن ویا به راه آوردن آدمی استفاده نمود
ازسوی دیگرباید به خاطرداشت که کمندوبندبرای موجوداتی است که به منطق انسانی و طبع آن مزین نیستندو هرچه برایشان ازباب تعلیم وتربیت نشانه و آیتی بیاوری بازکارخودرا می کنند درحالی که انسان بذات موجودی آمیخته به زیورعقل است و رسالت سیستم آموزشی وحکمیت اجتماعی دراین است که این قوه فطری را اززیرلایه های وجودی قردبیرون بکشندو به زیور دانش ومهارت آراسته سازند تا اوبتواند رسالت تاریخی ووظیفه اخلاقی خودرا محقق گرداند