تاريخ: سه شنبه یکم بهمن ۱۳۹۲ ساعت: ۹:۲۴ ق.ظ
چو نیکبخت شدی ایمن از حسود مباش
که خار دیدهٔ بدبخت نیکبختانند
چو دستشان نرسد لاجرم به نیکی خویش
بدی کنند به جای تو هر چه بتوانند
..............................
دراین بخش ازمطلب می خواهم دررابطه با دو موضوع ضرورت مصون نگه داشتن خود از اقدامات وافعال حسود ودربخش دوم چرایی تیره بختی حسود بپردازم زیرا که بسیاری ازاتفاقات واقداماتی که به نوعی به سلامت وسعادت افراد و کل جامعه صدمه واردمی نماید ازنهادینه شدن حسادت و فراهم نمودن فضا برای اعمال کارکردهای این صفت رذیله می باشد.
همانگونه که می دانید عرصه فعالیت درکره خاکی زمین ازسوی خداوند برای همگان به عدالت تهیه وتعبیه گردیده است تا همه بتوانند به تناسب ظرفیت ها ومهارت هایی که بر مبنای دست یابی به امکانات و قابلیت های طبیعت بدست می آورند به روند رو به پیش رفت وجبری تمدن بشری کمک نمایند.
اما دراین میان به خاطرکج فهمی هایی که برخی ازافراداززیستن وبودن دارند اختلالاتی دراین منطق بروزمی نماید که می تواند منتهی به پیدایش فاصله طبقاتی وتفاوت درنرخ برداشت از فرصت ها وامکانات تولیدشده گردد که این امر برای اجتماع انسانی طبیعی می باشد ودرجهانی که همه امور برامتیازات نا به حق سنجیده می شود می تواند کمک کننده به رقابت و تلاش بیشترگردد ودست آوردهای زیادی را برای رفاه انسان درپی داشته باشد و مسلم است که دراین شرایط آنکه تلاش بیشتری داشته و یا ازرانت های ولابی های گسترده تری بهره برده است می تواندبرخودارترباشد
پس ابتدا عنوان نمودیم که منطقی درمسیر تثبیت وحقانیت دادن به بالا دستی انسانی برانسان دیگردرساختارخلقت وفلسفه وجودی انسان وجودندارد اما حال که نابسامانی درفهم ودرک او از خودو طبیعت موجب پیدایش تفاوت در لایه بندی های اجتماعی می گردد آنکه توانسته و از طروق حتی صحیح موقعیت بالا دستی بدست آورده بایدمراقب خودباشد که انسان محروم ومحدود رضایت به تفاوت ها نخواهد داد وبه لطایف الحیل درپی آن خواهدبودکه فاصله خودرا با اوکم نمایدو دراین راه برخی ازراه های درست وبرخی دیگر از طروق ناصواب بدین کارخواهندپرداخت که یکی ازاین راه ها حسادت می باشد که فردرا وا میداردکه برای بر زمین زدن آنکه بالاترازاوست ازهرکاری وراهی واردگردد و حتی با انجام کارهای بدی که می تواندشائبه دست داشتن فردبالا دستی را درپی داشته باشد او را تخریب نمایدهرچند که این تخریب مشکلاتی را برای جامعه ایجادمی کندزیرا که می تواند مراجعی را که دراختیار جامعه می باشند ومی توانند باعث رهنمونی آن به سوی فلاح وصلاح گردند به حاشیه براند وازحیذ انتفاع دوردارد تا فراموش گردند
اما حسادت برای خودحسودهم زمینه ساز مشکل می گردد زیرا که باعث می شوداوعذاب روحی بکشد ،با غفلت ازظرفیت های خودنتواندبه موفقیت برسد ،عمررا که بالاترین سرمایه هستی اوست براحتی ازدست بدهد و.....
پس چه بهترکه درنگاه به موفقیت های واقعی وبرآمده ازاستعداد وتلاش راستین دیگران آنها را سرمایه ای برای جامعه بدانیم ومراقبشان باشیم که بدست حسود نگون بخت که آنها را خاری درچشم می داردنابودنگردند
ودرضمن درنگاه به موفقیت های واقعی دیگران این انگیزه را درخودایجادکنیم که همسان آنان با رسیدن به خودباوری واعتماد به نفس از داشته های خودبدرستی استفاده نماییم که اگراین چنین نکنیم مسلما حداقل های در دسترس را هم از دست خواهیم داد