تاريخ: دوشنبه هفتم بهمن ۱۳۹۲ ساعت: ۱۲:۱۲ ب.ظ
به می عمارت دل کن که این جهان خراب
واقعیت آشنایی انسان به عاریتی بودن دنیا وبروفق مراد دل نبودن چرخش چرخ تنها امکان لذت بردن از زندگی را درفراموش نمودن سختی ومرارت وبودن و سازش با شرایط سخت می نمایاند و زمانی که حافظ بزرگ ازمی نام می برددراصل منظورش خصوصیت فراموشی می باشد که می درآدمی ایجاد می کند وممکن است که این خصوصیت ازسوی هرچیزی درآدمی ایجاد شود که یکی ازآنها دلدادگی به یار است که می بایدبدان چنگ انداخت زیرا که اگر چنین نشودمطمئنا آدمی زمانی متوجه گذر تنگ وسخت دنیا می شود که خاک حاصل ازجمجمه اش برای ساختن خشت و آجراستفاده می شود
بر آن سر است که از خاک ما بسازد خشت