وبلاگ فرهنگی ،اجتماعی ثمر ابهر

خانوادگی ،اجتماعی،ثمرابهر،وبلاگ

درباره من
«عضو مركز توسعه وبلاگ نويسي ديني خراسان جنوبي با كد عضويت 50051»
به نام خدا
کار را با نام خدایی آغاز می کنم که آرامش دهنده دل هاست خدایی که عشق را آفریدوبه انسان یاد داد که دوست بدارد وامیدوارم در راهی که آغاز نموده ام آنچه از دلم بر می آید بر دل های مشتاق به محبت مردم عزیزمان بنشیند زیرا که من هم به محبت تمام مردم نیاز مندم وبرای جلب آن از هیچ کوششی دریغ نمی ورزم
و امادر باره وبلاگ  ثمر ابهر
پیدایش فضای مجازی و کاهش رسانه های سنتی در شهرستان ابهر و بر خورد سلیقه ای اربابان آنها به اجباربرای ایجاد ارتباط با مردم خوب ابهر استفاده از فضای مجازی را انتخاب نمودم که آرزو دارم در بهره گیری از این امکان مناسب اولا به هوای نفسم اجازه جولان ندهم ثانیا تنها برای ارتقاء سطح فرهنگ منطقه فعالیت نمایم و در نهایت اینکه چیزی را بنویسم که مرضای خداوند متعال و صاحبان حق باشد در این راه چون خود را کم توان و نیازمند کمک می دانم از عموم دوستاران فعالیت های فرهنگی در خواست می کنم که مرا در بجا اوردن رسالتی که بر دوش خود احساس می نمایم یاری دهند.

پی طاعت الهی به زمین جبین نهادن
گه و گه به آسمان ها سر خود فراز کردن
به مبانی طریقت به خلوص راه رفتن
ز مبادی حقیقت گذر از مجاز کردن
به خدا قسم که هرگز ثمرش چنین نباشد
که دل شکسته ای را به سرور شاد کردن
به خدا قسم که کس را ثمر آنقدر نبخشد
که به روی مستمندی در بسته باز کردن
                         "شیخ بهایی"
نويسنده :حسن اسدی
تاريخ: جمعه بیست و هفتم اسفند ۱۳۸۹ ساعت: ۱۲:۵۹ ب.ظ
                                                                                                           منبع:http//www.tafaull.parsiblog.com      
وقتی صدای زنگ تلفن برآمد و من با شنیدن صدای مهربان دوست بزرگوارم مهدی محمدی وپس از لختی چاق ، سلامتی آگاه شدم که قرار است جمعیت ابهری های مقیم تهران جلسه ای را در تالار مهراب برگزار بنمایند بسیار خوشحال شدم چون دوباره و بعد از مدتی می توانستم با حضور در تهران در جمعی حاضر باشم که بدون وابستگی به این و آن تنها برای لحظاتی در کنار هم بودن دور هم جمع می شوند ومی توانند در رابطه با ابهر و موقعیت آن در شرایط امروزین حرف بزنند اما زمانی که موعد عزیمت به تهران فرا رسید و من نتوانستم تنها به خاطر گرفتاری های شخصی در جلسه حاضر گردم از صمیم قلب برای این عزیزان آرزوی موفقیت و برای آنان که عازم حضور در جلسه بودند آرزوی سلامتی کردم اما منتظر بودم تا از کسانی که در جلسه حضور داشته اند بپرسم که در جلسه چه گذشته و چه اتفاقی افتاده است که خوشبختانه با تنی چند از این عزیزان تماس گرفتم و با بدست آوردن اطلاعاتی از کم وکیف فضا و شرایط حاکم بر جلسه خوشحال شدم از اینکه در حداقل های بوجود آمده حرف هایی مطرح گردیده که می تواند به منشاء ارائه تحلیل از شرایط و نقد موقعیت تبدیل گردد مثلا زمانی که جناب آقای مهدوی به عنوان نماینده مردم منطقه در مجلس با عنوان این نکته که چرا کسی نیست که از برنامه های طراحی شده و پیش بینی گردیده و موفقیت در رابطه با آنها بپرسد مطمئنم که دانایان حاضر در جلسه به خود گفته اند که این دیگر نیاز به پرسیدن نداشته وندارد زیرا اگر توفیقی بدست آمده و شرایط جدیدی ایجاد گردیده این موضوع را همه مردم ابهر براحتی می بینند و می توانند بدلیل برخورداری از مزایایی که ایجاد نموده  متوجه تغییر بشوند. اما اگر توفیقی به دست نیآمده و کسی متوجه تغییر نشده این دیگر نیازی به سئوال ندارد و وظیفه افرادی چون نماینده می باشد که با ارائه یک گزارش شفاف و مجمل به مردم بگویند که چرا تغییری ایجاد نشده است  مثلا زمانی که در مصوبات سفردوم ریاست جمهور و هیئت دولت به استان از قریب به یکصدو بیست مصوبه حدود چهل مورد از آنها مخصوص ابهر ویامی توانست ارتباطی با ابهر داشته باشد و هیچ یک از آنها درابهر به بهره برداری نرسیده ولی اکثر مصوبات در ارتباط با زنجان محقق گردیده وبه بهره برداری رسیده است مردم چه بپرسند که چرا چنین شده است ویا نپرسند در ماهیت قضایا چندان تغییری ایجاد نمی کند زیرا که ما امروز در ابهر خود را از دست مسئولان به خدا سپرده ایم و امیدی به تغییر حتی به شکل حداقلی آن نیز نداریم اما موضوع دیگری که مرا بسیار خوشحال نمود نکته سنجی ودقت نظری بود که از سوی جناب داود رشیدی استاد مسلم سینما،تئاتر و تلوزیون ایران در نگاه به شرایط فرهنگی ورسانه ای که ندای ابهر آن را نمایندگی می نماید و مدیریت سیاسی و نظارتی که در این شهروتوسط فرمانداری اعمال می گردد بکار گرفته شده بود زیرا ایشان درسخنان کوتاهی که در آن جلسه عنوان نموده بودند با اشاره به لحن ، چگونگی گزینش کلمات و نوع نگاه بکار گرفته شده در ندای ابهرتلویحا بیان کرده بودند که این نوع از نگاه نمی تواند برازنده کار مطبوعاتی و نمایندگی از افکار عمومی شهرستان ابهر باشد زیرا که .... در ضمن ایشان با اشاره به تیتر عنوان شده در رابطه با ضرب العجل صادر شده از جانب فرماندار به مدیران در خصوص تعیین تکلیف پروژه های ناتمام و یا در دست اقدام بیان کرده بودند که من تعجب می کنم که چراصدور ضرب الاجل وآنهم به مدت چند روز و آنهم در ایام پایان سال .براستی اگر به همین دو نکته و آنهم از زبان کسی که می توان او را به خاطر سابقه ی درخشان و قابل اعتنایی که در فرهنگ وهنر ایرانی دارد یک صاحب نظر و خبره معرفی کنیم و نظر او را در نقد موقعیت شهرستان صائب بدانیم  توجه نماییم آیا به این نکته نمی رسیم که در تمام امور اجتماعی و سیاسی شهرستان به یک تجدید نظر و یا تغییر رویکرد اساسی که بتواند روند تحولات در سطح شهرستان را با قانون مندی های آن هماهنگ نماید نیاز مندیم به عنوان مثال آیا ما در عرصه رسانه ای به مطبوعه ای نیاز مند نمی باشیم که بتواند در کنار حفظ ارتباط منطقی و حساب شده با جایگاه های قدرت که بتواند منافع جریده را تضمین نماید حداقل به انتقال علمی و آینده نگرانه نیاز مندی های جامعه و وانمایی کمبود های موجود اقدام نماید تا مردم مطمئن شوند که کسی درد دل های آنان را برزبان می راندو اگر کسی خارج از شهر و به صورت اتفاقی آن را بدست گرفت واقدام به مطالعه مطالب آن نمود آن را مصداق و نمونه ای از توسعه یافتگی فرهنگی منطقه بداند و با معیار قرار دادن آن در رابطه با تحولات فرهنگی وزانت منطقه در فعالیت های فرهنگی را مورد تایید قرار دهد.اما در خصوص نظارت و اعمال مدیریت نیز باید جناب آقای مهدوی به عنوان نماینده مردم منطقه خود را فصل الخطاب مطلب بیان شده بدانند و در زمانی که می خواهندافرادی را برای تصدی مسئولیت های اداری و اجرایی انتخاب بنمایند ابتدا تستی از آشنایی و آگاهی آنها بر روند برنامه ها انجام دهند و سپس از آنها برای مسئولیتی که خود را کاندیدا نموده اند برنامه بخواهند زیرا نمی شود که در جامعه ای یک سال را مسئولان بدون برنامه و بدون توجه به اهداف فعالیت ها سپری نمایند و تنها در چند روز مانده به پایان سال مالی از آنها در خصوص شرایط پروژه ها توضیح خواسته شود و یا ضرب الاجلی برای اتمام آنها در نظر گرفته شود.

 امروزه مدیریت علمی برنامه زمان بندی شده ای را برای آغاز و اتمام پروژه ها مدون می سازند و نظارت بر مبنای دست آورد های مرحله ای صورت می گیرد و اگر قصور و یا کوتاهی بوجود آمده باشد با نظارت سعی می شود که عقب ماندگی از طرح و برنامه در مرحله بعدی جبران گردد نه اینکه یک سال بخوابند و در پایان سال با تعیین ضرب الاجلی رفع مسئولیت صورت گیرد.

به اجمال آنکه برگزاری مراسم ابهری های مقیم تهران در همین اندک نیز بسیار مفید و موثر بوده مشروط بر آنکه کسانی باشند که بخواهند و بتوانند از همین اندک ها ره توشه های بزرگ برگیرند.