تاريخ: سه شنبه پانزدهم بهمن ۱۳۹۲ ساعت: ۱۰:۳۴ ق.ظ
در عشق خانقاه و خرابات فرق نیست
بدون تردید آنجا که دلبستگی به صدق آذین شده باشد وعاشق سینه سوخته روی به سوی یاری داشته باشد که به جانش پیوند خورده باشد تا جایی که جزاو نبیند وجز به او نیاندیشد وازاین جهت چشم به داشته های دیگران ندوخته باشد درعمل این عشق وجهه روحانی یافته و یار به منظری از پرتوخداوند تبدیل می شود ومی تواند موجب تعالی روح و مهارت زندگی توام با معرفت درانسان شود
زیرا که آدمی تنها براثرعدم تمرکز است که به انحراف کشیده می شود وبه گمراهی می افتدو گرنه آنکه را که اخلاص سرمایه عمل باشد به هر سمت که بچرخد و به هر جا که نظر کند خدا را درمقابل خود مبیند و ازتمامیت خواهی ومزاحمت برای دیگران دست می کشد ازاین روست که حافظ خوش سخن بیان می دارد که :
در عشق خانقاه و خرابات فرق نیست
هر جا که هست پرتو روی حبیب هست