تاريخ: پنجشنبه هفدهم بهمن ۱۳۹۲ ساعت: ۹:۱۹ ق.ظ
خداوندان نعمت را کرم هست
ولیکن صبر به بر بینوایی
اگر بیگانگان تشریف بخشند
هنوز از دوستان خوشتر گدایی
.............................. .............................. .....
انسان را کرامت نفس به بزرگی می رساند ویا به عبارتی آنکه دست نیاز دربرابر هر تازه بدوران رسیده ای باز ننماید وبر نداری وبینوایی قناعت کند مطمئنا چیزی را خواهد داشت که به وقت نیاز برآن تکیه نماید
حال اگر این باز نمودن دست نیاز به پیش بیگانگان باشد مطمئنا تاثیر تخریبیش بر شخصیت ومناعت طبع آدمی بسیار خواهد بود زیرا که بیگانه دربرابر جودودهشی که دارد حتما تمنایی خواهد داشت که برآوردن آن ممکن است با تاثیر تخریبی درمنابع وفرصت های نسل های آینده باشد
پس مناسب آن است که فرددربرابر رفع جویی که می تواند با استفاده ازکرم دارا ویا بیگانه ای بدست می آورد ومی تواند ازقبل آن زندگی را به راحتی گرداند فکر این را هم داشته باشد که این راحتی به قیمت ازدست دادن شخصیت خود بوده است
