تاريخ: شنبه نوزدهم بهمن ۱۳۹۲ ساعت: ۱۰:۲۳ ق.ظ
بس دست دعا بر آسمان بود
تا پای برآمدت به سنگی
ای گرگ نگفتمت که روزی
ناگه به سر افتدت پلنگی
..............................
غفلت عاملی است که انسان را ازتوجه به علت حوادث دور می سازد ویا اینکه مانع می شود تا فرد باعث وبانی اتفاقاتی را که برایش می افتد در پیرامون خود جستجو نماید
اما آدم عاقل موجودیست که با بروز کوچکترین حادثه ای وبدون کمترین هول و ولایی به خودمی آید وبدون آنکه درپیدایش آن چشم زخم ،وجوددشمن موهوم و ابروباد ومه وخورشیدوفلک را مقصردر بروز رخداد قلمداد نماید ازخودمی پرسد که این اتفاق وحادثه از کجا وبرای چه برمن نازل شده است وتا علت دقیق آن را پیدا نکند ازپای نمی نشیند وچون علت را پیدا کرد با استفاده ازتمام ابزارهای مستدل ومنطقی درجهت کنترل ویا حذف آن علت می گردد تا مبادا با اجماع علل اتفاق بزرگتری برایش رخد دهد وامکان زندگی را ازاو بگیرد
اما آدم غافل که روزوشبش در برانگیختن همه عوامل زمینی وسماویست تا بتواند خودبدانچه که فکر می کند مال اوست دست بیابد ودراین راه بر صغیروکبیررحم نمی نماید حتی اگر با اتفاق روشنی مواجه شود وبداندکه آن ثمره برهم زدن تعادل ونظم منطقی ارتباط انسان با طبیعت واموراجتماعی می باشد ویا به خاطرظلمی است که ازعملی درغیر جای خودویا نا به حق صورت گرفته است آن را توطئه ای ازجانب دشمن فرض می نماید که نمی تواندتوفیق وداشته های او را ببیندوهمین غفلت باعث می شود که درکاروراه خودابرام ورزد ودرنهایت چنان نظم اموررا درهم کند که عوامل متعددی برعلیه اش قیام نمایند تا با گرفتن انتقام ویا درمتن اختلال های خودایجادنموده قراردادن چنان به زمینش بزندکه نای بلند شدن برایش باقی نماند.
ازاین روی است که در جامعه برای آنانکه پای دررکاب زندگی بد گذاشته اند ویا با اعمال مزاحمت آمیزی که داشته اند ودست نفرین واستغاثه مردم ازخداوندبرای تنبیهش را بلندنموده اند با رخدادهای پشت سرهمی مواجه می شوند که همه از شدت وتکرار آنها درتعجب می شوند ومی گویندبرای فلانی بلا پشت سر بلا می آید هرچند که خوداو همه اینها را ازدشمن خواهددانست وفکری برای کنترل آنها نخواهدنمود