اگه روزی دیدی دختری دهنشو ۲ متر باز کرده نگرا�%��{D9�باشید ‎unsure emoticon‎

قصد خوردن شما رو نداره کاملا بی خطره:||

.اون داره به چشماش ریمل میزنه:-))

آیا فکر می کنید که مولد این مطلب اصلا وقت برای تولیدآن صرف ننموده است ویا فکر می کنید که این مطلب مخاطب و خواهانی ندارد؟ من که فکر می کنم تولید کننده آن وقت بسیاری را صرف آن نموده است و با عنایت به باز نشر و یا شیری که می شود مشخص است که خریداران زیادی دارد
اما بواقع کدام نیاز تولید کننده مطلب را به تولید آن انگیزانده است ورفع کدام نیاز مخاطب و یا باز نشر دهندگان را به سوی آن کشانده است؟
مسلم است که این دو سئوال جوابی ندارند و نخواهند داشت زیرا که نه مشکل جامعه ما با چنین تولیدات فکری برطرف می شود و نه کسی نیازی به دست یابی به چنین ره آورد فکری پیدا می کند پس چگونه است که تعداد چنین تولیداتی از تعداد تولیدات مفید فکری بسیار بسیار بیشتر است و یا تعدادگروه های بسیار زیادی به تولید چنین ادبیاتی مشغولند؟
من در پاسخ به این دو سئوال دو رویه را در پیش می گبرم اول نگاه آمیخته به توهم وجود دشمن که در آن پاسخم این خواهد بود که دشمن سعی برآن می نماید که با ترویج ویا گسترش گروه هایی که چنین تولیداتی دارند ذهن جوانان ما را آلوده سازد ونگذارد تا آنها به چیزهایی بیاندیشند که درد و گرفتاری واقعی جامعه می باشد 
اما روش و نگاه دو م این است که من وما به خودمان حیفمان نمی آید زیرا که اگر حیفمان می آمد دنبال این نکته می گشتیم که با وجود این همه امکانات وابزارهای رسانه ای وارتباطی که می تواند در یک صدم ثانیه مارا به منابع و مراجع بزرگ علمی و توسعه ای متصل سازند تا بدانم فاصله رفاه من با کشورهای توسعه یافته چه مقدار است و آنها چه مقدار راحت تر و انسانی تر ازمن زندگی می کنند چرا من عمر خود را صرف اباطیلی می سازم که فقط مایه نزول دریافت من از زندگی و اضمحلال شخصیت و ظرفیت حضور و تاثیر من در خوب وبد جامعه می شود
من به دلیل موقعیتی که دارم با بسیاری از تولید کنندگان چنین مطالبی دوستی و همنشینی دارم و در همه جلسات بشدت برآنها می تازم که چرا خودتان را چنین در اختیار جریان ها ومحافلی قرار می دهید که کمترین بهایی به انسانی زندگی کردن ومفید بودن نمی دهند ولی تا به امروز نتوانسته ام جواب قانع کننده ای برای آن بیابم وتنها این توجیه را شنیده ام که ای بابا چقدر باید جدی نوشت آدمی تفریح هم می خواهد
ومن می مانم که در جامعه ماکی وکی به مثبت بودن و جدی اندیشیدن بها داده است زیرا که انباشتی از تولیدبه گونه خزعبلاتی آنچه که تولید مفید هم شناخته می شود زیر خود مدفون می سازد 
اما تهدیدی که این نوع از نوشتن در پی دارد چیست ؟
در آسیب شناسی تاریخی اگر به ادواری از تاریخ که در آن هویت ملی ما ایرانیان مضمحل و مورد تاراج قرار گرفته (مثل حمله اعراب،حمله مغول ،حکومت قاجار و...)توجه نماییم متوجه خواهیم شد که تنها با بازگشت به مثبت اندیشی و بهره بردن از ادبیات متعهد توانسته ایم هویت وتمدن خود را باز زایی نماییم وازاین روست که من فکر می کنم امروز از روزهایی می باشد که پیکان حمله به هویت و شخصیت ایرانی با تولیدات فکری دون مایه و زشت مورد هدف واقع شده است و مطمئنا آثار بسیار زیانیاری را در پی خواهد داشت ازاین روی از تمام دوستان صاحب فکرم می خواهم که با هر میزان از توان به افشای شرایط موجود و حجم عظیمی از تولیدات فکری که چون خوره به جان جامعه ما افتاده است بپردازند تا بلکه بتوانیم نیروهای توان مند در حوزه اندیشه رابه سوی تولیدات علمی که بتواند برای مشکلات جامعه راه کار ارائه نماید سوق دهیم