................................................
امام رضا علیه السلام می فرمایند :
وَ لا یَشْغَلُوا أَنْفُسَهُمْ بِتَمْزِیقِ بَعْضِهِمْ بَعْضا
خودتان را مشغول نکنید به تخریب بعضی بتوسط بعضی (قسمتی از سخنان امام رضا(ع) به حضرت عبدالعظیم حسنی(س)
......................................................................
بی گمان با پیش آمدن وقایع و رخدادهایی که در شعاع آنها لازم می آید تا مردم با بکار بستن موازین و معیارهایی در خصوص دیگرانی که خود را کاندیدای برعهده گرفتن مسئولیتی نموده اند قضاوت نمایند تا با تشخیص سره از ناسره امور خویش را به کسی بسپارند که برای آن مسئولیت و یا کار صلاحیت های بیشتری دارند این احتمال پیش می آید که مبدا حوزه قضاوت آلوده به شائبه های تخریبی شود و از این منظر کار گزینش و واگذاری مسئولیت با اما و اگر توام شود زیرا که در چنین برهه هایی با ورود فله ای اطلاعات و آگاهی های کنترل نشده ممکن است افراد و جریاناتی که قصد های سویی دارند و یا درآن حوزه ها تخصصی ندارند اقدام به جمع آوری مواردی از خصوصیات و یا سوابق افراد نمایند تا با ارائه نابجا وبی موقع و یا حتی با استفاده از لحن و آرایه های ناصواب منجر به ورود خدشه و شائبه به شخصیت افراد گردد و همین نکته باعث شود تا مردم نتوانند به آن فرد و یا حتی مجموعه اعتماد کنند وازاین روی حقی از انتخاب کنندگان به خاطر از دست دادن امکان انتخاب خوب و انتخاب شوندگان به خاطر مکدر شدن کارنامه و آبرویشان تضییع گردد از برای همین است که امام معصوم (س) در سخن و حدیثی صریح به شیعیان خود اعلان می دارند که همدیگر را تخریب نکنید و یا کمی و سیعتر از این توصیه و تاکید می فرمایند که این تخریب نمودن را برای خودتان شغل و مشغولیت نکنید که اگر چنین کنند مورد لعن ایشان و اقع خواهند شد 
براستی چرا کار ما مسلمانان و شیعیان با توجه بداشتن چنین تاکیداتی بدانجا می رسد که نه مشغولیت و شغل بلکه بعضا رسالتمان این می شود که به تخریب دیگران اقدام نماییم تا با ممانعت از دست یابی به موقعیتی مناسب حتی به خودمان کمک نمایند ؟
در پاسخ به این سئوال بسیار بنیادی می توان به نکاتی اشارت داشت از جمله اینکه ما اساسا نسبت به اعتقادات و اخلاقیات بی تفاوت شده ایم و یادمان رفته است که در باور های اعتقادی ما آبروی یک انسان آبروی همه مسلمانان و از خون انسان محترمتر است و کسی نباید به ریختن آبروی دیگران اقدام کند از سوی دیگر باید این موضوع تاسف بار را مورد توجه قرار داد که در بسیاری از اوقات افرادی که تخریب را برای خود مشغولیت و حتی شغل گرفته اند از نتایج تخریب نیز بی بهره می مانند یعنی تخریب را بکار می برند تا کسی نتواند به موقعیتی دست بیابد تا کس دیگری بتواند بدان موقعیت برسد در حالی که ممکن بود آنکه تخریب می شود از آنکه در شعاع تخریب خود را بالا می کشد برای او مفید تر و موثر تر بوده باشد