امام حسین (ع) می فرمایند:
مَن طَلَبَ رِضَی الناسِ بِسَخَطَ اللهِ وَکَّلَهُ اللهُ إلی الناسِ؛
کسی که برای جلب رضایت و خوشنودی مردم ، موجب خشم و غضب خداوند شود، خداوند او را به مردم وا می گذارد.امالی(صدوق) ص 201 ، ح 11 - بحارالانوار(ط-بیروت) ج 75 ، ص 126
......................................................................
در بررسی برخی از حدیث های منقول از نبی گرامی اسلام وائمه بزرگوار(س) نوعی تناقض ظاهری به چشم می آید تا جایی که حس می کنی این دو حدیث در مقابل هم قرار دارند مثلا در حدیثی از نبی گرامی اسلام(ص) آمده که بهترین بندگان خدا سود رسانترین آنان به دیگر مردمان است (نقل به مضمون)ودر این حدیث از امام حسین (س) مشخص است که دراین جلب خشنودی و سود رساندن هم باید حدودی رعایت بشود تا مبادا از طریق ویا برای رساندن خدمت و نفع به مردم ناخشنودی و غضب خداوند بوجود آید 
با این حساب می توان گفت که خدمت نمودن به مردم و یا در خدمت مردم بودن هم باید موازین و معیارهایی داشته باشد و یا تعریف خاصی از آن شده باشد تا مبادا که باعث انحراف گردد
اما کدام نوع از جلب رضایت مردم ممکن است که خشم خداوند را در پی داشته باشد؟
آنچه که می توان در پاسخ به این سئوال ارائه نمود مطمئنا در دو نوع از نگاه ممکن است که به چشم بیاید 
1- خدمتی که به قیمت تباهی در سرمایه های عمومی صورت گیرد و در آن منافع و نیازمندی های نسل های آینده لحاظ نشده باشد 
2- بذل و بخششی که قصد از آن دوام و برقراری منافع خود فرد باشد و یا به عبارتی فرد تلاش کند که خود را برای در بالانشینی حفظ کردن تمام منابع را به ثمن بخس ببخشد تا مردم از او راضی باشند
براستی اگر من ومای دست اندرکار در امور مردم تنها و تنها برای حفظ موقعیت خود بخواهیم که اموال عمومی را بذل و بخشش کنیم و یا به هر نیاز مردم پاسخ گوییم بدون آنکه به آینده این مملکت نگاهی داشته باشیم موجبات خشم خداوند را فراهم نمی سازیم 
بله مردم ولی نعمتانند وباید حرمت داشته باشند و کمبودها و نیازمنذی های آنها برطرف گردد اما این امر نباید به نوعی به عاملی برای چشم پوشی بر منافع کلان مردم و نگاه به آینده تبدیل شود زیرا که دراین صورت تنها نسل حاضر برخوردار باقی می مانند و نسل های بعدی که سهام دار در منابع و فرصت ها می باشند اما منافع آنها در برنامه ها لحاظ نشده چون پای در این خاک می گذارند با محرومیت مواجه می شوند
با این حساب آنانی که برای حفظ محبوبیت خود و یا دوام چند روزه در سریر قدرت با بخشیدن از اموال عمومی تلاش می کنند که راه خویش جلو ببرند وحکم خود روان دارند باید بدانند که درپشت رضایت مردم غضب خداوند قرار دارد و چه خواهد بود و ضعیت آدم هایی که برای بودن خودشان نه تنها از غضب خداوند نمی ترسند بلکه به رضایت مردم هم توجه نمی کنند وهمه هم وغمشان می شود راضی نگه داشتن اعوان و انصار