وبلاگ فرهنگی ،اجتماعی ثمر ابهر

خانوادگی ،اجتماعی،ثمرابهر،وبلاگ

درباره من
«عضو مركز توسعه وبلاگ نويسي ديني خراسان جنوبي با كد عضويت 50051»
به نام خدا
کار را با نام خدایی آغاز می کنم که آرامش دهنده دل هاست خدایی که عشق را آفریدوبه انسان یاد داد که دوست بدارد وامیدوارم در راهی که آغاز نموده ام آنچه از دلم بر می آید بر دل های مشتاق به محبت مردم عزیزمان بنشیند زیرا که من هم به محبت تمام مردم نیاز مندم وبرای جلب آن از هیچ کوششی دریغ نمی ورزم
و امادر باره وبلاگ  ثمر ابهر
پیدایش فضای مجازی و کاهش رسانه های سنتی در شهرستان ابهر و بر خورد سلیقه ای اربابان آنها به اجباربرای ایجاد ارتباط با مردم خوب ابهر استفاده از فضای مجازی را انتخاب نمودم که آرزو دارم در بهره گیری از این امکان مناسب اولا به هوای نفسم اجازه جولان ندهم ثانیا تنها برای ارتقاء سطح فرهنگ منطقه فعالیت نمایم و در نهایت اینکه چیزی را بنویسم که مرضای خداوند متعال و صاحبان حق باشد در این راه چون خود را کم توان و نیازمند کمک می دانم از عموم دوستاران فعالیت های فرهنگی در خواست می کنم که مرا در بجا اوردن رسالتی که بر دوش خود احساس می نمایم یاری دهند.

پی طاعت الهی به زمین جبین نهادن
گه و گه به آسمان ها سر خود فراز کردن
به مبانی طریقت به خلوص راه رفتن
ز مبادی حقیقت گذر از مجاز کردن
به خدا قسم که هرگز ثمرش چنین نباشد
که دل شکسته ای را به سرور شاد کردن
به خدا قسم که کس را ثمر آنقدر نبخشد
که به روی مستمندی در بسته باز کردن
                         "شیخ بهایی"
نويسنده :حسن اسدی
تاريخ: دوشنبه یازدهم مرداد ۱۳۹۵ ساعت: ۱۰:۳۹ ق.ظ

خبرگزاری فارس - دعوای بین دانشگاهی موجب شده زنجان پارک علم و فناوری استانی نداشته باشد/ شرکت‌های دانش بنیان قادر به تولید صنعتی و نیمه صنعتی محصول خود نیستند
استاندار زنجان با بیان اینکه در کشور دو استان، پارک علم و فناوری استانی ندارند که زنجان یکی از آنهاست، افزود: 29 استان، پارک علم و فناوری استانی دارند ولی زنجان به دلیل دعوای بین دانشگاه‌ها، این مرکز را ندارد.

بی گمان یکی از جدیترین عوامل ویا موانع توسعه در ایران فقدان پیوند و ارتباط بین دانشگاه ها و عرصه های مختلف حیات و فعالیت ما مردمان است ویا به عبارتی ما جامعه ای را داریم که مراکزعلمی در جایی و مراکز بهره گیرنده از محصولات علمی در جای دیگری مشغول به فعالیتند و از حال و روز هم خبر ندارند 
حال اگرمهمترین عنصرمولد ثروت را که فرایند تبدیل ثروت به تکنولوژی ومجددا استخراج ثروت از محل تسهیلی که تکنولوژی در تولید فراهم می آورد مورد توجه قرار دهیم متوجه می شویم که در ایران ما این روند شکل نگرفته زیرا که نه رابطه ای بین مراکز علمی با مراکز نیازمند به تکنولوژی وجود دارد تا پیشنهاد و در خواست تبدیل علم به تکنولوژی بدانها داده شود ونه اگر هم پیشنهادی داده شود سیستم بورکراتیک حاکم به دانشگاه ها این اجازه را می دهد که سفارش داده شده بسرعت آماده شود و ازاین روست که نیازمند به تکنولوژی نیاز خود را به خارج از کشور می برد مخصوصا آنجایی که دلالان سیاسی حاضر در عرصه های اقتصادی راه ارتباط با آنها را تسهیل نموده اند
حال اجازه بدهید به خدماتی که این پارک ها می توانند به نیازمندان ارائه دهند بپردازیم و حتی اگر شده تیتر وار عرصه های این خدمات را برشماریم 
خدمات پارک‌های علم و فناوری
خدمات عمومی: اسکان، دسترسی به تلفن و دورنگار، کارپردازی و خدمات دبیرخانه‌ای، امکان استفاده از اتاق‌های کنفرانس، تجهیزات دیداری و شنیداری و سرویس رفت‌وآمد.
خدمات اطلاع‌رسانی: کتابخانه، اینترنت، مراکز اطلاع‌رسانی و نرم‌افزارهای مهندسی
خدمات مشاوره‌ای و آموزشی: مشاوره‌های مدیریتی، مالی و بازرگانی، خدمات حسابداری و حقوقی، برگزاری سمینار و یا دوره‌های آموزشی مورد نیاز برای شرکت‌های نوپا.
خدمات فنی و تخصصی: ارائه خدمات فنی مهندسی، استفاده از امکانات آزمایشگاهی و کارگاهی نظیر آزمایشگاه صنایع غذایی، بیوتکنولوژی، شیمی، مواد و سرامیک، برق و الکترونیک، مکانیک، کارگاه ماشین ابزار و پایلوت‌های تولید محدود.
خدمات مالی و اعتباری: تسهیل امکان استفاده از اعتبارات خدماتی و تحقیقاتی، شناسایی منابع مالی و جذب سرمایه‌گذاران، تسهیل در جذب اعتبارات مصوب طرح‌ها و پروژه‌های تحقیقاتی.
ثبت اختراعات: در پارک‌ها و شهرک‌های علمی و فناوری این امکان به سادگی فراهم است که حاصل ابداعات و نوآوری‌های پژوهشگران به نام خود آنان ثبت و حقوق آنان محفوظ بماند.
با نگاهی به خدماتی که در این پارک ها باید ارائه شود می توان گفت که داشتن چنین پارک هایی از نان شب واجبتر است زیرا که نیازمندان با هر سطح از نیاز می توانند به این پارک ها مراجعه کنند و دقیقا آنچه را که محدودیت و یا آرزویی برای خودتلقی می کنند بدانها ارائه دهند و آنها با استفاده از امکانات پژوهشی در اختیار طرح اولیه ای را برای تبادل نظرو تکمیل آماده سازند تا پس از نهایی شدن تولید گردد ویا نیازمندان با مراجعه به آنها و گرفتن مشاوره های لازم زمینه مناسب برای فعالیت های اقتصادی خود را شناسایی ویا در مسیر بهبود روش های مورد استفاده به تغییر رویکرد برسند
با همه تفاسیری که در فوق بدانها اشاره شد ومی توان هریک از آنها را نقطه اتکایی برای اقدام به فعالیت های بزرگ و توام با ریسک محسوب نمود جای تعجب است که استان زنجا ن یا تنها استانی است که با عنایت به نقاط قوت خود ازچنین نعمتی برخوردار نیست زیرا که ایجاد پارک فن آوری لازمه هایی را طلب می کند که در استان زنجان برای آنها زمینه و زیرساخت وجود دارد مثل 
وجود ساختار علمی و فنی مناسب
وجود زیرساخت صنعتی و اقتصادی مناسب
وجود سطح زندگی مناسب
وجود منابع لازم برای تأمین نیروی کار متخصص و پشتیبانی‌کننده، نزدیک بودن به بازارهای منطقه‌ای، ملی و حتی بین‌المللی.
حال سئوال این است که این به اصطلاح دعواهای بین دانشگاهی چیست که یک استان را از دست یابی به بزرگترین و مهمترین محل و مرکز مولد تکنولوژی وثروت محروم ساخته واین چه مدیریتی دراستان است ویا بوده که قادر نبوده ونیست که این دعوا ها را ختم به خیر گرداند 
ودر نهایت اینکه این دعواها کی پایان خواهد گرفت و دامنه اقتدار دولت کی به این استان بدبخت و فلک زده کشیده خواهد شد تا مردم از دست مدیریت های خود مختار،ضد علم و مخالف با توسعه استان خلاصی یابند؟