وبلاگ فرهنگی ،اجتماعی ثمر ابهر

خانوادگی ،اجتماعی،ثمرابهر،وبلاگ

درباره من
«عضو مركز توسعه وبلاگ نويسي ديني خراسان جنوبي با كد عضويت 50051»
به نام خدا
کار را با نام خدایی آغاز می کنم که آرامش دهنده دل هاست خدایی که عشق را آفریدوبه انسان یاد داد که دوست بدارد وامیدوارم در راهی که آغاز نموده ام آنچه از دلم بر می آید بر دل های مشتاق به محبت مردم عزیزمان بنشیند زیرا که من هم به محبت تمام مردم نیاز مندم وبرای جلب آن از هیچ کوششی دریغ نمی ورزم
و امادر باره وبلاگ  ثمر ابهر
پیدایش فضای مجازی و کاهش رسانه های سنتی در شهرستان ابهر و بر خورد سلیقه ای اربابان آنها به اجباربرای ایجاد ارتباط با مردم خوب ابهر استفاده از فضای مجازی را انتخاب نمودم که آرزو دارم در بهره گیری از این امکان مناسب اولا به هوای نفسم اجازه جولان ندهم ثانیا تنها برای ارتقاء سطح فرهنگ منطقه فعالیت نمایم و در نهایت اینکه چیزی را بنویسم که مرضای خداوند متعال و صاحبان حق باشد در این راه چون خود را کم توان و نیازمند کمک می دانم از عموم دوستاران فعالیت های فرهنگی در خواست می کنم که مرا در بجا اوردن رسالتی که بر دوش خود احساس می نمایم یاری دهند.

پی طاعت الهی به زمین جبین نهادن
گه و گه به آسمان ها سر خود فراز کردن
به مبانی طریقت به خلوص راه رفتن
ز مبادی حقیقت گذر از مجاز کردن
به خدا قسم که هرگز ثمرش چنین نباشد
که دل شکسته ای را به سرور شاد کردن
به خدا قسم که کس را ثمر آنقدر نبخشد
که به روی مستمندی در بسته باز کردن
                         "شیخ بهایی"
نويسنده :حسن اسدی
تاريخ: دوشنبه یازدهم مرداد ۱۳۹۵ ساعت: ۱۰:۵۳ ق.ظ

ایرانیان خوردن را تنها تفریح خود می‌دانند
سایت تابناک کد خبر: ۶۱۰۳۴۴تاریخ انتشار: ۱۰ مرداد ۱۳۹۵ - ۰۷:۳۰
.......................................................................................
تابناک موضوع را از منظر کاری مطالعاتی نگاه کرده و در آن به خطراتی که این تفریحی خوردن و یا لذت بردن از خوردن برای انسان دارد اشارتی نموده است 
اما من می خواهم با کمی مایه طنز به موضوع نگاه کنم تا ببینیم که چرا ایرانیان از خوردن لذت می برند و یا به نوعی خوردن را تنها تفریح خود می دانند ؟ ویا چگونه است که بعضی از خوردن ها نه تنها خطرناک نیست بلکه خود باعث اعتبار می شود تا جایی فردی به نام شهرام جزایری که یکی از سرآمدان دربحث خوردن برای تفریح است می گوید که احمدی نژاد در حد مناظره با من نیست 
اما چرا خوردن برای ایرانیان تفریح تلقی می شود ؟
در گام اول باید بدانیم که خوردن انواعی دارد مثل 
مال مردم 
مال صغیر
مال مهجور
بیت المال
قسم 
سهم وفرصت های دیگران
ربا
رشوه 
که اگر به این موارد انواع دیگری چون 
اختلاس
غذا 
ویک آب روش 
را اضافه کنیم به جرات می توان گفت که این گونه خوردن واین مقدار تنوع در خوردن می تواند در حکم تفریح وآن هم از نوع بسیار مفرح آن باشد و نباید بر ایرانیان محدودیتی و حرجی از این باب وارد کرد
براستی آنکه آن مقدار مهارت دارد که 
مال مردم 
مال صغیر
مال مهجور
بیت المال
قسم 
سهم وفرصت های دیگران
ربا
رشوه 
اختلاس 
ویک آب روش 
را یک جا بالا بکشد آیا اصلا فرصتی پیدا می کند که به تفریح های دیگری فکر کند و یا اساسا فرصتی برایش باقی می ماند که مثلا به دبی،آنتالیا،فلورانس و....برود و یا به امور مفرح دیگری بپردازد 
براستی کدام تفریح را سراغ دارید که لذتی بیشتر از بالا کشیدن وخوردن چند صد میلیارد اختلاس ویا گرفتن وخوردن حقوق چند صد میلیونی و یا در نهایت ازبین بردن درآمد های چندصد میلیارد دلاری نفتی داشته باشد
می گویند آغا محمدخان شبها به خزانه می رفته و روی منابع مالی و پولی خزانه غلت می زده است و یا به نوعی با غلت زدن که مقدمه بالاکشیدن ، مال خود نمودن و خوردن است لذت خود را کامل می کرده است 
با این حساب تفریحی به نام خوردن و یا لذت بردن از خوردن در نزد ما ایرانیان یک مسئله تاریخی است وزیاد نباید امروزی ها را در این کار مقصر دانست شاید که آیندگان فکری برای تفریحات دیگربکنند