تاريخ: شنبه بیست و ششم فروردین ۱۳۹۶ ساعت: ۱۲:۳۹ ب.ظ
تا بتوانی، ز خلق، ای یار عزیز!
دوری کن و در دامن عزلت آویز!
انسان مجازیند این نسناسان
پرهیز! ز انسان مجازی، پرهیز!
برای فهم این وعظ که بسیار هم مطابق با شرایط امروزین جامعه ماست نخست نیاز به این هست که به معنی کلمه مجاز در لغت نامه و به نوعی دلایل بکار گیری این کلمه پرداخت
در لغت نامه مَجاز یا شیوه بیان مجازی عبارت است از به کارگیری واژه و سخن در معنای دیگر و غیرواژگانی آن.
حال اگر همین نکته را بخواهیم به انسان تعمیم دهیم و به جای کلمه وواژه از مفهومی به نام انسان استفاده کنیم جمله زیر به دست خواهد آمد
مَجاز یا شیوه عمل مجازی عبارت است از به کارگیری انسان و جامعه انسانی در معنای دیگر و غیرواژگانی آن.
حال اگر به معنای واژگانی انسان و جامعه انسانی توجه کنیم و بگوییم که انسان موجودی عاقل و ناطق است که از طریق فهم شرایط و عملکردهای متناسب با آن نیت و مقصود خود را بدیگران منتقل می کند تا با همکاری آنها بتواند جامعه ای مبتنی بر مناسبات حق و حقیقت محور دایر کند آنگاه خواهیم توانست از انسان مجازی این تعریف را داشته باشیم که
انسان مجازی موجودعاقل و ناطقی می باشد که با تفسیر شرایط و منافع به سود خود از قدرت بیان برای کلاه گذاشتن و فریب دادن دیگران استفاده می کند تا بتواند خود را بر جامعه تحمیل نماید
ویا به عبارتی انسان مجازی موجود عاقل و ناطقی است که خود حقیقت را در می یابد ومی داند که رفاه و خوشبختی در چه چیزی است اما چون همه آنها را برای خود و به صورت مصادره ای طلب می کند با استفاده از زبان و دانایی های خود دیگران را به خواب می کند تا خود گزیده تر برد کالا
وامروزعلنی ترین و گسترده ترین نمایشگاه آدم های مجازی را می توان در فضاهای مجازی و یا اغواگران در عرصه های تبلیغی برای گندم نمایی و جو فروشی مشاهده کرد همان آدم هایی که در چنین فضاهایی با پروفایل های مختلف وارد می شوند و به جز درد سرو تنگی خلق چیزی بار نمی آورند و یا با تمام پررویی خود را وارد در عرصه و میدان می کنند و با هزاران ترفند اعتماد مردم را به خود جلب می کنند و چون تقویم حضور آنها به پایان می رسد جز خون دل و حسرت و حرمان برای مردم چیزی باقی نمی ماند وبه نوعی مصداق این شعر می شوند که
دمی بیش بر من سیاست مراند
عقوبت برآن تا قیامت بماند
