مهارت تخلق به  شجاعتی که بتوان در پناه آن باور کرد که اگر ترسی وجود دارد ریشه آن در نا آگاهی وعدم وقوف به منافع واقعی است
 بی گمان ترس به عنوان یک مولفه رفتاری در نزد همه ما وجود دارد و بدلیل حمایتی که از سوی سیستم آموزشی و با تدوین آموزه هایی خاص در این حوزه ازآن می شود نخواهیم توانست براحتی و با سرعت ازآن خلاصی یابیم
در علت شناسی پیدایش ،دوام و حتی تعمیق ترس باید به این نکته مهم عنایت و رزیم که ما روز بروز از بکار گرفتن نگاه علمی و رو به تعالی در بحث شناسایی و حمایت از منافع واقعی فردی و گروهی و حتی ملی دور می شویم وبه نوعی با روز مرگی به استقبال و یا انجام اعمالی می رویم که می تواند منافع ما را در خطر انهدام و راه عمومی و فردی ما را در تهدید انحراف قرار دهد
اما چرا دچار روزمرگی شده ایم ؟
می باید پاسخ به این سئوال را در آیتم های زیرو یا ترکیبی از همه آنها جستجو کرد
11- ما از علم گریزان شده ایم و به نوعی با فرار از علم به سیاست هرچه پیش آید خوش آید مایل شده ایم تا جایی که اگر سیل همه دنیا را ببرد ما بهمان تخته پاره ای که بدان آویزان شده ایم و می تواند تنها چند صباحی غرق شدن ما را به تاخیر بیاندازد رضایت می دهیم 
22- بیش از حد قانع و کم توقع هستیم و شده ایم این در حالیست که جهان با شتاب تمام در اختراع و ابداع خود را به جایی رسانده است که ضمن کره گرفتن از آبهای جاری بر روی کره زمین دست اندازی به منابع سایر کرات را در سرلوحه اهداف و برنامه های خود قرار داده است 
33- قناعت و دوری از علم همه ما را ترسو و ریسک ناپذیر کرده است تا جایی که حتی در همان حوزه های محدودی نیز که علم و مهارت یافته ایم جرات نوآوری را به خود نمی دهیم و همچنان بر همان روش ها و ابزارهایی ابرام می داریم که متعلق به عهد دقیانوس است
44- از اندیشیدن و میدان دادن به اندیشه وران ترسانیم و تاسی بدان را با هراس رد می کنیم زیرا با تثبیت در گذشته و دل خوش داشتن به حال فکروافراد فکور را باعث برهم خوردن ثبات می دانیم و به این احساس رسیده ایم که اگر به فکر و فکر ورزان میدان دهیم مجبوریم که حرکتی در خودمان بدهیم و این می تواند برای ما سرآغازی برای پای گذاردن در محیط هایی باشد که از ورود درآنها ترسانیم 
 ودر نهایت اینکه اگر بخواهیم همه این آیتم ها را در یک جا جمع کنیم متوجه می شویم که در اثرآن به مردمانی تبیدل شده ایم که حتی از خودمان در خلوت هایی که ایجاد شده است می ترسیم تا مبادا دست بکاری بزنیم که نتیجه آن حرکت و جابجایی در موقعیت شود و وضعیتی راپیش بیاورد که با قرار گرفتن درآن مجبور شویم که دنبال امکانات و دانش جدیدتری برویم تا بتوانیم آن را برای زیستن ممکن سازیم 
 پس می بینید که ما بیشتر و بالاتر از هر نیاز و مطالبه ای به شجاعتی نیاز مندیم که بتواند ما را به این و اقعیت برساند که می ترسیم و این آرزو و خواستی والا است که باید برای روبرو شدن با واقعیت های زندگی آن را دنبال کنیم