ما با می و مینا، سر تقوی داریم
دنیا طلبیم و میل عقبی داریم
کی دنیی ودین به یکدگر جمع شوند
این است که نه دین و نه دنیا داریم
اگر می را عاملی برای فراموشی ومینا را رنگی کبود برای مخفی داشتن میزان و مقدار معنی کنیم آنگاه می توان می و مینا را در کنارهم تصوربراین نهاد که مینا بدلیل کبودی و نشان ندادن میزان می موجود در خود بیان کننده این مهم است که فرد برای فراموش کردن به چه میزان می نیازداشته و یا ظرفیتش در می گساری چه مقداربوده است
اما اگر بخواهیم به مقصود شیخ بهایی ورود کنیم با این و اقعیت مواجه خواهیم شد که در فرهنگ ما نوعی خویشتن داری با می و مینا وجود دارد یعنی امر بر این شده است که خودمان را ازآن بازداریم در حالی که هر کسی به نحوی می باید در فرار ازهجر ودرد دوری راهی برای کاستن ازآمال خود داشته باشد هر چند که دراین کار باید تعادل نگه دارد همانگونه که ما با عنایت به همه توصیه هایی که شده و درآنها ما را ازسرسپردگی محض بدنیا دور خوانده اند بازما بی توجه به ظرفیت هایی که داریم و می تواند معیارمیزان مقاومت ما در مقابل چرب و شیرین دنیا باشد دنیا طلبی میکنیم و مست دنیا می شویم ولی در همان حال دم ازتوجه به آن دنیا می زنیم
بلی دین و دنیا در یک جا جمع نمیشوند زیرا که غلطیدن در وادی یکی باعث فراموشی دیگری میشود مگر آنکه دنیا که محل گذر است به اندازه ای مهم تلقی شود که قرار گرفتن درآن و برخورداری ازآن تنها بامنطق
1- امکان زنده ماندن را فراهم کند چون انسان در هیبت موجود مادی بوده و نیازهای مادی او باید تامین گردد
2- برخورداری و بهره برداری ازدنیا تنها برای فراهم آوردن امکان حرکت برای بازشناسی مسئولیت های انسانی و هموار کردن راه تعالی و تکامل انسان باشد
پس آنانی که همه دنیا و همه چرب و شیرین آن را می خواهند تا با بهره برداری ازآنها و رفاه و آرامشی که بدست می آید لذت ازبودن خویش برند ودر عین حال شعار آخرت جویی و اعتبار به جهان دیگرسر می دهند باید بدانند که این امر میسر نمی شود ویا ممکن نیست که کسی بتواند هم با برخورداری ازچرب و شیرین دنیا همه وظایف و رسالت خود را فراموش کند و هم اینکه دربی عملی نسبت به همه تعهداتی که برای انسان است آخرت را مال خود بکند
ویا به عبارتی روحانیت ومادیت در یک جا جمع نمیشود مگر آنکه مادیت برای تعالی روح باشد و عاملی گردد برای عمل بوظایف انسانی ومطمئنا کسانی می توانند بدین موقعیت برسند که گذر ازمراحل خود سازی را با جدیت در دستور کار داشته باشند و بدان عمل کرده باشند
درباره من
«عضو مركز توسعه وبلاگ نويسي ديني خراسان جنوبي با كد عضويت 50051»
به نام خدا
کار را با نام خدایی آغاز می کنم که آرامش دهنده دل هاست خدایی که عشق را آفریدوبه انسان یاد داد که دوست بدارد وامیدوارم در راهی که آغاز نموده ام آنچه از دلم بر می آید بر دل های مشتاق به محبت مردم عزیزمان بنشیند زیرا که من هم به محبت تمام مردم نیاز مندم وبرای جلب آن از هیچ کوششی دریغ نمی ورزم
و امادر باره وبلاگ ثمر ابهر
پیدایش فضای مجازی و کاهش رسانه های سنتی در شهرستان ابهر و بر خورد سلیقه ای اربابان آنها به اجباربرای ایجاد ارتباط با مردم خوب ابهر استفاده از فضای مجازی را انتخاب نمودم که آرزو دارم در بهره گیری از این امکان مناسب اولا به هوای نفسم اجازه جولان ندهم ثانیا تنها برای ارتقاء سطح فرهنگ منطقه فعالیت نمایم و در نهایت اینکه چیزی را بنویسم که مرضای خداوند متعال و صاحبان حق باشد در این راه چون خود را کم توان و نیازمند کمک می دانم از عموم دوستاران فعالیت های فرهنگی در خواست می کنم که مرا در بجا اوردن رسالتی که بر دوش خود احساس می نمایم یاری دهند.
پی طاعت الهی به زمین جبین نهادن
گه و گه به آسمان ها سر خود فراز کردن
به مبانی طریقت به خلوص راه رفتن
ز مبادی حقیقت گذر از مجاز کردن
به خدا قسم که هرگز ثمرش چنین نباشد
که دل شکسته ای را به سرور شاد کردن
به خدا قسم که کس را ثمر آنقدر نبخشد
که به روی مستمندی در بسته باز کردن
"شیخ بهایی"
به نام خدا
کار را با نام خدایی آغاز می کنم که آرامش دهنده دل هاست خدایی که عشق را آفریدوبه انسان یاد داد که دوست بدارد وامیدوارم در راهی که آغاز نموده ام آنچه از دلم بر می آید بر دل های مشتاق به محبت مردم عزیزمان بنشیند زیرا که من هم به محبت تمام مردم نیاز مندم وبرای جلب آن از هیچ کوششی دریغ نمی ورزم
و امادر باره وبلاگ ثمر ابهر
پیدایش فضای مجازی و کاهش رسانه های سنتی در شهرستان ابهر و بر خورد سلیقه ای اربابان آنها به اجباربرای ایجاد ارتباط با مردم خوب ابهر استفاده از فضای مجازی را انتخاب نمودم که آرزو دارم در بهره گیری از این امکان مناسب اولا به هوای نفسم اجازه جولان ندهم ثانیا تنها برای ارتقاء سطح فرهنگ منطقه فعالیت نمایم و در نهایت اینکه چیزی را بنویسم که مرضای خداوند متعال و صاحبان حق باشد در این راه چون خود را کم توان و نیازمند کمک می دانم از عموم دوستاران فعالیت های فرهنگی در خواست می کنم که مرا در بجا اوردن رسالتی که بر دوش خود احساس می نمایم یاری دهند.
پی طاعت الهی به زمین جبین نهادن
گه و گه به آسمان ها سر خود فراز کردن
به مبانی طریقت به خلوص راه رفتن
ز مبادی حقیقت گذر از مجاز کردن
به خدا قسم که هرگز ثمرش چنین نباشد
که دل شکسته ای را به سرور شاد کردن
به خدا قسم که کس را ثمر آنقدر نبخشد
که به روی مستمندی در بسته باز کردن
"شیخ بهایی"
موضوعات
آرشيو
تاريخ: یکشنبه سی و یکم اردیبهشت ۱۳۹۶ ساعت: ۱۲:۴ ب.ظ
تازه ترين مطالب
لينک هاي روزانه
لينک هاي مفيد
ابزارک هاي وبلاگ