مهارت منعکس نمودن انتظارات ازدیگران به خود
 بدون تردید ریشه بسیاری ازناملایمات رفتاری چون پرخاشگری ،دل آزردگی ها و حتی برهم زدن دوستی ها و تعهدات در نزد ما در این نکته نهفته است که ما بیش ازآنکه ازدیگران انتظار و مطالبه تدوین و ترسیم کنیم باید ازخودمان بپرسیم که 
 اگر من جای او بودم چه کاری می کردم که نتیجه حاصله متفاوت ازنتیجه بدست آمده توسط دیگران بود؟
 ویا مگر من در میان آنها نبودم و درنتیجه حاصله نقشی نداشتم چرا خودم نتوانستم متفاوت ازدیگران نقش آفرینی داشته باشم ؟
 برای مثال به همین انتخابات صورت گرفته در تقویم سیاسی کشوراگر توجه کنید به عریانی ملاحظه خواهید کرد که در این انتخابات چه انتخاب ریاست جمهور و چه برگزیدن اعضای شورا ازسوی کاندیداها کمترین اشاره به برنامه صورت گرفت و کسی ازکاندیداها پیدا نشد که برای پاسخ به مطالبات واقعی تاریخ و وجدان عمومی که تصمیم ها را به واقعیت نزدیک میسازد بگوید که چه برنامه هایی برای مسئولیتی که خود را کاندیدای آن کرده است تدوین کرده است ؟
 بلی تعدادی ازدوستان مفاهیمی کلی را پشت سرهم قطار کردندو ازآن به عنوان برنامه یاد کردند و یا تعدادی ازآنها وعده دادند که بخاطرآنکه برنامه هایشان دزدیده نشود فقط درفصل تبلیغات برنامه های خود را ارائه خواهند داد اما متاسفانه چیزی و بحثی دراین موارد صورت نگرفت اما همین کاندیداهای عزیزدر هر مقطع و محفلی که شد با صراحت تمام ازمباحث با ربط و بی ربط با موضوع انتخابات و شورا حرف زدند حرف هایی که تنها به خاطر تکراری بودن تن و جان شنونده را آزار می دهد 
 در انتخابات ریاست جمهوری هم قصه مصداق همان موضوع شورا بود یعنی در موضوع ریاست جمهوری هم کاندیداهای عزیزبه هر چیزی و رود کردند الی برنامه گویی که همه با برنامه مشکل داشتنددر حالی که برنامه آیتمی خود ارزیابانه است که با آن می توان میزان آمادگی خود را برایرویارویی با آینده محاسبه کرد 
 وحال که انتخابات تمام شده هم هواداران و هم کاندیداهای شکست خورده عوامل مختلفی را مسبب برخی ازنتایج می دانند در حالی که اگر نیک نظربکنند می توانند به این نکته برسند که سطحی شدن مباحث وارتباط با مردم که همه درآن دخیلیم عامل بسیاری از اتفاقات غیر قابل پیش بینی بودکه باید برای برطرف کردن و حذف این مهم همه ما دست در دست هم قرار دهیم و با پذیرش این واقعیت که همه سرو ته یک کرباسیم برای تغییر آنهم ابتدا در خودمان بکوشیم