وبلاگ فرهنگی ،اجتماعی ثمر ابهر

خانوادگی ،اجتماعی،ثمرابهر،وبلاگ

درباره من
«عضو مركز توسعه وبلاگ نويسي ديني خراسان جنوبي با كد عضويت 50051»
به نام خدا
کار را با نام خدایی آغاز می کنم که آرامش دهنده دل هاست خدایی که عشق را آفریدوبه انسان یاد داد که دوست بدارد وامیدوارم در راهی که آغاز نموده ام آنچه از دلم بر می آید بر دل های مشتاق به محبت مردم عزیزمان بنشیند زیرا که من هم به محبت تمام مردم نیاز مندم وبرای جلب آن از هیچ کوششی دریغ نمی ورزم
و امادر باره وبلاگ  ثمر ابهر
پیدایش فضای مجازی و کاهش رسانه های سنتی در شهرستان ابهر و بر خورد سلیقه ای اربابان آنها به اجباربرای ایجاد ارتباط با مردم خوب ابهر استفاده از فضای مجازی را انتخاب نمودم که آرزو دارم در بهره گیری از این امکان مناسب اولا به هوای نفسم اجازه جولان ندهم ثانیا تنها برای ارتقاء سطح فرهنگ منطقه فعالیت نمایم و در نهایت اینکه چیزی را بنویسم که مرضای خداوند متعال و صاحبان حق باشد در این راه چون خود را کم توان و نیازمند کمک می دانم از عموم دوستاران فعالیت های فرهنگی در خواست می کنم که مرا در بجا اوردن رسالتی که بر دوش خود احساس می نمایم یاری دهند.

پی طاعت الهی به زمین جبین نهادن
گه و گه به آسمان ها سر خود فراز کردن
به مبانی طریقت به خلوص راه رفتن
ز مبادی حقیقت گذر از مجاز کردن
به خدا قسم که هرگز ثمرش چنین نباشد
که دل شکسته ای را به سرور شاد کردن
به خدا قسم که کس را ثمر آنقدر نبخشد
که به روی مستمندی در بسته باز کردن
                         "شیخ بهایی"
نويسنده :حسن اسدی
تاريخ: شنبه ششم خرداد ۱۳۹۶ ساعت: ۷:۱۹ ب.ظ

مهارت اگر حرفی نداریم یقین داشته باشیم که مجبور نیستم که حرف بزنیم
بدون تردید هریک از ما آدم ها در میان جمع ویا در حول وحوش محیطی که زندگی می کنیم وارتباط هایی که با دیگران داریم آدم حساب می شویم و ازاین روست که حتی برای پر کردن مجموعه ها و یا جلسات و نشست ها فراخوانده می شویم که حضور داشته باشیم
ویا با ایجاد محیط های مجازی و دعوت از سوی کسانی برای عضویت در گروه هایی مجال آن را می یابیم که ورود کنیم و عضوی از یک گروه محسوب شویم وازاین بابت در بسیاری از اوقات خوشحال می شویم ودر دلمان قند آب می شود که خوب سری در میان سرها داریم و عددی به حساب می آییم غافل ازاینکه
فراخوانده شدن به هر جمعی بدنبال خود تبعاتی دارد که یکی ازمهمترین آنها کسب معرفت نسبت به چگونگی وچرایی حضور در آن مجموعه است که بر مبنای آن فرد فراخوانده شده و یا به قولی اد شده باید بداند که
اولا آن گروه برای چه چیزی تشکیل شده است
ثانیا گروه چه مدت ادامه خواهد داشت
ثالثا اهداف گروه چگونه دنبال خواهد شد
رابعا او برای بجا آوردن چه نقشی فراخوانده شده است
خامسا اوچگونه می تواند انتظار گروه را از خود برآورده سازد
پس می بینید که عضویت در گروه که با حضور آغاز و با مداخله و مشارکت دنبال می شود چندان کار ساده ای نیست ویکی از مهمترین راه های حضور موفق و موثر حرف زدن است که اگر واقع بینانه بدان نگریسته شود الحق که کار ساده ای نیست آنهم در گروه های کاملا تخصصی
اما خوب با این همه اهمیتی که در کار است ما چکار می کنیم وبا حضور در معرکه گروه و کاربا برنامه چگونه خود را می شناسانیم ؟
پاسخ این سئوال بسیار ساده است زیرا که ما در گروه وارد می شویم تا حرف خودمان را بزنیم حال این حرف چه مناسبتی با شرایط وچه تناسبی با اهداف گروه داشته باشد موضوع و مسئله ای است که چندان به ما ربطی ندارد ویا خود را موظف نمی دانیم که بدان پاسخ دهیم و یا بدان توجه و تمرکز داشته باشیم ازاین روست که وارد می شویم وهر حرفی که دلمان خواست و به نوعی متناسب با شرایط و همراستا با اهداف گروه یافتیم بر زبان می آوریم وتازه منتظر تبعات وبازخوردهای آن نمی مانیم واگر هم کمی خود محور وخود خواه باشیم بادی به غبغب می اندازیم که این من بودم که آن حرف را زدم وکس دیگری نمی توانست آن حرف را بزبان بیاورد چون هرکسی جرات زدن حرف هایی از آن دست را ندارد
براستی چه اشکالی می تواند داشته باشد که قبل از ورود در گروه ویا حضور در یک جمع از اهداف آن اطلاعاتی کسب کنیم ،وزن گروه را بسنجیم ،اطلاعات ودانش در جریان ونقل درآن گروه را با دانش و آگاهی های خود بسنجیم و در نهایت اگر حرفی نداریم سکوت کنیم وتمرین درست شنیدن وبدانش خود افزودن را به انجام برسانیم با این یقین که
تا مرد سخن نگفته باشد
عیب و هنرش نهفته باشد