متاسفانه در نزد ما مردمان هر موضوعی به سوژه ای جذاب و چالشی نبدیل می شود تا با خالی کردن تمام انباشته های روانی که عذابمان می داد برای اتفاق بعد دوام بیاوریم و شاید(بلکه مطمئنا) همین نوشته ای که درمقابل شما قرار دارد هم نوعی خالی کردن همه انباشته های ذهنی وروانی من باشد که حداقل امیدوارم بتواند با همسویی یافتن با انباشته های شما کمی از ستگینی مشغولیت های ذهنی شما را کم کند 
 از دیروز که اتفاق تروریستی تهران رخ داد و در آن دوازده نفر از هموطنانمان شهید وقریب به پنجاه نفر زخمی گردیدند و داغ بسیار بزرگی بر دل خانواده های داغدارنشست من واکنش های مختلفی را شاهد بودم که برایم عجیب بود و شاید هم تازگی داشت 
*اول اینکه بعد از حدود 9(1999با الزرقاوی ) سالی که از بنیادگیری تفکر داعشی می گذرد و طغیانی که از سال 2014(البغدادی) این نوع از تفکر براه انداخته است باید برای همه ماطبیعی و قابل تصور شده باشد که این اتفاق چون شتری روزی دم در خانه ما نیز بخوابد زیرا که صیانت از مملکتی با گستره جغرافیایی ایران ،کنترل و ممانعت از پیش آمدهایی این چنینی آن هم در زمانی که همه مرزهای زمینی ما در تماس با ناامنی موجود در کشورهای همسایه است بسیار سخت است و حتی اگر بگوییم که اصلا امکانی برای نفوذ نیست این طرز تلقی کمی غیر طبیعی می نماید
پس احتمال بسیار بالایی برای بروز اتفاق دیروز ورفتارهای مشابه آن وجود دارد 
 *دوم اینکه داعش یک پدیده است که در علت یابی آن می توان دودلیل و یا علت عمده را مورد استناد قرار داد دلیل اول آنکه دولت های موجود در منطقه برنامه دراز مدتی برای بهبود شرایط عمومی مملکت خود و منطقه ندارند وعمده آنها تابعی از سیاست های دول توسعه یافته غربند واین وابستگی در عمل منطقه را با سرنوشتی مطابق با منافع آنها عجین ساخته است و امروز منافع آنها در این است که منطقه را در گیر ومصادف با چالش های امنیتی بکنند تا در سایه آن بتوانند نیروی انسانی تعلیم یافته آنها را فراری دهند و دوم منابع آنها را تحت عنوان خرید اطلاعات و اقدامات مستشاری و یا تهیه اسلحه از جیبشان خارج گردانند ودراین میان چه چیزی بهتر از حمایت اطلاعاتی برای رسوخ ونفوذ دادن تیم های تروریستی از لایه های امنیتی وانجام عملیاتی ایضایی تروریستی برای ایجاد نگرانی وترس از تهدید و یا راه انداختن موج مثلا ایران هراسی تا در ذیل این فضا بتوانند اهداف خود را دنبال کنند که می کنند ونمونه اش همین دیدار اخیر ترامپ و فروش یک صد وده میلیاردی اسلحه به عربستان وانعقاد قرار دادهای مستشاری دیگر که اگر آن را با عملیات صورت گرفته در ایران تلفیق کنیم قطعاتی مهم از یک پازل می باشد که طراحش امریکاست 
 ودلیل دوم در بروز پدیده داعش و یا اساسا تفکراتی ازاین سنخ مربوط می شود به محصول بی برنامگی دولت ها که مردمی بی بضاعت در عرصه فرهنگ و اقتصاد تربیت و تولید می شود که براحتی می تواند فریب پول را بخورد و برای تامین حتی نیازمندی های زیستی خود به مزدوری برای کشتن انسان ها تن بدهد 
 *سوم اینکه داعش در نقشه و طرح بلند مدت امریکا و اروپا جایی ندارد و بیشتر به ابزاری شبیه است که ازآن به صورت تاکتیکی وموضعی استفاده می شود همانگونه که طالبان و القاعده مورد استفاده قرار گرفتند وحتی در برهه ای توانستند ماشین جنگی شوروی سابق را به گل بشنانند پس این تصور که داعش بیاید و تهران را بگیرد تصوری بسیار دور از ذهن است که فقط می تواند در اذهان متوهم جا بگیرد اما داعش می تواند صفحه وصحنه ای را باز کند که در آن ظرفیت های ملی ما برای ضربه خوردن شناسایی می شود که متاسفانه در گفتگو های صورت گرفته در روز گذشته به بدترین شکلی نقاط استراتژیک وضربه پذیر آن شناسایی شد که امید است مسئولان بدان توجه کنند برای مثال اولین نقطه آسیب پذیر ما این بود که مسئولان ارشد به موضوع با اهمیت کمتری نگاه کردند در صورتی که امام برحقمان علی (ع) در ربوده شدن خلخالی از پای زنی یهودی که شهروند جامعه اسلامی شمرده می شد آنگونه به فریاد برمی آیند مسئولان ما می باید به خاطر ریخته شدن خون شهروندان بسیار غلیظ تر و شدید تر موضع می گرفتند دوم مباحث مطرح در میان نه هواداران جز بلکه در میان نیروهای درجه اول جریانات که مسئله ای ملی را به موضوعی برای گفتمان های بعضا موهن تبدیل کردندتا به نوعی رقیب را با گره زدن به موضوع از میدان بدر کنند که باز با باز گشت به سخن بزرگ و حکیمانه امام علی (ع) مناسب نبود که چنین گفتمان هایی شکل بگیرد 
 *چهارم اینکه ما به نسبت تجاربی که از جنگ وهمه توطئه های صورت گرفته داشتیم باید بدانیم که این حرکت نه اولین ونه آخرین حرکات ایضایی در مقابل اراده ما خواهد بود پس باید همه آمادگی ها را در همه احوال در حد اعلای آن در نظر بگیریم و برای آن تمرین داشته باشیم ونباید به خودمان اجازه بدهیم که به صرف اینکه ما ضربه نخورده ایم ویا شیوه ها ومدیریت ما قوی بوده است این بی توجهی و اهمال را ایجاد کند که دشمن نیز راه های مخربتر و پیچیده تری را بر نخواهد گزیدبه عنوان مثال همزمانی عملیات تروریستی با اقدام سنای امریکا در دادن اجازه به ریاست جمهور به افزایش تحریم ها و تدابیر دولت های منطقه برای دور ساختن امیر نشین قطر از داشتن مواضع واقع بینانه نشان می دهد که تصمیم های مقابله با ما پیچیده تر وگسترده تر می شود واین نباید منجر به این گردد که ما با اعتماد به ترکیه ویا روسیه بی توجه به اوضاع داخلی باشیم وشاید هم کاری بکنیم که برای رسیدن به مقاصد داخلی فراموشمان شود که با چه دشمنی هایی در بیرون مواجهیم
 پس به هوش باشیم که در صحن امتحانی تاریخی قرار داریم ونباید این موقعیت را با آلودن به تمایلات سلیقه ای و سطحی از دست بدهیم