مهارت عدم دخالت در زندگی و امور دیگران 
 مفهومی تحت عنوان سرک کشیدن در زندگی دیگران جزیی از مولفه های فرهنگی ماست نگر چه که آموزه ای تحت عوان نظارت اجتماعی در جهان گذشته و تا حدودی در دنیای معاصر جز ارزش های اجاتماعی محسوب می شود و سرک کشیدن نیز اگر از باب به انجام رساندن کار نظارتی باشدوبا قالب و قاعده اخلاقی شکل بگیرد تا حدودی می تواند مشروعو قابل تحمل می شود اما چیزی که ما انجام می دهیم و یا به نوعی سرکی که ما می کشیم نه تنها از بابا نظارت نیست بلکه خود نوعی شکستن ودرهم کردن سازه ای ساختاری تحت عنوان نظارت است زیرا که ما عملا سرککشیدن را ازاین باب انجام می دهیم تا نقطه ضعفی بدست آوریم تا از طریق آن بتوانیم کسی را به عقب برانیمو یا تحت انقیاد در آوریم واین صفت بدی هست که اگر عمومیت یابد می تواند بسیارتهدید کننده و مخرب باشد 
براستی چرا ما این حق را به خود می دهیم که در زندگی دیگران سرک از برای دخالت بکشیم ؟
 به نظر من همه مشکل ما ازاین باب است که ما تعداد ساعات بیکاریمان زیاد است ویا به قولی چون ما بیکاریم وقتمان را صرف این وآن می کنیم 
حتما دوستان خواهند گفت که مفهوم بیکاریم و یا تعداد ساعات بیکاری ما زیاد است یعنی چه 
 در پاسخ به این دوستان باید گفت که شما برای مثال کار در یک واحد اداری را در نظر بگیرد زمانی که در این واحد اداری زمان مفید حدود چهل دقیقه است ویا در کارهای حتی شخصی هم می توان به نوعی حرف خود را زد و یا به نوعی مقاصد خود را دنبال نمود آیا چیزی بهتر از غیبت کردن و یا پرسیدن ازاینکه فلانی چکار می کند ویا چه هدفی را دنبال می نماید می توان پیدا کرد 
 بلی همه ما به نوعی بیکاریم وفرصت داریم که سز صحبت در خصوص دیگران را باز کنیم وآنها را به انگ و رنگبنوازیم وگرنه اگر زمان کار مفید در جامعه ما هم مثل ژاپن تمام لحظات وثانیه های زمان قانونی کار بود و هر کسی موظف بود تمام وقت خود را در اختیار سیستم بگذارد آیا فکر می کنید کسی پیدا می شد که همه فکر وذکرش را بر خود تمرکز دهد و با مشتبه ساختن این امر به خود که او تنها کسی است که در راه خدا و برای خداست ودیگران همه از راه برگشته ودر خطا می باشند واوست که باید همه کار و زندگی خود را ول کند ودنبال این و آن باشد تا به هر نحوی که شده است به دین بازشان گرداند زندگی را برای دیگران در همین دنیا به جهنمی تبدیل می کند که برون رفت ازآن ممکن نمی باشد در حالی که می شود با تمرین این مهارت که نباید در زندگی دیگران سرک بکشمودخالت بکنم چون هر کسی قلمرو مخصوصی دارد که باید حرمت داشته باشد می توان به موقعیتی رسید که در آن تنها به مسئولیت های خود اندیشید وهمه و قت و انرژی خود را صرف بهبود کار وفعالیت خود کرد