واژه ی عید، تنها یک بار در قرآن به کار رفته است:
اللهم انزل علینا مائدة من السماء تکون لنا عیدا لاولنا و آخرنا و آیة منک (سورة مائده/آیه 1144) در تفسیر نمونه، ذیل این آیه گفته شده است: «عید، در لغت از ماده ی عود به معنی بازگشت است، و لذا به روزهایی که مشکلات از قوم و جمعیتی بر طرف می شود و بازگشت به پیروزی ها و راحتی های نخستین می کند، عید گفته می شود و در اعیاد اسلامی به مناسبت این که در پرتو اطاعت یک ماه مبارک رمضان و یا انجام فریضه ی بزرگ حج، صفا و پاکی فطری نخستین به روح و جان باز می گردد، و آلودگی ها که برخلاف فطرت است، از میان می رود، عید گفته شده است

امام علی (ع) فرمود: «انما هو عید لمن قبل الله صیامه، و شکر قیامه، و کل یوم لایعصی الله فیه فهو یوم عید» ، «امروز تنها عید کسی است که خداوند روزه اش را پذیرفته، عبادتش را سپاس گزارده است، هر روزی که خداوند مورد نافرمانی قرار نگیرد، عید راستین است .»

با عنایت به سخن امام معصوم تافرمانی نکردن از خداوند بسیار سخت است تا جایی که اگر در روزی چنین مهمی حادث شود باید آن روز را عید نامید

آنهایی که فکر می کند بر گزیده خداوند و مورد تایید اومی باشند ویا کسانی که توسط متملقان و مداحان برگزیده خداوند نامید می شوند باید هرروزشان عید باشد زیرا که نافرمانی نکردن از خداوند یکی از مهمترین عوامل تایید آدمی از جانب خداوند است براستی آیا چنین فردی را می توان پیدا کرد که بتواند نه در سال هرروز بلکه 
در همه عمرش چند روز مشخص را عید برای خودش درست کرده باشد ؟