بازموسم انتخابات فرارسید ومردم مقیم در شهرستان های ابهر و خرمدره برای داشتن نماینده ای کارآمد در مجلس موظف شدند که با غور در صلاحیت و صلابت کاندیدا های موجود اقبال خود را متوجه کسی بنمایند که می تواند برای کمبود های موجود درمسیر فعالیت های آنان طرح و برنامه داشته باشد و با ارائه تعریف روشن از راهی که باید پیموده شود نیاز مندی های احتمالی را تحت مدیریت بگیرد تا از طریق آنها بتواند به برپایی منطقه ای که از سر و روی آن شادابی و رفاه ببارد کمک نماید اما با توجه به تجارب تاریخی که ما مردم از قرار گرفتن در موقعیت انتخاب داریم شناسایی حدود وظیفه محوله و به انجام رساندن مطابق با استاندارد های آن می تواند کار بسیار سختی برای ما باشد که امید واریم با بررسی روند شکل گیری فرایند اجرایی شدن قانون انتخابات در منطقه بتوانیم در طی چند مقاله ضمن بر شمردن سختی های کار و مصداق آوردن تجارب تلخی از عدم تحقق وعده ها که در گذشته داشته ایم ضمن شفاف و روشن نمودن فضا اندوخته های فکری خود را برای مشارکت عالمانه مردم در انتخابات پیش روی در مجمر ارائه بر ریزیم و با فراخواندن آگاهان منطقه به افزودن دانسته های خود به آن دین خود را نسبت به منطقه و مردم محجوب و قدر شناس آن ادا نماییم براین اساس ودر مقدمه مطلب با باز خوانی مواردی که مکرر بیان شده و در آنها به گوشه ای از وظایف نماینده و منافع و مصالحی که به توسط او باید مورد مراقبت قرار گیرد اشاره شده است به فتح البابی دست می زنیم که عبور از آن می تواند افق فرا روی در مشارکت انتخاباتی را برای ما روشن دارد و کاندیدا های محترم را با شرایط پیش رو آشنا نماید شاید که از این طریق بتوانیم  خودو دیگران را در انتخاب آنکه می تواند نزدیکترین دیدگاه ها را نسبت به منافع منطقه دارد مورد ارشاد و حمایت قرار دهد.

همانگونه که می دانیم نمایندگان مردم در مجلس برای آن انتخاب می شوند که بتوانند با انتقال کمبود ها و نیازمندی های منطقه به مرکز قانونی نمودن برنامه ها موجبات برطرف شدن  آنها را فراهم آورند ویا به عبارتی نماینده  از سوی مردم انتخاب می شود تا با شناسایی شرایط و موقعیت منطقه و منابع در اختیار بگوید که مثلا شهرستان های ابهر و خرمدره برای بهبود شرایط زیستی مردمان خود و رساندن آنها به حدی از آمادگی که بتواند در فعالیت کلان کشوری و سهم داشتن در روند توسعه آن چه کمبود هایی را احساس می کند و در آینده چه نیازمندی هایی را برای ادامه عادی فعالیت های خود بر سر راه احساس خواهدکرد تا دولت که موظف بربرنامه ریزی در مسیر رفع کمبودها و تامین نیاز متدی ها است با دست یابی به مجوز های قانونی که مجلس آنها را بر مبنای لوایح ارائه شده از سوی دولت و طرح های تهیه شده توسط کمسیون های مختلف مجلس تدارک دیده است منابع و فرصت های پیش بینی شده را بکار گیرد تا بتواند فرایندی را سر و شکل دهد که در درون آن برای تمام مناطق مختلف کشور منابع و فرصت های عادلانه ای جهت مشارکت در توسعه پایداروهمه جانبه پیش بینی شده باشد براین مبنا نماینده در کنار دولت و اعضاء آن در منطقه یکی ازسر پل های مطمئن برای شناسایی و بررسی کمبود ها و نیاز مندی ها می باشد که اگر در این مهم توفیق کاملی بیابد مطمئنا می توان گفت که آن منطقه می تواند با برخوداری از شانس شناساندن واقعی موجودیت خود تمرکز و اقبال مسئولان کلان ملی را برای کمک و حمایت معطوف خودنماید و اگر چنین توفیقی حاصل نیاید شرایط به گونه ای رقم خواهد خورد که هم اکنون شهرستان های ابهر و خرمدره با آن درگیر می باشند که برای وقوف به چند و چون آن به صورت جامع وآنالیز شده در ادامه کار به آن شرایط اشاره خواهد شد. اما برای روشن شدن مطلب لازم است به این نکته اشاره گردد که

برای دست یابی به توسعه هر منطقه ای به انجام دو کار عمده موظف می باشد که آن دو وظیفه عمده عبارتند از

1- شناسایی منابع

2- در اختیار گرفتن و مدیریت فرصت و یا زمان

شناسایی منابع باید در دو حوزه صورت پذیرد

1- منابع طبیعی(منابع معدنی،آبهای جاری و سفره های زیر زمینی،جنگل ها،خاک،انرژی و...)

2- نیروی انسانی(تعلیم و تربیت،استفاده از نیرو های تحصیل کرده،سپردن کار به کاردان،ایجاد تیم های مطالعاتی و تحقیقاتی و...)

در اختیار گرفتن و مدیریت زمان و فرصت نیز می تواند در مراحلی به انجام رسد که عبارتند از

1- موقعیت فعلی منطقه در کلان کشوری و فعالیت هایی که می باید در جهت ارتقاء این موقعیت صورت گیرد

2- موقعیت شهرستان های ابهر و خرمدره در مقیاس استانی و فعالیت هایی که در جهت بهبوداین موقعیت باید به انجام رسد

3- موقعیتی که هریک از شهر ها و روستا ها در داخل اشل شهرستانی از آن برخوردار می باشند و فعالیت هایی که می باید در خصوص بهبود آن به انجام رسد.

4- همراهی و مشارکتی که تک تک شهروندان در بررسی و شناسایی ظرفیت ها و پتانسیل های منطقه ابهر و خرمدره دارند و می شود با سامان دهی به آن روند فعالیت هار تسریع واز بار هزینه ها و زمان انجام فعالیت ها کاست

حال با نظامند شدن بحث می توانیم گام اول را در ورود به بحث با قدرت تمام برداریم وبا مطرح ساختن این سئوال که چرا نماینده ویا نمایندگان گذشته نتوانسته اند در به جا آوردن وظایف نمایندگی موفق باشند عنوان بداریم که همه نتایج بر می گردد به این نکته که آنها اساسا برای انجام وظایف محوله به موضوع نگاه علمی نداشته اند و با بکار گیری روش های سنتی که آنهم با هیجانات و رفتار های احساسی همراهی می شده است از روند به انجام رساندن درست و ظایف نمایندگی دور می گردیدند و همین نکته عاملی می شد تا مردم در پایان هر تقویم تاریخی انتخاب و حضور نماینده در مجلس نتوانند به یک جمع بندی درست از دست آورد های نمایندگان دست بیابند و با ملاک قرار دادن آنها آرزو ها و انتظاراتی را که برآورده شده است شناسایی نمایند و با آگاهی از توفیق هایی که در جامعه بدست آمده به پیگیری کمبودها و نیازمندی های خوداقدام نمایند.مثلا مردمی که در حدود چهار سال پیش وبا حضوردر میدان پر تلاطم انتخابات مجلس هشتم توانستند از میان چند کاندیدای موجود که سه تن از آنها به شدت همدیگر را تعقیب می نمودند در نهایت نماینده فعلی را با هزاران ترس و لرز مجددا در مجلس وارد نمایند اگر نتوانستند در طول چهار سال گذشته شاهد دست آورد های امید وار کننده ای باشند و یا اصلا اگر امروز از آنها پرسیده شود که نماینده در چهار سال گذشته چه کاری برای شهرستان انجام داد و یا چه دست آوردی داشت اگر قادر نیستند پاسخی روشن به آن بدهند به خاطر آن است که نماینده در طول چهار سال گذشته نتوانست برنامه روشنی ارائه دهد که در آن به مسائلی که در فوق به هریک از آنها پرداخته شد اشاره ای شده باشد و چون مردم ونماینده در پی موضوع مشخصی نبودند پیگیری هم به شکل نظام مند صورت نگرفت و امروز هم که دوباره نماینده فعلی خود را کاندیدای نمایندگی دور نهم مجلس نموده مسلم است که برای امور فوق الذکر برنامه ای نخواهد داشت زیرا که برنامه از آن جایی وارد دستور کار افراد می شود که برای آن اهمیت قایل شوند و یا با شناسایی اهمیت موضوعی که با آن روبرو می باشند و مواخذه گرانی که در کم وکیف آن غور خواهند داشت خود را ملزم به آن می یابند که برای همراه نمودن مردم با خود و یا بهره بردن از حمایت و مشورت دیگران بگویند که چه می خواهند بکنند تا دیگران نیز بدانندکه چگونه می توانند به او کمک نمایند هرچند که خود ما نیز به عنوان شهروندان در اهمیت نیافتن موضوع در دیدگاه نمایندگان مقصر و مسئول می باشیم زیرا نماینده ای که می بیند چه کار بکند و یا اصلا به فکر منطقه نباشد باز مردم او را مورد اقبال خود قرار می دهند چه نیازی به این دارد که به خود زحمت بدهد و دنبال شناسایی ظرفیت های مادی و معنوی منطقه باشد تا برای انجام تعهداتی که در قاتبل سرنوشت منطقه دارد از آنها استفاده کند؟