براستی چرا برای انجام کار و یا دنبال نمودن یک هدف نیاز به این هست که فرد انجام دهنده کار بخشی از وقت خود را صرف مطالعه و پژوهش نماید ؟در پاسخ به این سئوال می توان گفت که همه چیز در طبیعت و اجتماعی که انسان آن را برای تسهیل در فعالیت هایش ساخته در حال تغییر مداوم است و این تغییر ایجاب می کند که برای انجام کار بر منطق هزینه و فایده دنبال کوتاهترین و هموارترین راه ها بگردیم تا با دست یابی به منابعی که محدود وتجدید ناپذیرند موقعیتی را برای خودمان ایجاد کنیم که در آن شرایط برای زندگی کردن (به مفهوم خاص آن) و بهره بردن حداکثری از نعمت هایی که خداوند آنها را برای راحتی ما خلق کرده است زمینه های لازم را فراهم ببینیم اما چرا ما در ایران و در منطقه ای که در آن زندگی می کنیم برای رسیدن به چنین موقعیتی دغدغه ای را در نزد خودمان مشاهده نمی کنیم به خاطر آن است که اولا ما برای عمر و فرصتی که داریم ارزش قایل نیستیم و بدون تاخیر برای تامل در ارزش  اهمیت عمربه سرعت در مسیر کاستن از طول و عرض آن حرکت می کنیم تا جایی که اگر حتی نه به ده سال قبل بلکه به همین چند روز پیش مراجعه کنیم تا ببینیم چه دست آوردی داشته ایم به سادگی در می یابیم که نه تنها با تمام هزینه هایی که داشته ایم دست آورد قابل اتکایی ندست نیاورده ایم بلکه ناکامی هایی گریبان ما را گرفته که براثر آنها مجبورشده ایم از داشته هایی که در گذشته بدست آورده بودیم برای پر کردن شکاف های ناشی از ناکامی بروز یافته استفاده نماییم و در عمل خود را بدون پشتوانه سازیم دومین عامل آن است که ما از تجارب گذشته برای انتخاب راه و روش فعالیت بهره نمی جوییم و براثر همین بی توجهی بارها از یک سوراخ گزیده می شویم و باز فراموش می نماییم که گزیده شده بوده ایم وانگشت در سوراخی می کنیم که امکان گزیده شدن در آن هست سومین نکته می تواند این باشدکه ما برای امکاناتی که در اختیار داریم حرمت قایل نمی شویم و از آنها در هر جایی و حتی برای بدست آوردن نتایج پشیز بهره می جوییم در حالی که اگر کمی فکر می کردیم و به فردایی که در پیش روی داریم می اندیشیدیم متوجه می شدیم که باید صرفه جویی کنیم و منابع مهم وحیاتی را برای روز هایی نگه داریم که می توانند موثر تر و حیاتی تر از امروزمان باشند.چهارمین دلیل بی توجهی ما این است که ما خود را در مقابل اتفاقات و پیش آمد هایی که به نوعی می تواند داشته های فردی و اجتماعی ما را به یغمی برد مسئول ومتعهد نمی دانیم در حالی که اگر می دانستیم ما در مقابل هر اتفاقی چه منشاء آن خودمان باشیم و یا اینکه اطلاعی از واقع شدن آنها داشته باشیم مسئول هستیم مسلم است که بی تفاوت از کنار موضوع ها نمی گذشتیم و با بهره گرفتن از فرصت ها و منابع دست بکاری می زدیم که ارزش داشته باشد مثلا به همین موضوع انتخابات اگر دقت و توجه نمایید متوجه خواهید شد که حداقل در سال های پس از انقلاب ما در هشت دوره وبرای چهار سال تقویم سیاسی منطقه و کشور دست به انتخاب نماینده زده ایم و با این کار در شکل گیری جریانی سیودو ساله مشارکت نموده ایم که محصولش حداقل در استان فربه شدن روز افزون مرکز استان و فقیر و محروم ماندن سایر نقاط آن مخصوصا ابهر و خرمدره بوده است دلیل بروز چنین مشکلی هرچه باشد منعکس کننده این واقعیت است که ما در شهرستان های ابهر و خرمدره برای اینکه بدانیم چگونه و چه کسی را برگزینیم طرح و برنامه ای برای مطالعه و تحقبق نداشته ایم تا بدانیم مشارکت ما باید بر چه مبنایی صورت پذیرد و چه کسی را با چه تخصص و مدرکی برای این کار انتخاب نماییم وچون چنین نکرده ایم سال ها با داشتن نماینده و پر بودن جایگاه و صندلی نماینده عملا بی نماینده بوده ایم چون نمایندگان ما در اصل ندانسته اند ما از آنها چه انتظاری داریم و ما نیز چون نمی دانسته ایم که نماینده را برای انجام چه کاری و یا به جا آوردن چه مسئولیتی انتخاب می کنیم هرچه را که انجام داده در حد یک معجزه باور نموده ایم و قدر دانش شده ایم در حالی که امروز با انجام یک کارتحقیقی و با استفاده از ابزار هایی چون ارزیابی و مقایسه متوجه می شویم که شهرستانی چون زنجان در استان و یا شهر هایی چون کاشان و ...در جای جای ایران چهار نعل اسب پیگیری خواست های خود را به حرکت در آورده اند و امروز از مزایایی بهره می برند که ما حتی چنان موقعیت های را در خواب هم نمی بینیم ویا اگر همین نشانه را در جای دیگری بکار بریم متوجه می شویم که با پس رفت منابع زیر سطحی آب عملا کشاورزی در منطقه دچار مشکل می شود که برای کنترل این پدیده باید اقدامی در مسیر استفاده از آبیاری مکانیزه صورت پذیرد که یکی از این راه ها لوله کشی در داخل مزارع وحذف شیوه آبیاری سنتی می باشد اما چون ما در این جهت دارای مطالعه و تحقیق نبوده ایم محصولات کارخانه لوله سازی شکوه نورین ابهر از طرف دولت خریداری می شود و به صورت رایگان در اختیار کشاورزان تاکستان قرار می گیرد خوب اگر مردم منطقه و یا مسئولان شهرستان های ابهر و خرمدره اهل مطالعه و تحقیق بودند و با کار علمی متوجه محاسن لوله کشی و انتقال مکانیزه آب از چاه تا مزرعه بودند آیا امکان آن بوجود می آمد که لوله درابهر تولیدشود و رایگان در اختیار کشاورزان تاکستان قرار گیرد