شب گذشته در محل مسجد جامع شناط نشستی جهت بررسی عمومی مشکلات محلی با حضورنماینده مردم در مجلس ،فرماندار و جمعی از مدیران اجرایی شهرستان برگزار گردید که توجه به ماحصل مطالب مطرح شده در این جلسه نشان می دهدکه بین خواست مردم و فعالیت هایی که مسئولان داشته اند و یا آنچه که مردم خواسته اند و آنچه که در صحنه عمل به انجام رسیده فاصله فراوان است زیرا که در مجموع سه ساعت گفتگو هر جا که مردم به بیان نظر و رای خود اقدام نمودندمسائل مطروحه تکیه براین محوریت داشت که نقص ونارسایی در کارفراوان است ومسئولان باید بدوراز پنداشت های مثبت خود دررابطه با عملکردی که داشته اند به ارزیابی از خواست وانتظار مردم اقدام نمایند تا با نزدیک شدن تصمیم گیری ها به تصمیم سازی های عمومی منطق هزینه به فایده نزدیک گردد. مثلا زمانی که کشاورزی از وضعیت نابسامان مدیریت بر منابع زیرزمینی آب سخن به میان می آورد ومسئولان را به بی توجهی به پایین رفتن سطح دبه آب موتور های کشاورزی متهم می نمود این امر نشان می داد که کار دامنه دار وجدیی در بحث آبخیز داری در منطقه نشده است و یا زمانی که شهروند دیگری از موضوع بی توجهی به مبلمان شهری در منطقه شناط و محرومیت جدی در زمینه فضای سبز سخن به میان می آورد این موضوع نشان می دادکه با عنایت به تمام ظرفیت های منطقه شناط در خصوص باغات و مزارع زیبا باز مردم دنبال بهره مندی از چیدمان مناسب مبلمان شهری می باشند و یا زمانی که شهروند دیگری در ارائه خدمات بهزیستی ابراز نارضایتی می نمود منظورش این نبودکه بهزیستی کاری انجام نداده بلکه قصدش این بودکه بگوید این اقدامات بدلیل عدم حمایت از سوی یک کار مطالعاتی قوی، فراگیر وهمگانی نبوده وهمچنین فرد دیگری که از عدم نظارت بر فعالیت های مرمتی درموضوع امامزاده اسماعیل صدای خود را بلندمی کرد و عنوان می نمودکه در گذشته مثلا در هشتاد سال یک بار کاشیکاری گنبد مرمت گردیده بود و اگر در سال های گذشته همان مرمت دستکاری نمی گردید هنوزهم مشکلی نداشت اما در طول مثلا پنج سال گذشته دو یا سه بار مرمت صورت گرفته وباز گنبد با مشکل نشت آب باران وبرف در گیر است دراصل می خواست بگویدکه هزینه می شود اما چون نظارت نیست مسلما اتلاف منابع برای مردم مشکل آفرین می شود ویا زمانی که جوانی از انحرافات و نابه هنجاری های موجود در نزدبخشی از لایه های جوان جامعه به سخن اقدام می کرد و از مسئولان برای کارنظارتی بیشتر استمدادمی نمود قصدش این بود که بگویداقدامات صورت گرفته به تناسب گستردگی موضوع کم بوده است و انتظار بیشتری می رود و یا زمانی که صحبت از توزیع فرصت های شغلی منطقه در میان نیرو های غیربومی و بیکار ماندن جوانان منطقه باب سخن باز می گردید در اصل این طورنبود که جوان ابهری بگوید که نیرو های غیربومی حق برخورداری از فرصت های شغلی در منطقه را ندارند زیرا که جوانان ابهری صاحب منصب در جای جای ایران هم غیربومی در آن مناطق محسوب می شوندبلکه او می گفت که از این فرصت به مصداق چراغ و خانه سهم مهمتری برای جوان ابهری در نظر گرفته شود و یا مسئولان فعالیتی برای دفاع از حق جوانان تحصیل کرده بومی از خودنشان دهندو....اما من نگارنده اگر با توجه به تمام خواست وانتظار مردم از نماینده می پرسیدم که جانان من شما در طول حدود شش ماهی که از انتخابات می گذرد و از روزی که نتایج انتخابات مشخص شده شما عملا مسئولیت سامان دهی به امور مردم را برعهده داشته اید ومی باید در این مدت کار های زیادی انجام می دادید کجا بوده اید منظورم این نبود که بگویم بایدبه دیدار من می آمدید و یا منو در سفر و حضر همراه خودمی ساختید بلکه منظورم این بود که کار اجتماعی و مسئولیت سازمانی به مدیریت بر فرصت ها ومنابع نیاز مند است وشما دراین مدت به این دو مولفه بی توجهی داشته ایدویا زمانی که از ضرورت تشکیل اطاق فکر در فرمانداری و ایجادمرکز مطالعات راهبردی(استراتژیک )در دفتر نماینده سخن به میان می آوردم منظورم این نبود که جناب نماینده ویا آقای فرماندار شما موظفید که مرا هم به بازی فراخوانید وبه عنوان مشاور و یا عضو اطاق فکر و یا مرکزمطالعات به سربگیرید و حلوا وحلوا بکنید بلکه می خواستم بگویم که اگرشما مشاورانی از میان همین مردم انتخاب نموده بودید که امین مردم بودندو مردم حرف و قول آنها را باور داشتندامروز همان ها با مردم به سخن می آمدند و به مردم می گفتندکه درتمام تصمیم گیری ها خواست واقع بینانه شما لحاظ گردیده و امور در جهت منافع شما سازمان دهی شده است ولی اگرباز محرومیت ومحدودیتی وجود دارداین ناشی از گستره زیاد مسئله می باشد که امید است در طول دوران های بعدی وبا همکاری و حمایت خودشما مردم برطرف گردد.ومسلم است که درچنین فرایندی مردم خود را موثر در آنچه واقع شده می پنداشتند وبا این محاسبه اگرشرایط خوب باشد برای استمرار آن با حساسیت وقبول مسئولیت بیشتر وارد می شوند واگرازشرایط نارضایتی داشته باشندحضور و همکاری خود را افزون می سازندتا با مطلوب نمودن شرایط از موقعیت ها لذت ببرند مثلا مردم زمانی که محدودیت در عرضه مرغ را می بینند و پس از گران شدن قیمت مرغ فراوانی عرضه آن را مشاهده می کنندحل موضوع را نه بر مبنای مدیریت وزحمات مورد ادعای نماینده بلکه درمحوریت خالی شدن جیب خودمی یابند واینجا اگر نماینده مدعی این موضوع باشدکه من از بین نمایندگان مجلس یکی از موثران در موضوع حل مشکل مرغ بودم خودبه خود عامل گران شدن مرغ را نماینده می یابند و دیگر به قول وعمل او اعتمادنمی کنند.

براستی مگر داشتن مرکز مطالعات در دفترارتباط های مردمی نماینده ویا تشکیل اطاق فکر درفرمانداری و شهرداری که می تواندتصمیم گیری ها را به تصمیم سازی ها نزدیک و اعتماد واطمینان مردم به درستی راهی که پیموده می شود و سلامت تصمیم هایی که اتخاذ می شود را افزون سازد چه ضرری برای این دوستان داردکه دهها سال است مطلب از جانب بنده و با اصرار وابرام مطرح می شود ولی نه تنها از سوی مهدوی که به قولی نماینده سنتی با تحصیلات پایین شناخته میشودمورداقبال واقع نمی شود بلکه از سوی دکتری که مهمترین ویژگی اش کار مطالعاتی وتحقیقاتی می باشد ومی داندکه درحوزه فعالیت واقدامات عملی اگر کار بر نتایج مطالعه وتحقیق استوار نباشد احتمال دست یابی به محصولات واقعی بسیار کم می شود مورد توجه واقع نمی شود. من که با تمام سماجت نتوانسته ام دلیل فردی را در نمایندگان و مسئولان برای مخالفت با این موضوع پیدا کنم زیرا که تشکیل چنین مراکزی نه تنها نمی تواندموجبات محدود شدن قدرت ومحبوبیت نماینده یا فرماندار شود(برعکس وجود حلقه های ارتباطی بیشتر وافزایش کسب موفقیت اعتبار ومحبوبیت نماینده ومسئولان را افزایش می دهد)تا آنها از ترس اینکه موقعیت خود را از دست بدهند با این کار مخالفت نمایند مگر اینکه افرادی درکنار نمایندگان وجود داشته باشندکه ایجاداطاق فکر و یا مرکز مطالعات را مغایر با موقعیت ومنافع خود بیابند و با برپایی این مراکز مخالفت بنمایند.!!!